Στο ίδιο έργο θεατές από το ξεκίνημα της σεζόν για την ΑΕΚ, που… αριστεύει στις εντυπώσεις και μένει… μετεξεταστέα στην ουσία. Η ομάδα του Δημήτρη Ελευθερόπουλου για ακόμη ένα παιχνίδι, στην προκειμένη περίπτωση με αντίπαλο τον πρωτοπόρο Απόλλωνα, κατάφερε να επιβάλει το παιχνίδι της και να κυριαρχήσει στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης. Όταν όμως δυσκολεύεται τόσο πολύ να μετατρέψει έστω μία ευκαιρία σε γκολ και από την στιγμή που ο αντίπαλος διαθέτει από την πλευρά του την ποιότητα για να κάνει την… ζημιά, αναπόφευκτα αποχωρεί από τον αγωνιστικό χώρο χωρίς να πάρει ούτε καν το ελάχιστο που δικαιούται, δηλαδή τον βαθμό της ισοπαλίας.
Η τύχη έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό την ομάδα της Λάρνακας, καθαρό μυαλό και συγκέντρωση απουσιάζουν, ενώ τίθεται και θέμα ανικανότητας στην τελική προσπάθεια. Ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος ρίσκαρε και με το παραπάνω, με την ΑΕΚ να τελειώνει το παιχνίδι με τους Μυτίδη, Ρέινα και Πιντάδο στην επίθεση, αλλά το… πλεκτό του Βάλε δεν κουνήθηκε ποτέ. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το ίδιο σημείο που ο Γκιέ πέτυχε το 0-1 στο πρώτο ημίχρονο, ο Ρέινα στην επανάληψη… κατάφερε να στείλει την μπάλα ψηλά πάνω από τα δοκάρια.
Οι αποδοκιμασίες στο πρόσωπο της τεχνικής ηγεσίας και των ποδοσφαιριστών ήταν έντονες, βλέποντας την ομάδα της Λάρνακας να… εκτροχιάζεται από τους αρχικούς της στόχους. Οι «κιτρινοπράσινοι» κάπου αδικούνται, αλλά αδικούν πάνω από όλα τους εαυτούς τους με την βαθμολογική θέση που βρίσκονται. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι οι αποδοκιμασίες θα τους βοηθήσουν να σηκώσουν γρήγορα κεφάλι και να ανακάμψουν στην συνέχεια.
Η αλήθεια είναι ότι δυνατότητες υπάρχουν, είναι κοινώς αποδεκτό ακόμη και από αντιπάλους (δηλώσεις Χριστάκη Χριστοφόρου, Φανούριου Κωνσταντίνου, Γκαστόν Σανγκοί) ότι η ΑΕΚ αδικείται κατάφωρα από τα αποτελέσματα και την βαθμολογική της θέση, αλλά τι να το κάνεις όταν στο τέλος κάθε παιχνιδιού αποχωρείς απογοητευμένος από τον αγωνιστικό χώρο και κοντεύεις να ξεχάσεις τι πάει να πει εντός έδρας νίκη…
