Στους τέσσερις από τους πέντε αγώνες που δεν έφυγε νικήτρια η Ομόνοια, πλήρωσε με το παραπάνω τα μπλακ άουτ. Αν βάλουμε και το ευρωπαϊκό παιχνίδι με την Άστρα, γίνονται πέντε. Διαφορετικής υφής και διάρκειας μπλακ άουτ, αλλά ορατά και επώδυνα.
Σε τρεις περιπτώσεις, η Ομόνοια δε μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το υπέρ της μομέντουμ. Με την Ανόρθωση ισοφάρισε, αλλά λίαν συντόμως δέχτηκε γκολ. Με τον Ερμή γύρισε το ματς, αλλά δέχτηκε γκολ σχεδόν αμέσως. Με την Άστρα, μόλις έκανε το 1-1 και με παίκτη παραπάνω βρέθηκε νοκ άουτ με τους ρουμάνους να σκοράρουν. Με τον Απόλλωνα, πριν συμπληρωθεί το πρώτο λεπτό είδε την εστία της να παραβιάζεται. Με τον Άρη, είχε ελέγξει ολοκληρωτικά τον αγώνα, αλλά μία κακή αντίδραση σε στημένη φάση έφερε το 0-1 και μία αγωνιστική καθίζηση. Ισοφάρισε μεν στις αρχές της επανάληψης, αλλά ανέβηκε ξανά στα τελευταία 15.
Υπάρχουν όμως και καθιζήσεις που δεν στοίχησαν, σβήστηκαν ίσως λόγω των άνετων επικρατήσεων, αλλά έστελναν μηνύματα. Δεύτερη αγωνιστική με Παραλίμνι, στο 2-0 η Ένωση έκανε δύο μεγάλες φάσεις και αποσυντόνισε για 15 λεπτά την Ομόνοια. Η Δόξα αλλά και τα Κούκλια απείλησαν μετά που η Ομόνοια προηγήθηκε νωρίς. Πιο τρανό παράδειγμα αυτό του Εθνικού με ένα γκολ προϊόν πλήρους έλλειψης συγκέντρωσης και ακολούθως μίας ολοκληρωτικής σχεδόν οπισθοχώρησης.
Είναι φανερό ότι η Ομόνοια έχει θέμα με τη διαχείριση των υπέρ της δεδομένων. Και εφόσον αυτό στοιχίζει πρέπει να διορθωθεί. Είναι η ομάδα που έτσι και βάλει πίεση στον αντίπαλο το κάνει καλύτερα από τον καθένα. Βρήκε εναλλακτικό πλάνο με τον Ερμή, όταν η ομάδα της Αραδίππου την είχε κόψει στη μέση με τις πιέσεις ψηλά. Είναι η ομάδα που έχει εξαιρετική ταχύτητα για να βγάζει αντεπιθέσεις, ειδικά αν κλέψει τη μπάλα κοντά στη μεσαία γραμμή. Άρα, το να δίνει χώρο στον αντίπαλο είναι μεν ορθό, αλλά πρέπει να γίνεται με σωστό πλάνο, συγκεκριμένα μαρκαρίσματα (ειδικά σε στατικές φάσεις), χωρίς κενά στις γραμμές, αλλά και διαύγεια μυαλού.
