Αυτό που θα επιχειρήσει ο Μιγκέλ Άνχελ Λοτίνα στο επόμενο διάστημα είναι να βελτιώσει την συνολική εικόνα της Ομόνοιας. Με εσωτερικές κινήσεις και μετεγγραφές, αφού θα εξαντληθούν όλα τα περιθώρια για την άφιξη δύο ακόμη παικτών. Το γιατί ζήτησε ευέλικτο και ικανό στο γκολ σέντερ φορ είναι απόλυτα κατανοητό. Η Ομόνοια διαθέτει τον Γκικίεβιτς που ταιριάζει μόνο με ένα στυλ παιχνιδιού, τον Σκέμπρι που συνήθως χάνεται όταν παίξει στη κορυφή, σε αντίθεση με όταν βγαίνει από τα πλάγια και τον κατά συνθήκη επιθετικό κορυφής Αλίπιο.  Ο Ρουσιάς αρέσει στον ισπανό προπονητή, αλλά δεν έχει αυτή τη στιγμή το ειδικό βάρος για να είναι επιλογή 1ης γραμμής  Με τους Πλατινί, Σκέμπρι, την ικανότητα του Αλίπιο να παίξει στα άκρα και την επιστροφή ΕΦραίμ, τα άκρα γεμίζουν, εξού και η απόφαση για αποχώρηση των Μενγκόλο, Τέιλορ.

Σε ότι αφορά τον κεντροαμυντικό χώρο, πολλοί ανέμεναν την απόκτηση σέντερ μπακ. Ο Λοτίνα θέλει εξάρι. Υπάρχει εξήγηση. Η παρουσία δύο ανασταλτικών χαφ είναι απαραίτητη σε κάθε ομάδα. Από την άλλη, ειδικά στα μεγάλα ματς με δύο τέτοιους παίκτες, υπάρχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην αναχαίτηση, απελευθέρωση του επιτελικού μέσου και λιγότερη πίεση στην αμυντική γραμμή. Ανοικτό αν και μάλλον μένει είναι το θέμα του Λεάντρο.  Φυσικά με Ασίς, Φερναντέζ, Λεάντρο, Μαργκάσα, Σερτζίνιο και άλλο ένα παίκτη, παρατηρείται… υπερπληθυσμός στον άξονα, αλλά και εδώ φαίνεται πως ο Λοτίνα έχει κάτι άλλο στο μυαλό του. Πέρα από την ευχέρεια για διάφορους σχηματισμούς,  αναλόγως αγώνα και αντιπάλου, μπορεί να και προτίθεται αξιοποιήσει τον Μαργκάσα ή τον Λεάντρο στο αριστερό άκρο της άμυνας και να περάσει τον  Σκαραμοτσίνο (διαθέσιμος στο ματς με την ΑΕΚ) στα στόπερ. Το πιο καλό νέο για το προπονητή είναι η επιστροφή Αντράδε αρκετά πριν από τις προβλέψεις.  Δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει αν θα μείνει εκτός πλάνων άλλος παίκτης πέρα από τους Τέιλορ, Μ΄Μπέμπα, Μενγκόλο. Όμως μάλλον ο Αλαμπί κατά πρώτο λόγο και ο Θερβέρα κατά δεύτερο, δύσκολα θα μείνουν στο αγωνιστικό προσκήνιο.