Η εμφάνιση του ΑΠΟΕΛ στο ντέρμπι με την Ομόνοια έφερε προβληματισμό. Μπορεί να μην ηττήθηκε, όμως η εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου έφερε μουρμούρες ώς ένα βαθμό, παρόλο που η ομάδα συνεχίζει να βρίσκεται στην κορυφή αήττητη. Βαθμολογικά η ισοπαλία κρίνεται ως ένα καλό αποτέλεσμα και με βάση τη συνολική εμφάνιση, ο βαθμός αφήνει τους πάντες ικανοποιημένους. Ικανοποιημένους από την άποψη πως μια ισοπαλία κόντρα στην αιώνια αντίπαλο, σε συνδυασμό με μια μέτρια εμφάνιση, δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Άλλωστε, η ομάδα παραμένει στην κορυφή και έχει αρκετό χρόνο για να παρουσιάσει πολύ καλύτερη εικόνα απ' αυτήν που παρουσίαε μέχρι τώρα.

Ναι μεν πριν από τον αγώνα με την Ομόνοια η νίκη ήταν το μοναδικό ζητούμενο, αλλά σ’ ένα ντέρμπι τριπλής παραλλαγής, δεν μπορεί να πάρει από κάτω κανέναν η ισοπαλία. Αυτό που «ενόχλησε» είναι ο τρόπος που οι ποδοσφαιριστές διαχειρίστηκαν το παιγνίδι, και γενικά η εμφάνιση της ομάδας που δεν ήταν η αναμενόμενη.

Αναζητώντας τα αίτια της μέτριας εμφάνισης, μπορούμε να αναφέρουμε ορισμένα στοιχεία τα οποία έπαιξαν τον δικό τους ρόλο.

Κατ' αρχήν, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι το ευέλικτο σχήμα (4-4-2), που προτίμησε ο Γιοβάνοβιτς με τους Αντόρνο και Αλωνεύτη στην επίθεση, δεν είχε την απόδοση και τη λειτουργία που περίμενε ο Σέρβος τεχνικός. Ναι μεν δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις και χάθηκαν κάποιες ξεκάθαρες ευκαιρίες για γκολ στο πρώτο ημίχρονο, αλλά η συνολική λειτουργία της ομάδας δεν ήταν η αναμενόμενη. Και είναι γνωστό πως το παιγνίδι του ΑΠΟΕΛ βασίζεται κυρίως στην κατοχή της μπάλας και στους αυτοματισμούς στην επίθεση. Ήταν φανερό πως έλειπε ο παίκτης που θα κρατήσει την μπάλα, που θα την περάσει στους επιθετικούς κάθετα ή ακόμα και ο παίκτης που θα επετίθετο κατά μέτωπο. Το κέντρο υστέρησε με τον Μοράις να μην είναι αυτός που ξέρουμε, ο Τζιόλης προσπάθησε, διακρίθηκε, αλλά δεν μπόρεσε να διασώσει μόνος την κατάσταση, ενώ μεσοεπιθετικά οι Μαντούκα, Χαραλαμπίδης και Αλωνεύτης παρουσιάστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, με κριτήριο τις δυνατότητές τους. 

Επίσης, φάνηκε η αδυναμία από τα άκρα, με τους Αλεξάνδρου και Σολωμού να μη βοηθούν ιδιαίτερα επιθετικά, όμως εδώ ίσως να είχαν οδηγίες από τον προπονητή τους, ώστε να έχουν περισσότερο παθητικό ρόλο, καθώς οι Χριστοφή και Εφραίμ μπορούσαν να κάνουν τη ζημιά. Στην άμυνα ο Καρυπίδης ξεχώρισε σαν τη μύγα μες στο γάλα, ενώ ο Ζουέλα αν και έκανε κάποια εύκολα λάθη στάθηκε σχετικά καλά.

Κάποια προβλήματα που παρουσιάστηκαν, όταν η Ομόνοια έβγαζε αρκετές επιθετικές προσπάθειες, δεν οφείλονται στους ποδοσφαιριστές της άμυνας, καθώς δεν υπήρχε η απαιτούμενη συνοχή μεταξύ κέντρου και άμυνας, ενώ οι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στα φτερά της μεσαίας γραμμής δεν είχαν τις απαιτούμενες επιστροφές στην άμυνα, με αποτέλεσμα όταν κατέβαιναν τα μπακ της Ομόνοιας υπήρχε αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου.


Δεν βοήθησαν οι αλλαγές
Κάτι άλλο που είναι σημαντικό στο ποδόσφαιρο όταν κάτι δεν πάει καλά, είναι οι αλλαγές που μπορεί να κάνει ο προπονητής από τον πάγκο για να διορθώσει κάποια πράγματα. Στην προκειμένη περίπτωση, ό,τι και να δοκίμασε ο Γιοβάνοβιτς δεν του βγήκαν οι αλλαγές, αλλά έπαιξε καθοριστικό ρόλο ο τραυματισμός του Αντόρνο στο 75ο λεπτό, καθώς τα πάντα ανατράπηκαν.
Ο Σέρβος τεχνικός αρχικά πέρασε τον Μπούντιμιρ στη θέση του Μαντούκα λίγο μετά το 60΄ και πέρασε δίπλα από τον Αντόρνο.

Στο 72΄ είχε περάσει στο γήπεδο τον Μπενασούρ στη θέση του Χαραλαμπίδη και εκεί προέκυψε αλλαγή συστήματος σε 4-5-1 και εσωτερικές διαφοροποιήσεις στην ομάδα, με τον Αντόρνο να πηγαίνει στο δεξί φτερό.

Όμως, τρία λεπτά αργότερα προέκυψε ο τραυματισμός του Παραγουανού που ανέτρεψε το πλάνο. Ο Γιοβάνοβιτς είχε δύο επιλογές. Ή να βάλει τον Πίντο στην ενδεκάδα και να διατηρήσει το 4-5-1, ή τον Σολάρι και να το γυρίσει εκ νέου σε 4-4-2. Τελικά προτιμήθηκε το τελευταίο, αλλά δεν πέτυχε.
 
 
Βλέπουν μπροστά
Πλέον, στον ΑΠΟΕΛ κοιτάζουν μπροστά και αφήνουν πίσω τους το ντέρμπι. Η διακοπή του πρωταθλήματος προσφέρεται για ξεκούραση και αναμένεται πως το πρόγραμμα προετοιμασίας δεν θα είναι ιδιαίτερα πιεστικό αυτές τις μέρες. Βεβαίως, μέσα από τις προπονήσεις ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα δουλέψει με τους ποδοσφαιριστές σε ορισμένους τομείς που χρήζουν βελτίωσης, ώστε με την επανέναρξη να υπάρξει βελτίωση.

Οι «γαλαζοκίτρινοι» συνεχίζουν να είναι στην κορυφή, τη στιγμή που καμία ομάδα δεν δείχνει να αποτελεί φόβητρο και θα κάνουν τα πάντα για να επανέλθουν στον δρόμο των επιτυχιών. Σ’ αυτό προσφέρεται και το πρόγραμμα που έχει η ομάδα, καθώς στα επόμενα τέσσερα παιγνίδια έχουν να αντιμετωπίσουν κατά σειρά τον Ολυμπιακό, τη Σαλαμίνα εκτός, την Αγία Νάπα εντός και τον Εθνικό εκτός. Και είναι σημαντικό να πετύχουν μόνο νίκες, αφού θα ακολουθήσουν δύσκολα παιγνίδια με ΑΕΚ εντός, ΑΕΛ και ΑΕΠ εκτός και Ανόρθωση εντός. 

Πάντως, στις τάξεις της ομάδας επικρατεί μεγάλη αισιοδοξία πως οι ποδοσφαιριστές θα δείξουν την απαιτούμενη διάρκεια στο πρωτάθλημα και παιγνίδι με παιγνίδι θα παρουσιάζουν βελτίωση.