Οι φίλοι και οι ιθύνοντες της Νέας Σαλαμίνας έχουν κάθε λόγο να νιώθουν υπερήφανοι για την ομάδα τους. Δύο μεγάλες απανωτές νίκες με ΑΕΛ και ΑΕK, ένας απολογισμός 12 βαθμών στο γήπεδο (δυστυχώς 9 στα χαρτιά). Και πριν από αυτά μία καταπληκτική εμφάνιση με τον ΑΠΟΕΛ, όπου έχασε μεν, αλλά όλοι αναγνώρισαν πως έπρεπε να πάρει τον ένα βαθμό.

Τα σημάδια είναι εμφανή. Οι «ερυθρόλευκοι» κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ικανότατο σύνολο, έτοιμο να κοιτάξει στα μάτια ομάδες με μεγαλύτερο εκτόπισμα, φέρνοντας στο μυαλό θύμησες από το παρελθόν. Είναι λογικό να επικρατεί ενθουσιασμός στο «Αμμόχωστος». Αλλά και πίστη, ότι η Νέα Σαλαμίνα μπορεί να φύγει με κέρδος και από την επόμενή της αποστολή, στο ΓΣΠ απέναντι στην Ομόνοια.

Εδώ ακριβώς μπαίνει το ζήτημα της σωστής διαχείρισης του ενθουσιασμού. Ο οποίος φέρνει αυτοπεποίθηση  και ενέργεια, δύο μεγάλα όπλα στο ποδόσφαιρο. Την ίδια στιγμή μπορεί όμως και να σε παρασύρει, οδηγώντας σε στο να υπερτιμήσεις τις δυνατότητές σου ή να υποτιμήσεις αυτές του αντιπάλου. Η μέχρι σήμερα, πάντως, πορεία της Σαλαμίνας δείχνει ότι μετρά σωστά τα βήματά της. Την ίδια στιγμή ο Δημήτρης Καλαϊτζίδης είναι ένας άνθρωπος εξαιρετικά απαιτητικός, αλλά και προσγειωμένος.