Η άκρως απαραίτητη αποθεραπεία του καλοκαιριού, αποτέλεσε χρονικό τροχοπέδη για το Γιώργο Εφραίμ. Όλοι και κυρίως ο ίδιος ανυπομονούσαν να βρει τα πατήματα του στο γήπεδο, ξέροντας πως μπορεί να αλλάξει σε σημαντικό βαθμό την εικόνα της ομάδας. Όπως και έγινε. Ο Εφραίμ από παιχνίδι σε παιχνίδι γίνεται όλο και καλύτερος. Η επιρροή του στην απόδοση της Ομόνοιας είναι οφθαλμοφανής. Έχει σκοράρει μόνο ένα γκολ, στατιστική που αδικεί κατάφορα την παρουσία του, αφού η εξαιρετική δουλειά του μεταφράζεται με άλλους αριθμούς και όχι μόνο. Έχει μέχρι στιγμής δώσει τέσσερις ασίστ, έτοιμα γκολ. Χωρίς να το ψάξουμε και πάρα πολύ, θυμόμαστε τουλάχιστον 5-6 πάσες του, που ήταν πάρε-βάλε, αλλά δεν κατέληξαν σε γκολ. Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται λες... Εφραίμ και Χριστοφή μαζί, αφού έχοντας σχεδόν πλήρως (ο Σκέμπρι κλείνει περισσότερο προς τη περιοχή) την υπόθεση επιτάχυνση από τα φτερά, προσδίδει στην Ομόνοια σχεδόν την ίδια εκρηκτικότητα με πέρσι. Βρίσκεται παράλληλα πιο συχνά σε επίκαιρη θέση, κινείται ακατάπαυστα και χωρίς τη μπάλα προκαλώντας άνισσοροπία στον αντίπαλο, ενώ βοηθά πολύ στο ανασταλτικό κομμάτι. Και συν όλα αυτά, με τη διάθεση, την αποφασιστικότητα την εκρηκτικότητα, αλλά και την ηρεμία που τον διακρίνει ανταποκρίνεται στον ρόλο του αρχηγού. Που πρέπει να είναι πάντα μπροστάρης.

Και όλα αυτά τη κατάλληλη στιγμή. Την ώρα που η Ομόνοια εκμεταλλεύεται το βατό της πρόγραμμα, κερδίζοντας βαθμούς και αγωνιστική άνοδο, ξέροντας ότι λίαν συντόμως ξανάρχονται τα ντέρμπι. Με δύο λόγια, ο διεθνής φορ είναι αυτλη την εποχή ο Εφραίμ που θέλουν να βλέπουν οι φίλαθλοι, ο Εφραίμ που λατρεύουν.