Έχετε δοκιμάσει ποτέ να μπείτε στη θέση κάποιου από τους μεγάλους σταρ του ποδοσφαίρου; Ναι, ναι, όλοι έχουμε μπει στη θέση τους. Έχουμε σκοράρει σε φανταστικά γήπεδα τα πιο σημαντικά γκολ! Όλοι έχουμε πανηγυρίσει νοερά τίτλους, έχουμε αγκαλιαστεί με τους παίκτες των μεγάλων ομάδων μετά από ένα φοβερό και καθοριστικό γκολ. Όλοι έχουμε οδηγήσει, στο μυαλό μας, τα αυτοκίνητά τους. Οι φαντασιώσεις φτάνουν μέχρι τις… θεϊκές γκόμενές τους! Συνειδητά ή ασυνείδητα, επιλέγουμε πάντα τις χαρούμενες και ευτυχισμένες στιγμές τους. Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Η οποία συναντάται στην ιστορία πολλών μεγάλων ποδοσφαιριστών. Με αφορμή την πρόσφατη ιστορία με τον Ρονάλντο και τη δημόσια δήλωσή του ότι δεν είναι ευτυχισμένος, θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε όλους αυτούς τους παίκτες, όλα αυτά τα παιδιά που βιώνουν συνθήκες αφόρητης πιέσης, την οποία καλύτερα θα ήταν να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε, πριν τους αφορίσουμε.

Στη θέση του Κριστιάνο Ρονάλντο…
Κατακρίθηκε πολλές φορές για τη συμπεριφορά του. Μιλάμε για τον Κριστιάνο Ρονάλντο που πρόσφατα δήλωσε ότι δεν είναι ευτυχισμένος. Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει το θέατρο του παραλόγου. Μα γιατί να μη νιώθει ευτυχισμένος ο «αχάριστος» που βγάζει 10 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο; Με την ίδια λογική που ο «αχάριστος» Έλβις Πρέσλι τερμάτισε τη ζωή του, λόγω εθισμού στα ναρκωτικά, όταν βρισκόταν στην κορυφή του πλανήτη. Να θυμίσω τη Μέριλιν Μονρόε; Να θυμίσω τον τραγουδιστή των Νιρβάνα Κερτ Κομπέιν; Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία. Μιας και μιλάμε για τον Κριστιάνο, θα ήταν καλό, λοιπόν, να μπούμε στη θέση του, όχι στα γκολ και στις καλές του στιγμές, αλλά στις δύσκολες. Πρόκειται για ένα παιδί που από τα 17 του χρόνια απασχολεί τα ΜΜΕ. Η κάθε του στιγμή γίνεται πρωτοσέλιδο. Δεν μπορεί να κάνει απλά καθημερινά πράγματα. Η κάθε του δήλωση προκαλεί πανικό (το ζήσαμε έντονα αυτές τις μέρες). Είναι ένα νέο παιδί που αμείβεται με 10 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Κάτι που στη θετική του πλευρά σημαίνει μιαν απίστευτα άνετη ζωή. Στην αρνητική του πλευρά, σημαίνει μία τεράστια πίεση. Στα όρια του απάνθρωπου. Ο Ρονάλντο έχασε ένα γκολ στο περσινό παιχνίδι πρωταθλήματος Ρεάλ - Μπαρσελόνα (1-3) και το γήπεδο τον αποδοκίμασε. Φανταστείτε τι σημαίνει για τον άνθρωπο αυτό να αποδοκιμάζεται από 80 χιλιάδες ανθρώπους. Φανταστείτε τι σημαίνει για έναν άνθρωπο 26 χρονών να αποδοκιμάζεται ακόμα και στην Κύπρο (στο παιχνίδι της Εθνικής μας με την Πορτογαλία). Να αποδοκιμάζεται… έτσι για πλάκα. Τα αναληθή δημοσιεύματα γύρω από το πρόσωπό του είναι χιλιάδες. Με αποκορύφωμα αυτό που έλεγε ότι δεν έδωσε αυτόγραφο σ’ ένα κοριτσάκι 10 ετών γιατί φορούσε τη φανέλα της Μπαρσελόνα! Πριν, λοιπόν, όλοι εμείς κατακρίνουμε και αφορίσουμε έναν άνθρωπο, ας θυμηθούμε ότι έχασε τον αλκοολικό πατέρα του όταν ήταν 20 ετών, ο αδερφός του αντιμετώπισε πρόβλημα με ναρκωτικά, προέρχεται από μία φτωχή οικογένεια και είναι πατέρας ενός παιδιού που το μεγαλώνει μόνος του. Αντιμετώπισε και ο ίδιος σοβαρό πρόβλημα υγείας όταν ήταν παιδί. Η τεράστια προβολή είναι σχεδόν αδύνατο να μην αλλοιώσει τον χαρακτήρα του. Είναι σχεδόν απίθανο να μην επιδείξει μία συμπεριφορά έπαρσης. Κάτι που παρουσιάζουν ακόμα και ποδοσφαιριστές που αμείβονται με 200.000 ευρώ το χρόνο (ούτε ο εβδομαδιαίος μισθός δεν είναι του Ρονάλντο) και αγωνίζονται στο… κυπριακό πρωτάθλημα!
 
Μαραντόνα: Ναρκωτικά, όπλα και ντόπα
Πολυτάραχη η ζωή του. Ένας τεράστιος παίκτης που θεωρείται ανάμεσα στους 2-3 καλύτερους όλων των εποχών. Μία ιδιαίτερη προσωπικότητα που επηρεάστηκε από την τεράστια πίεση των ΜΜΕ και των μεγάλων συμβολαίων και που τον οδήγησε σε ακραίες συμπεριφορές. Ο Μαραντόνα (που επίσης τα είχε όλα όπως ο Ρονάλντο) κινδύνευσε να πεθάνει από τη χρήση ναρκωτικών. Εθίστηκε στην κοκαΐνη στα μέσα της δεκαετίας του '80 και μέχρι το 2004 ήταν εξαρτημένος σ’ αυτήν. Βρέθηκε ντοπαρισμένος στο Μουντιάλ του 1994 (ο πανηγυρισμός του σε βάρος της Εθνικής Ελλάδος τα λέει όλα), ενώ επιτέθηκε και πυροβόλησε δημοσιογράφους που βρίσκονταν έξω από το σπίτι του.

Ο αλκοολικός Τζορτζ Μπεστ
Μεγάλη μορφή, τεράστιος παίκτης, ιδιαίτερος χαρακτήρας. Η δημοσιότητα που απολάμβανε και η δημοφιλία του έφτανε σε τέτοιο σημείο, ώστε να αποκαλείται «το πέμπτο σκαθάρι». Τα άλλα τέσσερα ήταν φυσικά οι Μπιτλς. Ωραίο παιδί, γυναικάς, με πολύ μεγάλη αγάπη στο αδύνατο φύλο και στο ποτό. Τα είχε όλα… όπως ο Μαραντόνα και ο Ρονάλντο. Πέθανε νικημένος από το ποτό στις 25 Νοεμβρίου του 2005 σε ηλικία 59 ετών. Κατακρίθηκε, αγαπήθηκε, πλήγωσε και πληγώθηκε. Προσπάθησε ποτέ κανείς να τον καταλάβει;

Ο «κακός» Πολ Γκασκόιν
Ένας από τους μεγάλους σταρ του αγγλικού ποδοσφαίρου. Τα είχε κι αυτός όλα. Αντιμετώπισε όμως πρόβλημα αλκοολισμού, ενώ η συμπεριφορά του εντός και εκτός γηπέδου ήταν προβληματική. Συνελήφθη δύο φορές από την Αστυνομία γιατί οδηγούσε μεθυσμένος. Ακόμα μία τρίτη για κατοχή κοκαΐνης. Για χρόνια ακολουθούσε πρόγραμμα απεξάρτησης από εξαρτησιογόνες ουσίες. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 2004. Η καριέρα του πολύ μικρότερη των πραγματικών ποδοσφαιρικών του δυνατοτήτων.

Η πονεμένη ιστορία του Γκαρίντσα
Μανουέλ Φρανσίσκο ντος Σάντος. Ή πιο απλά… Γκαρίντσα. Ένας τεράστιος ποδοσφαιριστής, μέλος της μεγάλης Εθνικής Βραζιλίας που πανηγύρισε την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958 και του 1962. Ένας από τους βασικούς λόγους που εκείνη η ομάδα έφτασε στην κορυφή του κόσμου. Όσο πετυχημένη ήταν η ζωή του εντός γηπέδου, άλλα τόσο αποτυχία ήταν η προσωπική του. Αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα αλκοολισμού. Προκαλεί σοβαρά τροχαία δυστυχήματα, σ’ ένα από τα οποία σκοτώνεται η νονά του. Κάνει δύο αποτυχημένους γάμους, ενώ φημολογείται ότι ήταν πατέρας τουλάχιστον 14 παιδιών εκτός γάμου.
Μετά από μία σειρά οικονομικών προβλημάτων, αλλά και προβλημάτων υγείας, ο Γκαρίντσα πεθαίνει σε ηλικία 49 ετών, στις 19 Ιανουαρίου του 1983. Είχε εισαχθεί 8 φορές την προηγούμενη χρονιά και έφυγε τελικά από τη ζωή νικημένος από το αλκοόλ. Στο τελευταίο έτος της ζωής του ένιωθε δυστυχισμένος. Ήταν ξεχασμένος από όλους. Όχι και τόσο όσο νόμιζε. Στην κηδεία του χιλιάδες κόσμου, παλιοί συμπαίκτες και προπονητές τον αποχαιρέτησαν. Ήταν, όμως, αργά για να τον καταλάβει κάποιος…