Τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι γνωστόν ότι ο ΑΠΟΕΛ στηρίζεται στο ομαδικό πνεύμα και όχι τόσο στο ατομικό επίπεδο. Αυτό το είπε πολλές φορές ο Γιοβάνοβιτς και ήταν κάτι που φαινόταν μέσα στο γήπεδο κάθε εβδομάδα. Φέτος, το πνεύμα και η φιλοσοφία του Σέρβου τεχνικού είναι η ίδια στην ομάδα που προσπαθεί να δημιουργήσει, όμως οι πολλές αλλαγές είναι λογικό να πάρουν ένα σημαντικό χρονικό διάστημα μέχρι να αποκτήσουν την απαιτούμενη ομοιογένεια οι ποδοσφαιριστές, κάτι που επίσης επαναλαμβάνει ο Γιοβάνοβιτς, όταν του δοθεί η ευκαιρία.

Όμως ακόμα και σ’ αυτό το στυλ παιγνιδιού, δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως οι «γαλαζοκίτρινοι» είχαν τους ποδοσφαιριστές για να αποτελέσουν μια πολύ συμπαγή ομάδα.

Φέτος, οι επίδοξοι πρωταθλητές, παρόλο που βρίσκονται στην κορυφή αήττητοι, δεν δείχνουν τα στοιχεία που τους χαρακτήριζαν τόσα χρόνια και είναι φανερό πως απαιτείται βελτίωση. Γιοβάνοβιτς και διοίκηση αναφέρθηκαν πολλές φορές στα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν, αιτιολογώντας το πιο πάνω στις πολλές αλλαγές που έγιναν το καλοκαίρι. Όμως, δημιουργείται και ένα επιπρόσθετο ερώτημα. Πόσα περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν και σε ποιο επίπεδο μπορεί να φτάσει η φετινή ομάδα; Οι φίλοι της ομάδας αναπόφευκτα συνεχίζουν τις συγκρίσεις με την περσινή τους ομάδα, η οποία ενδεχομένως να τοποθέτησε τον πήχη στο πιο ψηλό σημείο.

Άλλα ερωτήματα που δημιουργούνται για τα περιθώρια βελτίωσης είναι τα ακόλουθα: Είναι μόνο το γεγονός πως αποκτήθηκαν αρκετοί ποδοσφαιριστές και η ομάδα παρουσιάζει αστάθεια; Ή μήπως είναι και θέμα μειωμένης απόδοσης κάποιων άλλων παικτών, συγκριτικά με αυτά που έδειχναν τόσα χρόνια. Για παράδειγμα ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Μοράις ή ο Πίντο έχουν την ίδια εικόνα με πέρσι; Χωρίς τη συγκέντρωση που απαιτείται και χωρίς τα τρεξίματά τους στον χώρο της μεσαίας γραμμής, είναι φανερή η αδυναμία του ΑΠΟΕΛ να κοντρολάρει το παιγνίδι και να επιβάλει τον δικό του ρυθμό έχοντας τη διάρκεια που είχε πάντα. Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι οι Χαραλαμπίδης και Μαντούκα έχουν την ίδια σταθερότητα; Σαφώς όχι. Στα πέντε μέχρι τώρα παιγνίδια που έδωσαν οι «γαλαζοκίτρινοι», υπήρξαν διαφορές στο επίπεδο εμφανίσεών τους σε κάθε παιγνίδι. Άρα ίσως να τίθεται θέμα, πρώτα απ’ όλα να ανεβάσουν την απόδοσή τους και να βρουν τον ρυθμό που απαιτείται τέτοιοι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι θεωρούνται βαρόμετρα για να βγει το αγωνιστικό πλάνο του Γιοβάνοβιτς με επιτυχία στο γήπεδο.

Η ομοιογένεια
Ακολούθως προκύπτει θέμα ομοιογένειας μεταξύ των παλιών και των νέων παικτών. Δηλαδή, αν και πότε θα δέσουν στον μέγιστο βαθμό.  Απ’ εκεί και πέρα σημαντικό ρόλο σε μια ομάδα είναι το ποσοστό επιτυχίας των καλοκαιρινών μετεγγραφών. Και στον ΑΠΟΕΛ αποκτά μεγαλύτερη αξία αυτό, αφού στις περισσότερες θέσεις έγινε αντικατάσταση παικτών, ενώ δεν ήταν λίγες οι προσθήκες (9). Για παράδειγμα ο Καρυπίδης και ο Τζιόλης πήραν φανέλα βασικού με τη μία και δείχνουν καλά στοιχεία. Αν θα δέσουν στον βαθμό της περσινής ομάδας, είναι κάτι που θα φανεί στο μέλλον, αφού μετρούν μόλις δύο μήνες παρουσίας στον Αρχάγγελο, ενώ δεν έκαναν ούτε προετοιμασία. Ως εδώ καλά. Από την άλλη, όμως, θα πρέπει δίπλα στον Καρυπίδη να δέσει στον μέγιστο βαθμό είτε ο Ζουέλα είτε ο Μπόρδα για να θεωρηθεί πολύ δυνατό αμυντικό δίδυμο.

Οι μετεγγραφές
Όσον αφορά στις άλλες μετεγγραφές, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι Μάριο Σέρτζιο και Μίκαελ Κλουκόφσκι αποκτήθηκαν με την προοπτική να καλύψουν επάξια ή και καλύτερα τις αποχωρήσεις των Πουρσαϊτίδη και Μποαβεντούρα για τα δύο άκρα. Δύο παίκτες που είχαν σημαντικό μερίδιο στις πρόσφατες επιτυχίες του ΑΠΟΕΛ. Όμως μέχρι στιγμής δεν κατάφεραν να πείσουν και οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Κυρίως ο πρώτος που αγωνίστηκε σε έξι ευρωπαϊκά παιγνίδια έδειξε ελάχιστα πράγματα, σε σχέση με αυτά που φημιζόταν πριν έρθει. Την ίδια στιγμή ο Σολωμού γνωρίζει τι πρέπει να κάνει στον τέταρτο χρόνο του στην ομάδα, εξού και το γεγονός ότι ο Γιοβάνοβιτς τον εμπιστεύτηκε, δίνοντάς του φανέλα βασικού στα πέντε πρώτα παιγνίδια, αφήνοντας παράλληλα τον Πορτογάλο εκτός. Στην αριστερή πλευρά ο Νεκτάριος Αλεξάνδρου συνεχίζει να αγωνίζεται ανελλιπώς από το καλοκαίρι, αφού ο Κλουκόφσκι μόλις σε ένα παιγνίδι αγωνίστηκε. Προφανώς και ο εκ των αρχηγών του ΑΠΟΕΛ δείχνει καλύτερο πρόσωπο από τον Καναδό.

Το μεγαλύτερο κέρδος του ΑΠΟΕΛ στη φετινή του πορεία είναι η παραγωγική επίθεση, και ο Ατόρνο σε ατομικό επίπεδο. Βεβαίως, και εδώ υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, αλλά το στοίχημα για την ώρα είναι η βελτίωση των παικτών που θεωρούνται κλειδιά και οι ποδοσφαιριστές να δέσουν πλήρως μεταξύ τους για να παρουσιάζουν σε κάθε παιγνίδι ένα συμπαγή σύνολο.