Από το βράδυ της Τετάρτης, η Ομόνοια βρίσκεται στο ψάξιμο για τον επόμενο προπονητή. Ψάχνει τον αντικαταστάτη του Τόνι Σαβέβσκι, ο οποίος θα είναι ο 14ος προπονητής που θα καθίσει στον πάγκο του «τριφυλλιού» τα τελευταία δέκα χρόνια (!) και το γεγονός ότι μέσα σε αυτό το διάστημα οι «πράσινοι» κατέκτησαν μόλις ένα πρωτάθλημα δεν μπορεί να είναι άσχετο με τις υπερβολικά πολλές αλλαγές στην τεχνική ηγεσία.
 
Ποιος πέτυχε δηλαδή;
Είναι γεγονός ότι Τόνι Σαβέβσκι απέτυχε σε κάποια ή και σε όλα τα πιο πάνω στοιχήματα που είχε ενώπιόν του. Κατά την άποψή μας, αυτό που έπρεπε να προβληματίσει τη διοίκηση των «πρασίνων» είναι το γεγονός ότι το όνομα του Σκοπιανού τεχνικού προστέθηκε στη μακρά λίστα των προπονητών οι οποίοι δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες και να κερδίσουν τα πιο πάνω στοιχήματα. Ποιος προπονητής κατάφερε να κάνει την υπέρβαση στην Ευρώπη; Ποιος προπονητής κατάφερε να κάνει πετυχημένες μετεγγραφές; Ποιος ήταν ο τελευταίος προπονητής που προώθησε ταλέντο από την εφηβική ομάδα; Ποιος προπονητής κατάφερε να εμπνεύσει τους ποδοσφαιριστές και να διατηρήσει το καλό κλίμα σε μια περίοδο που η διοίκηση δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις οικονομικές υποχρεώσεις της; Κάποιοι, μπορεί να πέτυχαν σε ένα από τα πιο πάνω, δυσκολευόμαστε όμως να θυμηθούμε κάποιον προπονητή που να κατάφερε να πετύχει σε δύο ή περισσότερες από τις πιο πάνω προκλήσεις.
 
Καιρός για αλλαγές…
Το ιδανικό σενάριο για την Ομόνοια, όπως και για κάθε ομάδα, είναι να βρει έναν τεχνικό ο οποίος να τα κάνει όλα. Να είναι προπονητής, τεχνικός διευθυντής, σκάουτερ, ανιχνευτής ταλέντων, ψυχολόγος κ.ο.κ. Έναν τέτοιο προπονητή ψάχνουν εδώ και πολλά χρόνια οι «πράσινοι», χωρίς καν να πλησιάσουν στην επίτευξη του στόχου. Σμούντα, Χάουαρτ, Μιχαΐλοβιτς, Αντόνε, Μαντζουράκης, Όκουκα, Σαββίδης, Τούτιτς, Λεμονής, Μπάγεβιτς, Λάρκου και Σαβέβσκι δεν κατάφεραν για διάφορους ή/και διαφορετικούς λόγους να ανταποκριθούν στις προσδοκίες, να κτίσουν γερές βάσεις και να δημιουργήσουν μια αισιόδοξη και εποικοδομητική προοπτική για το μέλλον. 
Για να κρίνει όμως κανείς δίκαια και αντικειμενικά τον Σαβέβσκι και τον κάθε «Σαβέβσκι» που πέρασε τα τελευταία χρόνια από την Ομόνοια, οφείλει να βάλει κάτω όλα τα δεδομένα και να ζυγίσει τις υπάρχουσες κάθε φορά συνθήκες. Συνήθως, οι προπονητές αποτελούν τον εύκολο στόχο μιας διοίκησης, αλλά και το ιδανικό «χαλί» για να σπρώξει από κάτω κάποια δικά της λάθη ή παραλείψεις. Ίσως, τελικά, να μη φταίει (μόνο) ο εκάστοτε προπονητής της Ομόνοιας; Ίσως οι επαναλαμβανόμενες αποτυχίες να έχουν να κάνουν (και) με τον γενικότερο τρόπο λειτουργίας του ποδοσφαιρικού τμήματος και τη νοοτροπία που διακατέχει όλους όσοι διοικούν και αποφασίζουν για την Ομόνοια; Ίσως να έφτασε επιτέλους ο καιρός να αλλάξουν κάποια πράγματα και κυρίως το μοντέλο λειτουργίας της ομάδας; Έφθασε μήπως ο καιρός να προσληφθούν επαγγελματίες και πάνω απ΄ όλα γνώστες του αντικειμένου σε καίριες θέσεις; Φτάνει ποια με τις προχειρότητες και με τους ανθρώπους που δεν έχουν τις στοιχειώδεις γνώσεις για να ανταποκριθούν σε αυτό που κάνουν. Μία από τις πρώτες κινήσεις που επιβάλλεται να γίνουν από τη διοίκηση Στέλιου Μυλωνά, είναι η πρόσληψη τεχνικού διευθυντή, καθώς και άλλων επαγγελματιών που να έχουν την εμπειρία και την τεχνογνωσία για να προσφέρουν ουσιαστικές βοήθειες. Για την ώρα, όμως, αυτό που προέχει είναι η πρόσληψη νέου προπονητή. Ενός ατόμου το οποίο θα χρειαστεί στήριξη και όσο το δυνατόν πιο ιδανικές συνθήκες, για να μη γίνει και αυτός σύντομα… πρώην!