Δεν είναι μόνο η ηγέτης της άμυνας και ένας παίκτης που μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα από το να ασχολείται με τα της αναχαίτισης. Ξεκινά να κάνει παιχνίδι, επιτίθεται, είναι κίνδυνος - θάνατος στις στημένες μπάλες, σκοράρει. Η πιθανή του απουσία γίνεται ακόμη πιο έντονη, αν υπολογίσουμε ότι η Ομόνοια δεν έχει παίκτη έστω και παρομοίου στυλ. Αν υπολογίσουμε ότι ο δεύτερος πιο αξιόπιστος στόπερ, ο Σερφά, έρχεται από τραυματισμό. Ο 3ος, ο Αλαμπί ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει αιώνιο ντέρμπι, αλλά είναι πολύ ασταθής και υπό αμφισβήτηση. Ο 4ος, Μ΄Μπέμπα δεν έχει πατήσει ακόμη χόρτο στο πρωτάθλημα και αυτό λέει πολλά. Είναι χωρίς αμφιβολία μία κατάσταση, στην οποία κανένας προπονητής ειδικά πριν από ένα τόσο ιδιαίτερο παιχνίδι δε θα ήθελε να είναι. Ο Σαβέβσκι θα περιμένει μέχρι και τη τελευταία ώρα και την απόφαση θα τη πάρει ο ίδιος ο παίκτης. Αν νιώθει σιγουριά μπαίνει στο γήπεδο, αν όχι μένει έξω. Στο 2ο σενάριο, που φαντάζει αυτή την ώρα πιο πιθανό, ο Σαβέβσκι πρέπει να επιλέξει. Ή πάει στις ΄΄ορθόδοξες΄΄ λύσεις με Σερφά-Αλαμπί (έπαιξαν δίπλα δίπλα στο σούπερ καπ του 2011) και δίνει σαφείς οδηγίες για περισσότερες καλύψεις από τους κεντρικούς μέσους ή κάνει ανακατέματα. Όπως να ξεκινήσει ο Σκαραμοτσίνο στόπερ, όπως έγινε πέρσι σε αγώνες με απουσίες βασικών στόπερ ή να γυρίσει στο κέντρο της άμυνας τον Σοάρες. Έτσι δυναμώνει την οπισθοφυλακή του, αλλά αφήνει το κέντρο το χωρίς τον ισχυρότερο ανασταλτικό κρίκο.  Όλα λοιπόν εξαρτώνται από τον Αντράδε.