H σημερινή μέρα ίσως φέρει, ίσως δε φέρει εξελίξεις στην  Ομόνοια. Το όνομα του Σαβέβσκι βρίσκεται στο επίκεντρο, με τη συνοδεία μίας εντονότατης και εκ των αποτελεσμάτων φυσιολογικής κριτικής. Η Ομόνοια δεν περνά περίοδο ντεφορμαρίσματος, αυτό είναι κάτι που συνηθίζεται και ξεπερνιέται. Η Ομόνοια περνά αγωνιστική κρίση, έχοντας εγκλωβιστεί στις αδυναμίες της, που αφορούν την  μονοδιάστατη αγωνιστική της ταυτότητα και τον γενικότερο προσανατολισμό της μέσα στο παιχνίδι. Ένα έμπειρο μάτι έβλεπε τις αδυναμίες αυτές, ακόμη και στη σύντομη περίοδο των επιβλητικών επικρατήσεων. Όταν κάποια στιγμή το γρήγορο γκολ δεν ήρθε, όταν οι αντίπαλες ομάδες βγήκαν ψηλά και πίεσαν κάτω από τη μεσαία γραμμή, η Ομόνοια μπλόκαρε. Όχι μόνο επιθετικά, αλλά και αμυντικά, αφού η μη συνοχή των γραμμών της, την άφησε πολλές φορές εκτεθειμένη στις αντεπιθέσεις των αντιπάλων. Το ντέρμπι ήταν το αποκορύφωμα, με την απόφαση του Σαβέβσκι να εκμηδενίσει με το πλάνο του, το μόνο ισχυρό σημείο της ομάδας του. Στο σημείο που βρίσκεται η Ομόνοια, χρειάζεται ένα καλό ταρακούνημα. Ακόμη και αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν μιας και δεν είναι εύκολη η θέση της Διοίκησης. Αν δώσει πίστωση στο προπονητή, αυτός οφείλει να κάνει σοβαρή αυτοκριτική, να δει πιο βαθιά και εμπεριστατωμένα την ομάδα του, να συντονιστεί καλύτερα με το επιτελείο του.  

 Θα αγγίξουμε όμως δύο άλλους τομείς. Αυτή τη στιγμή η Ομόνοια διαθέτει 2 μεγάλες προσωπικότητες. Το Νούνο Ασσίς και τον Ζοάο Πάολο Αντράντε. Δε χρειάζεται να ειπωθούν περισσότερα. Το πόσο έβαλαν την Ομόνοια στο πετσί τους αυτοί οι δύο παίκτες φαίνεται. Η εμπειρία, η συμπεριφορά και το εκτόπισμα τους στην ομάδα, μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα και μακροπρόθεσμα. Με αποφάσεις. Ο λόγος τους στους αποδυτήρια μετρά, το ποδοσφαιρικό τους μυαλό μπορεί να αξιοποιηθεί για την βελτίωση της αγωνιστικής εικόνας, στη προπόνηση και στο γήπεδο. Δεν είναι ούτε μειωτικό, ούτε πρωτοφανές δύο παίκτες τέτοιας εμβέλειας, να έχουν λόγο εκεί και όπου επιβάλλεται. Το μακροπρόθεσμο αφορά την εμπλοκή τους στο σύλλογο, με το σκεπτικό να τελειώσουν τη καριέρα τους στην Ομόνοια (λογικά με πρώτο χρονικά τον Ασσίς) και να αξιοποιηθούν σε πόστο. Με απόφαση, άμεση.

Από τους ‘’γερόλυκους΄΄ θα πάμε στους μικρούς. Η Ομόνοια διαθέτει σύμφωνα με όλους, δύο κύπριους παίκτες κάτω των 20 με μεγάλη προοπτική. Τον Φιλιώτη και τον Θεράποντος. Το ότι έχουν επαγγελματικά συμβόλαια είναι θετικό, αλλά η συμβόλαιο είναι μόνο επένδυση επί χάρτου. Το να συμμετέχουν στην αποστολή και να προπονούνται είναι επίσης θετικό. Αλλά, αν δεν πάρουν χρόνο συμμετοχής, αν δεν πατήσουν στο χόρτο, αν δεν νιώσουν ότι έχουν πραγματικά την ευκαιρία να αγωνιστούν, δεν θα εξελιχθούν. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τους Αλίπιο, Μενγκόλο. Ήρθαν από αποχή και αυτό επέβαλλε χρόνο ετοιμασίας τους. Ο καμερουνέζος τραυματίστηκε και έμεινε και άλλο πίσω. Τώρα είναι έτοιμοι από πλευράς δυνάμεων. Τα στοιχεία τους είναι εξαιρετικά. Για να τα βγάλουν στο γήπεδο, πρέπει και αυτοί να πάρουν πραγματικό χρόνο. Είναι λοιπόν θέμα απόφασης και εφαρμογής της θεωρίας ‘’αναδεικνύω παίκτες΄΄ σε πράξη. Τα λόγια δεν αρκούν. Είτε τους αξιοποιείς πραγματικά με πλάνο και σωστή διαχείριση  εφόσον το αξίζουν, είτε όχι.