Πριν τον αγώνα, ο Μιγκέλ Άνχελ Λοτίνα ήξερε πως χωρίς αποτελεσματική αμυντική λειτουργεία δεν θα είχε τύχη απέναντι στην ΑΕΛ. Δεν είχε τον καλύτερο του αμυντικό, δεν είχε έτοιμο καθαρό ανασταλτικό, δεν είχε τον βασικό του αριστερό αμυντικό. Το κεντρικό του αμυντικό δίδυμο δεν ενέπνεε εμπιστοσύνη. Ίσως να εξέπληξε πολλούς το σχήμα με τον Θερβέρα αριστερά και τέσσερις μέσους σε ρόμβο, με τον Ασίς να βγαίνει σαν κρυφός επιθετικός. Το πλάνο δούλευε μία χαρά μέχρι το 32΄. Μπορεί η Ομόνοια μετά τα πρώτα 15 λεπτά να μην ήταν απειλητική, αλλά από την άλλη δεν ένιωσε κανένα απολύτως κίνδυνο. Έλεγχε την κατάσταση, μπορούσε να αντεπεξέλθει στις συνεχείς επιθέσεις της ΑΕΛ στη πλευρά του Θερβέρα, αφού ήταν προετοιμασμένη γι΄αυτό. Λογικά κάποια στιγμή θα έβγαζε και τη καλή αντεπίθεση. Μόνο μία γκάφα μπορούσε να τα χαλάσει όλα. Και ήλθε για άλλη μία φορά από τον Αλαμπί. Δυστυχώς δεν είναι η 1η για τον νιγηριανό, συχνά πυκνά κρεμάζει την ομάδα του. Ο Λοτίνα έπρεπε στο ημίχρονο να αλλάξει κάτι, η ομάδα του ήταν πίσω στο σκορ, τα πάντα ήταν διαφορετικά. Πριν καλά καλά δει αν οι αλλαγές μπορούσαν να αλλάξουν την κατάσταση και πάλι δέχεται γκολ από λάθος και ανισσοροπία της άμυνας του. Αντέδρασε μήπως η Ομόνοια μετά το 2-0. Θα μπορούσε να πει κάποιος πως ναι. αφού μείωσε και μέχρι το 88΄ (και το 3ο γκολ ξεκίνησε από λάθος, συν φυσικά τη λανθασμένη υπόδειξη του Τράττου) ήταν μέσα στο ματς. Με βάση όμως το σκορ, όχι με βάση την εικόνα της. Δεν μπορούσε να αναπτυχθεί, δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στη τρομακτική πίεση που έβαζε στη μπάλα η ΑΕΛ.
Στο -10, με πολλές αδυναμίες, με πολλές μετριότητες στο υλικό της, με ένα κακά δομημένο ρόστερ, η προοπτική δεν είναι και η καλύτερη. Πέρσι ήταν σε χειρότερη βαθμολογική δυσχέρεια, αλλά έπαιζε μπάλα στα ντέρμπι, είχε καλύτερο πολύ καλύτερο υλικό. Είναι απαραίτητες άλλες δύο προσθήκες και θα είναι λάθους πρωτου βαθμού αν δεν γίνουν. Η επιβάρυνση του μισθολογίου θα υπάρξει, αλλά η οικονομική ζημιά θα είναι κατά πάσα πιθανότητα πολύ μεγαλύτερη αν η ομάδα δεν ενισχυθεί και βελτιωθεί. Η επιστροφή Σκαραμοτσίνο, Εφραίμ, Αντράδε στη πορεία, σε συνδιασμό με τις δύο υφιστάμενες μετεγγραφές και ένα πιο ισορροπημένο ρόστερ. μπορούν να αλλάξουν τη κατάσταση. Σε συνδιασμό φυσικά με πολλή δουλειά στη προπόνηση. Θέτοντας ρεαλιστικά το στόχο της. Που σήμερα είναι η 5η θέση και η διασφαλισμένη έξοδος στην Ευρώπη, αλλά κυρίως το κύπελλο. Που είναι ο  εφικτός μόνο, αν η Ομόνοια λειτουργήσει σωστά στο επόμενο διάστημα. Για να γεμίσει, να δέσει, ν΄αλλάξει θέλει χρόνο.Λογικό χρόνο.