Όταν τα τελευταία χρόνια έχεις περάσει μόνο ένα ήσυχο βράδυ στο Δασάκι και αυτό σε επαναληπτικό κυπέλλου, όταν έχεις σχεδόν πάντα απώλειες δύο εκ των οποίων ολοκληρωτικές και όταν προέρχεσαι από ένα ματς όπο νεύρα σου δοκιμάστηκαν στο μάξιμουμ, το να πάρεις διπλό, όποια και αν ή εξέλιξη του αγώνα είναι άκρως σημαντικό. Αποφέρει κέρδη από όποια πλευρά και αν δεις τον αγώνα. Οι τρεις βαθμοί, μπορεί να αποφέρουν, μπορεί και όχι  μεγάλο όφελος στην υπόθεση  της κούρσας για τη πρωτιά. Όμως δεν χάθηκε σίγουρα έδαφος, που στο κάτω  κάτω ήταν μία σοβαρή πιθανότητα. Η νίκη φέρνει ανύψωση ηθικού, επιτρέπει να διαγραφεί το αγωνιστικό μέρος της ισοπαλίας με τον Άρη (και θα μείνει το νομικό, αφού η Ομόνοια θα το πάει μέχρι τέλους στα δικαστήρια) και προσφέρει ηρεμία και αυτοπεποίθηση. Στοιχεία άκρως σημαντικά ενόψει της συνέχειας και καταρχάς ενόψει Ερμή.
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, στα πρώτα 25 λεπτά και το πρώτο δεκάλεπτο στην επανάληψη βγήκαν πολλές από τις επιθετικές δυνατότητες. Θετικό είναι και το γεγονός ότι σκόραρε και τη στιγμή που η απόδοση της είχε παρουσιάσει πτώση.   

Και φυσικά υπάρχει η άλλη πλευρά του νομίσματος, Από το 25΄και μετά όταν ο Εθνικός άρχισε να πιέζει ψηλά, έξω από τη περιοχή της Ομόνοιας, οι πράσινοι έχασαν τη συνοχή τους. Έχει ξανασυμβεί και χρειάζεται να βρεθεί λύση,
Το σημαντικότερο μείον ήταν η πλήρης καθίζηση μετά τη μείωση του σκορ. Δεν είναι μόνο ότι η ομάδα αγχώθηκε, σε κάποιες στιγμές πανικοβλήθηκε και οπισθοχώρησε υπερβολικά, Οι γραμμές έχασαν πλήρως τη συνοχή τους. Ήταν και η αποτυχία να βγάλει 1-2 καλές αντεπιθέσεις, να υπενθυμίσει στον αντίπαλο ότι όσο αφήνει χώρους υπάρχει κίνδυνος τιμωρίας.

Όμως και σε αυτά τα σημεία, μπορεί να δει κάποιος το ποτήρι μισογεμάτο. Αν παίκτες και Σαβέβσκι αναλύσουν σωστά και γιατί να μην το κάνουν άλλωστε, τα αρνητικα στοιχεία του αγώνα και αποφύγουν μέσω διόρθωσης την επανάληψη τους, τότε και έτσι προκύπτει κέρδος. Ουδέν κακόν αμιγές καλού..΄