Από επανεκκίνηση σε επανεκκίνηση η φετινή πορεία του ΑΠΟΕΛ. Ήταν αρκετές οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι «γαλαζοκίτρινοι» , έκαναν κάποια αποτελέσματα που έδωσαν προοπτική για ανάπτυξη δυναμικής, αλλά ο κινητήρας της φετινής ομάδας φαίνεται να υστερεί στην ανάπτυξη και άρα στη τελική ταχύτητα. Οι νίκες επί της Μπορντό και Ανόρθωσης, ήταν τα πρώτα φαινομενικά εφαλτήρια, αλλά δεν είχαν συνέχεια. Το μικρό σερί τεσσάρων αγώνων με νίκες, ανάμεσα σε αυτές και επί της Ομόνοιας, φάνηκε να δημιουργεί τη κατάλληλη δυναμική. Αλλά καπάκι ήρθαν οι ισοπαλίες με ΑΕΛ και ΑΕΚ.  Φυσικά σε παιχνίδι ντέρμπι με την ΑΕΛ και σε έξοδο με την ΑΕΚ στη Λάρνακα, οι πιθανότητες απώλειας είναι πάντα μέσα στο παιχνίδι. Όμως κάποια στοιχεία της παρουσίας της ομάδας στο γήπεδο, φανέρωσαν αδυναμίες. Ειδικά με την ΑΕΚ, ο ΑΠΟΕΛ αδυνατούσε να κοντρολάρει το ρυθμό και να επιβληθεί έστω και σε κάποια διαστήματα του αγώνα. Είχε κτυπητά κενά στον μεσοαμυντικό χώρο.

Υπάρχει και κάτι άλλο. Ο ΑΠΟΕΛ για άλλη μία φορά δε κατάφερε μετά που βρέθηκε πίσω στο σκορ να κερδίσει. Συμβαίνει για 7η φορά φέτος. Είναι χαρακτηριστικό ότι με ΑΕΛ (και στα δύο παιχνίδια), ΑΕΚ (επίσης και στα δύο παιχνίδια) Ερμή, Απόλλωνα, Δόξα, δέχτηκε πρώτος γκολ και το μόνο που κατάφερε ήταν σε 4 από αυτά να πάρει ισοπαλία. Στο μόνο ματς που έκανε ανατροπή (με ΑΕΛ), το προβάδισμα του κράτησε μόλις μερικά λεπτά. Ο Γιώργος Δώνης πέτυχε αρκετές βελτιώσεις στη μετά Σέρτζιο εποχή, ο ΑΠΟΕΛ πάτησε καλύτερα στα πόδια του, αλλά απέχει από τις προσδοκίες της Διοίκησης και των φίλων του. Το βατό πρόγραμμα στο πρωτάθλημα, μέχρι την έξοδο απέναντι στην Ανόρθωση, επιτρέπει ένα νέο μικρό σερί. Το ζητούμενο αυτή τη φορά είναι οι πιθανές νίκες να συνοδεύονται και από καλύτερο, ορθόδοξη και αποτελεσματικό ποδόσφαιρο.