Το συγκεκριμένο θέμα απασχολεί από την αρχή της περιόδου, ωστόσο δεν χρίζει καμίας απολύτως βελτίωσης. Πέρασαν εφτά αγωνιστικές και οι τερματοφύλακες της Ανόρθωσης (Βαλβερδ - Βέγκα) μάζεψαν την μπάλα από την εστία τους ισάριθμες φορές. Η ευθύνη ασφαλώς βαραίνει άλλους. Πρωτίστως τους αμυντικούς και ακολούθως τον προπονητή. Ο τελευταίος ίσως να έχει μια -μικρή- δικαιολογία ότι δεν έκανε τον προγραμματισμό, όμως, αυτός έχει την ευθύνη της ομάδας και αυτός οφείλει να διορθώσει τα κακώς έχοντα.

Με τα εφτά τέρματα που δέχθηκε η «Κυρία» διαθέτει -μαζί με τον Ερμή- την χειρότερη αμυντική γραμμή από τις υπόλοιπες ομάδες που βρίσκονται στην πρώτη 6αδα, ενώ είναι από τις λίγες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα που μόνο σε ένα παιγνίδι κράτησε ανέπαφη την εστία της, με την Αλκή.

Στα πλείστα παιγνίδια (Ομόνοια, Απόλλωνα, Κούκλια και Εθνικό) δεν το πλήρωσε με απώλειες βαθμών λόγω επίθεσης και συγκεκριμένα λόγω Κολαούτι. Τις φλέρταρε, όμως, στους τρεις από τους τέσσερις αγώνες. Θυμίζουμε ότι η νίκη σε βάρος της Ομόνοιας ήρθε στα τελευταία λεπτά, η νίκη κόντρα στον Απόλλωνα με αρκετό αχ και βαχ λόγω των πολλών ευκαιριών του αντιπάλου και απέναντι στον Εθνικό στο 84ο λεπτό. Ωστόσο κανένα από τα πιο πάνω δεν έγινε μάθημα στην αμυντική γραμμή της Ανόρθωσης με αποτέλεσμα να υποστεί δυο ήττες από Δόξα και ΑΠΟΕΛ.

Ο Ζόρζε Κόστα είναι ο υπεύθυνος και αυτός που οφείλει να βελτιώσει την αμυντική συμπεριφορά της ομάδας του. Γιατί δεν είναι μόνο τα εφτά τέρματα που δέχθηκε αλλά και το ότι ο αντίπαλος δημιουργεί αρκετές ευκαιρίες για περισσότερα. Το γράψαμε και στο παρελθόν ότι τα πολλά τέρματα που πέτυχε η Ανόρθωση τοποθέτησαν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, όμως, η επιθετική γραμμή δεν μπορεί να σκοράρει ακατάπαυστα.