Αλλιώτικα ονειρεύονταν να γιορτάσουν τα 82 χρόνια ζωής του σωματείου οι φίλοι και παράγοντες της ΑΕΛ, και όχι με έναν πραγματικό εφιάλτη όπως ήταν η κατάληξη του παιγνιδιού με τη Μαρσέιγ. Το τελικό αποτέλεσμα, αν και είναι από όλους παραδεχτό ότι δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα του αγώνα, δεν παύει από του να είναι αυτό που έμεινε στην ιστορία και κατέγραψε μια μαύρη μέρα για την ομάδα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

 Το γιατί όμως μια βραδιά που ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς μετατράπηκε σε συντριβή για την πρωταθλήτριά μας, είναι ασφαλώς ένα θέμα που χρήζει αρκετής ανάλυσης. Σίγουρα για να δεχθεί μία ομάδα πέντε τέρματα δεν μπορεί να φταίει ένα ή δύο γεγονότα, παρά μία σειρά γεγονότων. Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι γιατί η ομάδα παρουσιάστηκε με εντελώς διαφορετικό πρόσωπο στην επανάληψη, πάνω που έδειξε στο πρώτο σαρανταπεντάλεπτο πως είχε τα φόντα και τις προϋποθέσεις όχι απλά για βαθμολογικό κέρδος, αλλά και γι’ αυτήν ακόμη τη νίκη, αφού το ισόπαλο 1-1 την αδικούσε κατάφωρα.

Οι δύο εκδοχές

 Μία εκδοχή που είναι πολύ βάσιμη, είναι η απουσία του Πάμπου Χριστοδούλου από τον πάγκο της ομάδας και συνάμα από τα αποδυτήρια κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου. Ο τεχνικός της ομάδας είχε τονίσει στη διάσκεψη την προηγούμενη του αγώνα πως αν οι ποδοσφαιριστές του εφαρμόσουν πιστά αυτά που θα τους ζητήσει, τότε δεν θα φανεί και τόσο η απουσία του. Μέχρι λοιπόν το ημίχρονο οι ποδοσφαιριστές έκαναν αυτά που έπρεπε να κάνουν, όμως εκεί που χρειάζονταν τις νέες οδηγίες από τον προπονητή τους δεν τις είχαν, με αποτέλεσμα η Μαρσέιγ, που παρουσιάστηκε με αλλαγμένο πρόσωπο στην επανάληψη, να πάρει από νωρίς τα ηνία του αγώνα και να οδηγήσει τα πράγματα εκεί που ήθελε.

 Μία άλλη εκδοχή έχει να κάνει και με τα μοναδικά διαιτητικά λάθη που σημειώθηκαν το τρίλεπτο 59’-62’ και που δυστυχώς έπαιξαν τον δικό τους ρόλο. Παρόλο που όταν υπάρχει ένα αποτέλεσμα 5-1, το να επικαλείται κανείς τη διαιτησία είναι ολίγον άτοπο, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα αν ο πρώτος βοηθός δεν υπεδείκνυε λανθασμένα τον Μοντέιρο σε θέση οφ-σάιντ στη φάση όπου έφευγε μόνος στο 59’ ή και αν ο κ. Ασούμα σφύριζε το καθαρό φάουλ που έγινε στον Θεοφίλου στο 62’ και αντί αυτού έδωσε το κόρνερ από το οποίο προήλθε το δεύτερο τέρμα των Γάλλων. Όπως και να το κάνουμε, θα μπορούσε να είχαμε το 1-2 και όχι το 2-1.

Έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης

 Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα που παρουσιάστηκε και έφερε τη συντριβή στην επανάληψη ήταν η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης και ασυνεννοησίας που παρατηρήθηκε σε όλες τις γραμμές και επεκτάθηκε μέχρι τον πάγκο της ομάδας. Και εδώ ήταν ένα σημείο όπου στάθηκε ιδιαίτερα ο Πάμπος Χριστοδούλου τονίζοντας πως η Μαρσέιγ είναι μια έμπειρη ομάδα που ξέρει να τιμωρεί την κάθε αδράνεια, όπως και έγινε. Δεν εξηγείται αλλιώς ο Φανί, που ήταν ο μοναδικός που είχε απειλήσει την εστία του Ντεγκρά στο πρώτο ημίχρονο σε δύο στημένες φάσεις, να αφήνεται για τρίτη φορά αμαρκάριστος εντός της περιοχής. Γενικά τα στημένα ήταν μία μόνιμη πηγή κινδύνου για την εστία της ΑΕΛ αφού από κόρνερ προήλθε και το δεύτερο τέρμα των Γάλλων και πάλι από έναν αμυντικό που αφέθηκε μόνος αμαρκάριστος. Προβληματισμός υπάρχει και για την ασυνεννοησία που υπήρξε στον τραυματισμό του Καρλίτος και που υποχρέωσε την ομάδα να αγωνίζεται για περισσότερο από πέντε λεπτά με ποδοσφαιριστή λιγότερο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το τρίτο τέρμα των Γάλλων από την αριστερή πλευρά της άμυνας. Αναμφίβολα ήταν η φάση που έκρινε τον αγώνα αφού πλέον δεν υπήρχαν ούτε οι ψυχικές δυνάμεις για να αντιδράσει η ομάδα. Με τίποτα όμως δεν δικαιολογείται η κατάρρευση που ακολούθησε και που απέφερε ακόμη τρία τέρματα για τους Μασσαλούς. Το τελικό αποτέλεσμα φανερώνει πως κάποια πράγματα δεν λειτούργησαν σωστά και αυτό που έχει σημασία για την ομάδα και τον τεχνικό της Πάμπο Χριστοδούλου είναι η βαριά ήττα να γίνει ένα καλό μάθημα, ούτως ώστε παρόμοια λάθη να μην επαναληφθούν. Ο όμιλος της διοργάνωσης έχει ακόμη αρκετό δρόμο και αν ακόμη δεν επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος που είναι η πρόκριση, τουλάχιστον η ομάδα θα πρέπει να διαφυλάξει την αξιοπρέπειά της και όχι να διασύρεται με αυτό τον τρόπο.

Μιας όμως και ο λόγος για τον τεχνικό της ομάδας Πάμπο Χριστοδούλου, θα πρέπει τάχιστα να ξεκαθαρίσει με το θέμα που αιωρείται εδώ και αρκετό καιρό και το οποίο, φαίνεται, άρχισε να επηρεάζει τη λειτουργία της ομάδας. Αναφερόμαστε φυσικά στις δηλώσεις που έκανε πριν από την αναχώρηση της ομάδας για τη Μασσαλία και που ενόχλησαν σε κάποιο βαθμό τους παράγοντες της διοίκησης, μεταξύ αυτών και τον πρόεδρο του σωματείου. Όσο και αν ο κ. Σοφοκλέους προσπάθησε στα «πηγαδάκια» μετά τον αγώνα να τονίσει πως δεν έχει παράπονο από τους ποδοσφαιριστές από τη μεμονωμένη -όπως τη χαρακτήρισε- ήττα, η ουσία είναι πως, όντως, υπάρχουν προβλήματα στις σχέσεις των δύο πλευρών, προβλήματα όμως που δημιουργήθηκαν για καθαρά εξωαγωνιστικούς λόγους. Το όλο θέμα χρήζει άμεσης επίλυσης, αφού σε τέτοιες περιπτώσεις οι ισορροπίες είναι λεπτές και πολλά μπορούν να συμβούν από εκεί που κανένας δεν το περιμένει.

Βλέπει Ολυμπιακό και μόνο τη νίκη

Το παιγνίδι με τη Μαρσέιγ ανήκει στο παρελθόν και μέχρι τις επόμενες ευρωπαϊκές υποχρεώσεις με τη Φενερμπαξέ, ακολουθούν οι υποχρεώσεις πρωταθλήματος με πρώτο σταθμό το ΓΣΠ και τον Ολυμπιακό την ερχόμενη Δευτέρα. Η ΑΕΛ δεν έχει άλλη επιλογή από το να βρει τις δυνάμεις και να σταθεί όρθια, καθώς χάθηκε ήδη αρκετό έδαφος από τις τελευταίες δύο ισοπαλίες και τυχόν νέες απώλειες πιθανό να δημιουργήσουν από τώρα μια σημαντική διαφορά από την κορυφή. Χρόνος για ξεκούραση δεν υπάρχει και οι ποδοσφαιριστές από χθες ξεκίνησαν την προετοιμασία για το συγκεκριμένο παιγνίδι όπου ενδέχεται να υπάρξουν και κάποιες επιπλέον επιλογές για τον τεχνικό της ομάδας. Αναφερόμαστε φυσικά στους Αϊρόσα και Ζιλμπέρτο που είναι στη διάθεση του προπονητή τους, όχι όμως και ο Καρλίτος που ίσως σήμερα αποφασιστεί ο τρόπος αποθεραπείας του κατάγματος που υπέστη στη μύτη. Σίγουρα δεν προλαβαίνει τον αγώνα και ο Μαϊκόν.

 Οι μεγάλες ομάδες είναι αυτές που ξέρουν όταν πέφτουν να σηκώνονται και η ΑΕΛ καλείται να δείξει χαρακτήρα και να αφήσει πίσω της τη βαριά ήττα από τη Μαρσέιγ. Άλλωστε για το ευρωπαϊκό κύπελλο σημασία για την πρωταθλήτριά μας έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Για τις εγχώριες διοργανώσεις, όμως, η διατήρηση των σκήπτρων σημαίνει πολλά πράγματα...