Στα αρχικά στάδια του πρωταθλήματος, η Ανόρθωση κέρδισε δύο ντέρμπι και έδειξε πολλά θετικά στοιχεία. Μέχρι τη 5η αγωνιστική, ήταν πραγματικά κίνδυνος-θάνατος επιθετικά και χρειαζόταν κάποιες βελτιώσεις στην άμυνα. Ακόμη και η ήττα από τη Δόξα μπορούσε να θεωρηθεί μία κακή παρένθεση, αφού όλοι πίστωσαν στην ομάδα τη λυσσαλέα της προσπάθεια να γυρίσει το παιχνίδι στην επανάληψη.

Έκτοτε η Ανόρθωση πήρε τη κάτω βόλτα. Δύο αγχώδεις νίκες, δύο ήττες, μία πρόκριση στα πέναλτι με την Αναγέννηση. Σε 5 ματς πέτυχε 6 γκολ, τα δύο με πέναλτι. Στα προηγούμενα 5 είχε σκοράρει 16. Η δε άμυνα της μπάζει από παντού. Οι σοβαρές απουσίες στα μετόπισθεν είναι μία δικαιολογία, όπως κάποιος μπορεί να αναρωτιέται πως θα ήταν το δεύτερο ημίχρονο με 11 παίκτες απέναντι στην ΑΕΛ. Αλλά από την άλλη, πόσες και πόσες φορές με παίκτη λιγότερο μία μεγάλη ομάδα και σε μερικές από αυτές η Ανόρθωση στάθηκε άξια και με 10 στο γήπεδο, χωρίς να καταρρεύσει.

Η Ανόρθωση επείγεται για ανάκαμψη. Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες απώλειες, με ένα πρόγραμμα μπροστά της όπου υπάρχουν και υψηλά εμπόδια. Το πώς θα ανακάμψει είναι θέμα του Ζόρζε Κόστα και των παικτών του. Που πρέπει να βρουν τι φταίει, να ανακαλύψουν σε πιο σημείο των αποδυτηρίων κλείδωσαν τις αρετές  και να τις επαναφέρουν στο χόρτο.  Άλλωστε ακόμη και τώρα, κανένας δε μπορεί να ισχυριστεί ότι η ΄΄Κυρία΄΄ δεν έχει ποιοτικούς παίκτες. Έχει και με το παραπάνω.