Δύο παιχνίδια έπαιξε φέτος η Ομόνοια χωρίς το Νούνο Ασσίς και το πρόβλημα ανάπτυξης ήταν πέρα για πέρα ορατό. Τόσο με τον Άρη, όσο και με την ΑΕΚ. Και ας είχε η Ομόνοια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στο παιχνίδι της. Με τον Άρη στον αγώνα πρωταθλήματος, η Ομόνοια είχε πολύ επιθετικές τάσεις. αλλά δεν ήταν ουσιαστική. Με τον Άρη στο δεύτερο ημίχρονο του επαναληπτικού κυπέλλου και κόντρα στην ΑΕΚ, με  πιο συντηρητικό πλάνο, αδυνατούσε να έχει σπιρτάδα όταν έβγαινε μπροστά. Ο Ασσίς έχασε και στη περσινή περίοδο παιχνίδια. Παιχνίδια μεγαλύτερης δυσκολίας, όπως το ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ στο πρώτο γύρο, τον αγώνα κλειδί με την ΑΕΚ στο φινάλε. Αλλά η απόδοση της ήταν πολύ καλή, αφού είχε και πολύ καλύτερες μονάδες. 

Φυσικά η Ομόνοια ενέταξε στο δυναμικό της τον Ρικάρντο Φερναντέζ. Που μπορεί να πάρει την ομάδα στους ώμους του, να βγάλει κοφτέ πάσες ή μακρινές μπαλιές, αλλά είναι πιο στατικός παίκτης, που χρειάζεται χώρο να κινηθεί. Ο τρόπος που παίζει η Ομόνοια επί Λοτίνα δεν τον ευνοεί και πολύ. Ο Ασσίς από την άλλη, λόγω ταχύτητας με τη μπάλα στα πόδια, μπορεί να δημιουργήσει καταρχήν χώρο για τον εαυτό του, θα κάνει αποτελεσματικότερα 1-2, θα τρυπώσει στη περιοχή και σίγουρα θα ταλαιπωρήσει τους παίκτες που έχουν καθήκον να τον φυλάνε. Σε δε τακτική αντεπίθεσης, το όλο πακέτο βολεύει πολύ την Ομόνοια. Γενικώς ο Ασσίς είναι ο παίκτης που θα δώσει ταχύτητα και εκρηκτικότητα, θα διατηρήσει ψηλό τέμπο σε μεγαλύτερα διαστήματα του παιχνιδιού. Ακόμη και σε μέτρια μέρα της ομάδας, δύο κινήσεις που θα προκαλέσουν πανικό στην αντίπαλη ομάδα θα της κάνει. Γενικώς είναι ένας παίκτης που εφόσον δεν είναι στο γήπεδο, η απουσία του είναι παραπάνω από εμφανής.