Για το σημερινό πρώτο παιχνίδι κυπέλλου με τον ΑΠΟΕΛ και για την πορεία της Ομόνοιας στην τρέχουσα σεζόν μίλησε ο παλαίμαχος άσος της ομάδας Φίλιππος Δημητρίου.

«Δεν θυμάμαι σε πόσα ντέρμπι αιωνίων αγωνίστηκα, αλλά όλα για εμένα ανεξαρτήτως αποτελέσματος ήταν πάντοτε ευχάριστα. Πάντα ήταν ένα ντέρμπι ήταν φανταστικό, για όλους τους παίκτες. Δεν ξεχωρίζω κάποιο, ήταν όλα εξίσου δυνατά. Όλοι ήμασταν φίλοι εκτός γηπέδου και μόνο αντίπαλοι εντός. Πιστεύω το ίδιο ισχύει και τώρα, δεν έχει αλλάξει κάτι. Είναι ένας αγώνας. Σίγουρα εμάς τότε ήταν η ευχαρίστησή μας, τώρα είναι το συμβόλαιο. Είναι διαφορετικές οι εποχές. Πλέον τα πράγματα δυσκολεύουν αφάνταστα. Ο κόσμος έφυγε από τα γήπεδα, και πιστεύω ότι θα δυσκολευτεί η κοινωνία να επανέλθει στα παλιά. Μακάρι να βγω ψεύτης», δήλωσε στον στον Super Sport FM 104.0 ο Δημητρίου, ο οποίος στη συνέχεια τοποθετήθηκε για...

...τα παιχνίδια κυπέλλου με τον ΑΠΟΕΛ: «Είναι εντελώς διαφορετικό ένα παιχνίδι κυπέλλου με πρωτάθλημα. Παίζονται πάρα πολλά ειδικά για τον ΑΠΟΕΛ, αλλά η Ομόνοια έχει τα δικά της ‘θέλω’, οπότε αναμένω δύο αγώνες ντέρμπι. Εντάξει ο ΑΠΟΕΛ περνά δύσκολες στιγμές, όμως δεν παύει να είναι ένα ντέρμπι. Σίγουρα είναι πιο ποιοτική ομάδα η Ομόνοια και πιστεύω θα ‘καθαρίσει’ την πρόκριση στα δύο παιχνίδια. Στις δικές μας εποχές ήταν μονοπώλιο της Ομόνοιας, όμως πάντα υπήρχε το δεδομένο ότι τα παιχνίδια με τον ΑΠΟΕΛ ήταν ντέρμπι. Κάποτε χάναμε και κάποτε κερδίζαμε».

...την προσπάθεια κατάκτησης του πρωταθλήματος: «Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για όλες τις ομάδες, αλλά θέλω να πιστεύω ότι η Ομόνοια έχει το βάθος που της έλειπε τα προηγούμενα χρόνια, ενώ έχει έναν καλό και… σισταρισμένο προπονητή που ξέρει τι θέλει και χειρίζεται σωστά τα αποδυτήρια. Το πλεονέκτημα της σημερινής Ομόνοιας με τον Μπεργκ είναι η επιτυχία του στα αποδυτήρια, αφού καταφέρνει να βγάζει από τον κάθε παίκτη το κάτι παραπάνω. Εκείνο που λείπει από τη φετινή Ομόνοια είναι ένα 10άρι παλιάς κοπής, ένας ηγέτης. Μεγάλωσε ο Γκόμεθ, αυτή είναι η άποψή μου. Ο καλύτερος κατά την γνώμη μου φέτος στην Ομόνοια είναι ο Λέτσιαγκς και μετά ο Φαμπιάνο».