O Mιγκέλ Άνχελ Λοτίνα τόνισε πως με τη δουλειά διορθώνονται πράγματα. Απόλυτα σωστό. Αλλά πόσες είναι οι διορθώσεις που χρειάζονται και πόσες είναι άραγε εφικτές. Ο ισπανός κόουτς και η ομάδα του δεν έχουν πολυτέλεια χρόνου. Σε ένα στενότατο διάστημα 10 ημερών, όπου η Ομόνοια έχει να δώσει τρεις εξαιρετικά σημαντικούς αγώνες, δύο στο κύπελλο με τον Άρη και το κομβικό για τις πιθανότητες να διεκδικήσει το πρωτάθλημα παιχνίδι με την ΑΕΛ, οι επιλογές του Ισπανού είναι περιορισμένες. Από τη 1η στιγμή, ο Λοτίνα διέκρινε το σοβαρό πρόβλημα στην αμυντική συμπεριφορά. Όταν καλείται να τώρα να παίξει χωρίς Αντράδε, Σκαραμοτσίνο και χωρίς έτοιμο ανασταλτικό χαφ, το πρόβλημα από μεγάλο γίνεται τεράστιο. Μπροστά αν υποθέσουμε ότι ο Τέιλορ ή ο Μενγκόλο θα δώσουν λύσεις , η απουσία ενός αξιόπιστου κεντρικού επιθετικού παραμένει. Όλα αυτά είναι φυσικά λάθη στο σχεδιασμό της ομάδας από το καλοκαίρι. Η τεχνική ηγεσία είχε επιλέξει να μείνει με ένα καθαρό ανασταλτικό χαφ,  να φέρει επιθετικό αμφιβόλου αξίας και κυρίως εντελώς διαφορετικού προφίλ από τον προηγούμενο. Είχε επιλέξει μεν στόπερ, τον Μ’ Μπέμπα, αλλά ο ποδοσφαιριστής αυτός δεν έχει πάρει δευτερόλεπτο συμμετοχής στο πρωτάθλημα, ούτε καν επί Σαβέβσκι. Φυσικά οι δύο επόμενοι αγώνες είναι άκρως διαφορετικοί. Άλλο Άρης και κύπελλο, άλλο ΑΕΛ και πρωτάθλημα. Όμως υφίσταται και μία ουσιαστική   ομοιότητα. Η ανάγκη η Ομόνοια να βρει τρόπο να είναι αξιόπιστη στην άμυνα. Γιατί το μηδέν παθητικό είναι σημαντικό και στα δύο παιχνίδια.