Οι διαιτητές σε κάθε ευκαιρία ζητούν πίστωση και βοήθεια. Για αν την έχουν, για να τύχει γενικά ο χώρος πίστωση και στήριξη, θα πρέπει να στηρίξει πρώτα τον εαυτό του. Δυστυχώς όσο προχωρά το πρωτάθλημα,  κάνει το αντίθετο. Λάθη επί λαθών, λάθη εξόφθαλμα, λάθη που πραγματικά σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν οι διαιτητές και οι βοηθοί βλέπουν άλλα πράγματα. Ήταν πολλά μέχρι σήμερα τα λάθη στο πρωτάθλημα. Όχι όμως τόσα πολλά μαζεμένα. Η 18η αγωνιστική ανέδειξε δυστυχώς σε ʽʼπρωταγωνιστές΄΄ τους διαιτητές,  με τις τόσες λανθασμένες αποφάσεις και άφησε εκτεθειμένο το χώρο. Λαθη και από  τους νέους διαιτητές και από τους έμπειρους. Πηγαίνοντας χρονικά υπενθυμίζουμε:
-Ο Μούσκος δεν δίνει πεντακάθαρο πέναλτι υπέρ του Άρη,,  έχοντας καθαρό οπτικό πεδίο σε ένα καθαριστικό όπως αποδείχτηκε σημείο του αγώνα.  
-Ο Ορθοδόξου σε ένα ματς όπου είχε την ευκαιρία να πάρει εμπειρίες και να περάσει απαρατήρητος, δεν βλέπει πεντακάθαρο χέρι-πέναλτι  από παίκτη της Αλκής στο 0-0. Στο 2-0 βλέπει πέναλτι και κόκκινη εκεί που δεν υπήρχε. Το πρωτοφανές  κατόρθωμα του είναι ότι κατάφερε στη 2η διπλή του απόφαση, να εξοργίσει τους φίλους του ΄΄τριφυλλιού΄΄.
-Ο βοηθός Χαραλάμπους δίνει γκολ που δεν ήταν υπέρ της ΑΕΛ. Δύσκολη φάση μεν, αλλά η ουσία ήταν ότι η γκάφα έγινε. Ο Νικολαϊδης δεν βλέπει πέναλτι υπέρ της ΑΕΚ έχοντας άμεση αντίληψη της φάσης. Στη κόντρα σκοράρει η ΑΕΛ.  Και μετά δίνει ένα πέναλτι υπέρ της ΑΕΚ,  που σηκώνει κουβέντα αν ήταν.
-Ο Τσαγγάρης δεν έδωσε πέναλτι σε χέρι, με τον Ντε Πίνα να το έχει ανοικτό ως ʽʼφτερό΄΄ και ας μην είχε πρόθεση. Το σκορ εκείνη τη στιγμή στο Ερμής-Εθνικός ήταν  στο 0-0.

Και όλα αυτά είναι τα οφθαλμοφανή. . Υπήρχαν και άλλα, αλλά αν ήταν μόνο αυτά τα άλλα, ουδέν πρόβλημα.  Το πλέον ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι αν θα υπάρξει κάποια αντίδραση από τους αρμοδίους. Μέρι στιγμής και αν κρίνουμε από την όλη στάση και πορεία του Χανς Ρέικβαρντ (μέχρι και ο Τράττος άφησε μπηχτή για τη δουλειά του), δεν μπορεί να αφήνει και πολλά περιθώρια προσδοκιών.