Η νίκη στη Ζένιτσα επί της Βοσνίας ήταν γλυκιά, σπαθάτη και απαραίτητη. Δεν ήταν όμως η υπέρβαση. Θετικά αποτελέσματα απέναντι σε υπέρτερους αντιπάλους έχει πάρει και στο παρελθόν η εθνική Κύπρου κάνοντας την Ευρώπη να απορεί ή να παραμιλά. Το πρόβλημα ήταν ο κοινός παρονομαστής: επρόκειτο για εκλάμψεις, για φωτοβολίδες, για διάττοντες αστέρες. Ουδεμία από τις επιτυχίες σε προκριματική φάση είτε Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος είτε Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν κεφαλαιοποιήθηκε, δεν απέφερε κάποιο χειροπιαστό όφελος.

Σε αυτήν τη λογική η νίκη επί οποιουδήποτε αντιπάλου δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως υπέρβαση. Η τελευταία θα έρθει, όταν ο ενθουσιασμός, η ψυχολογία και η αυτοπεποίθηση που εκτινάσσονται μέσα από τέτοιες επιτυχίες τύχουν ώριμης επεξεργασίας, προκειμένου να γίνουν κινητήριος δύναμη για ένα σερί καλών εμφανίσεων και αποτελεσμάτων. Με άλλα λόγια, η υπέρβαση συνίσταται στην απόκτηση διάρκειας, συνέχειας και συνέπειας.

Τα προκριματικά δεν είναι κατοστάρι. Είναι μαραθώνιος 15 μηνών. Με τα πάνω και τα κάτω του. Το ζητούμενο σε αυτό το μαραθώνιο για μια ομάδα του επιπέδου της δικής μας εθνικής δεν είναι να πρωτεύσει. Το απαιτητό είναι να διατηρήσει σε όλη τη διάρκεια της κούρσας ένα σταθερό ρυθμό. Να μην έχει σημαντικές μεταπτώσεις στην απόδοσή της, αλλά να κινείται διαρκώς στα όρια της -είτε λίγο πάνω είτε λίγο κάτω από αυτά.

Το 2-1 επί της Βοσνίας θα μπορούσε, αν ήταν άλλες οι βουλές της τύχης, να είναι και 2-2 ή και 3-2 υπέρ των γηπεδούχων. Δεν θα αλλοίωνε όμως την προσπάθεια και την εμφάνιση των διεθνών και του προπονητικού επιτελείου. Ο σεβασμός της ποδοσφαιρικής Ευρώπης, τον οποίο επιζητεί ο Πάμπος Χριστοδούλου, δεν θα έρθει αν η ομάδα μας κάνει τρεις-τέσσερις μεγάλες νίκες και χάσει με κάτω τα χέρια στα υπόλοιπα παιχνίδια. Θα έρθει όμως, αν παλέψει λυσσαλέα όλες τις αναμετρήσεις και υποχρεώσει τους αντιπάλους της να φτύσουν αίμα, μέχρι να την κερδίσουν -αν την κερδίσουν.

Κατά συνέπεια, το παιχνίδι με το Ισραήλ είναι ένα παιχνίδι-κλειδί αναφορικά με τη συμπεριφορά του κόσμου απέναντι στην εθνική ομάδα, όχι όμως και σε ό,τι αφορά τη δική της προσπάθεια αλλαγής επιπέδου. Μια νέα καλή εμφάνιση, ένα νέο θετικό αποτέλεσμα θα ενισχύσει την εκτίμηση ότι κάτι αλλάζει στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα και θα κρατήσει ζωντανές τις ελπίδες διάκρισης, αλλά η πιστοποίηση της υπέρβασης θα έρθει μόνο στο τέλος του δρόμου. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος.

Τι διαφορετικό νομίζετε ότι είχε κατά νου και επικοινωνούσε ο ομοσπονδιακός μας τεχνικός, όταν έλεγε: «Ό,τι και να συμβεί, τα παιδιά θα μπουν σ’ ένα σωστό δρόμο. Αν μέσω αυτού φτάσουμε στην επιτυχία, έχει καλώς, αν όχι θα είμαστε ευχαριστημένοι που τα δώσαμε όλα στο γήπεδο»;