ΤΑ παιχνίδια Ομόνοια - ΑΕΛ είναι πάντα ντέρμπι και προσφέρουν αρκετές συγκινήσεις στους φιλάθλους. Βέβαια, η προϊστορία είναι με το μέρος του «τριφυλλιού και, ειδικά, όταν φιλοξενεί την ΑΕΛ, η υπεροχή της Ομόνοιας είναι συντριπτική. Στα παλιά χρόνια μάλιστα συναντούμε μεγάλες σε σκορ νίκες, κάτι που δεν υπάρχει πλέον μετά το 2000, εκτός από μία εξαίρεση (2009/10 το 4-0 της Ομόνοιας).
Το σημερινό παιχνίδι είναι το 116ο που θα δώσουν οι δύο ομάδες. Στα 115 που έγιναν μέχρι τώρα, η Ομόνοια μετρά 66 νίκες, η ΑΕΛ 24 νίκες ενώ 25 παιχνίδια έληξαν ισόπαλα. Η Ομόνοια πέτυχε 209 τέρματα έναντι 98 της ΑΕΛ.
Η Ομόνοια σαν γηπεδούχος σε 58 αγώνες πέτυχε 43 νίκες, η ΑΕΛ μόλις 8, ενώ είχαμε και 7 ισοπαλίες. Μεγάλη υπεροχή για την Ομόνοια και στα τέρματα, αφού πέτυχε 127 και δέχτηκε 37.
Στη Λεμεσό σε 57 αγώνες η ΑΕΛ έχει πετύχει 16 νίκες, η Ομόνοια 23 νίκες και 18 αγώνες έληξαν χωρίς νικητή. Η ΑΕΛ πέτυχε 61 τέρματα και η Ομόνοια 82.
Η πιο μεγάλη νίκη της Ομόνοιας εντός έδρας ήταν το 7-1 που πέτυχε την περίοδο 1994/95. Ακολουθούν το 6-0 (1975/76 και 1989/90), το 6-2 (1995/96), το 5-0 (1973/74) και 1977/78) και το 5-1 (1997/98). Εκτός έδρας ήταν το 6-0 (1974/75), το 5-0 (1959/60) και το 5-1 (1965/66).
Για την ΑΕΛ η πιο μεγάλη νίκη στη Λευκωσία ήταν το 5-3 που πέτυχε το 1964/65 και στη Λεμεσό το 7-1 (1953/54) και το 5-1 (1954/55), στις δύο πρώτες χρονιές που συναντήθηκαν οι δύο ομάδες, όταν η Ομόνοια ήταν νεοφώτιστη στην Α’ Κατηγορία. Είναι χαρακτηριστικό πως η ΑΕΛ κέρδισε στη Λευκωσία τα τρία πρώτα παιχνίδια με την Ομόνοια. Από το 1972 μέχρι το 1981 η Ομόνοια μετρά 9 συνεχόμενες νίκες που διακόπηκαν από δύο ισοπαλίες, για να έλθει άλλο ένα σερί με 10 νίκες για την ομάδα του «τριφυλλιού». Η Ομόνοια μετρά ως γηπεδούχος και ένα σερί 11 νίκες από το 2003/04 μέχρι σήμερα. Για τελευταία φορά η ΑΕΛ κέρδισε εκτός έδρας το 2001/02 με 2-1.
Αξιοσημείωτα παιχνίδια
Στις 10 Νοεμβρίου 1973 η ΑΕΛ κέρδισε 1-0 την Ομόνοια στο ΓΣΟ. Ήταν μεγάλη επιτυχία για την ομάδα της Λεμεσού αφού ανέκοψε τον καλπασμό της Ομόνοιας (προερχόταν από ένα σερί 5 νικών στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος) και έθετε υποψηφιότητα για τον τίτλο. Η ΑΕΛ ήταν καλύτερη και κέρδισε δίκαια την Ομόνοια, η οποία υστέρησε, σε ένα παιχνίδι που παρακολούθησαν 6.000 θεατές. Το τέρμα πέτυχε ο Πατούνας με κεφαλιά στο 48’.
ΑΕΛ: Κωνσταντίνου, Πανίκος, Χατζησωκράτους, Σταύρος, Πόντζιος, Χ’’Κωνσταντής, Τρύφωνας (Ιάπωνας), Ανασταασίου, Πατούνας, Άριστος, Καλοσσιάτης.
Ομόνοια: Ελευθεριάδης, Καρταμπής, Κοντογιώργης, Λούκας, Μοκάνο, Κ. Αντωνίου, Μούσκος (Φραντζίλα), Γκρέγκορι, Καϊάφας, Χαραλάμπους, Κανάρης.
Να αναφέρουμε πως το παιχνίδι ήταν για την 6η αγωνιστική και μετά την ήττα της Ομόνοιας (που ήταν πάλι στην κορυφή) η ΑΕΛ, η οποία πέρασε δεύτερη, ήταν η μοναδική αήττητη ομάδα. Τη χρονιά εκείνη η Ομόνοια έκανε το νταμπλ.
* Στις 21 Φεβρουαρίου του 1975, στο παλιό ΓΣΠ, η Ομόνοια διέσυρε την ΑΕΛ με 6-0. Από δύο τέρματα πέτυχαν οι Καϊάφας, Φίλιππος και από ένα οι Ν. Χαραλάμπους και Κανάρης.
Ομόνοια: Ελευθεριάδης (Λ. Ανδρέου), Α. Κωνσταντίνου, Ν. Σάββα, Χρ. Αντωνίου, Π. Δράκος, Γκρέγκορι (Κλ. Ερωτοκρίτου), Μαυρής, Φίλιππος, Καϊάφας, Ν. Χαραλάμπους, Κανάρης.
ΑΕΛ: Πολίτης, Τρύφωνας, Χ’’Κωνσταντής, Σταύρος, Πόντζιος, Σώτος, Πατούνας, Σ. Στυλιανού, Χάρης (Ηροδότου), Αρ. Παπαδόπουλος, Μαυρουδής (Χριστοφή).
Στον β’ γύρο, στο Τσίρειο, η Ομόνοια κέρδισε 3-0. Δύο τέρματα πέτυχε ο Καϊάφας και ένα ο Κόκος Αντωνίου.
ΑΕΛ: Α. Κωνσταντίνου, Κουλλάς, Χ’’Κωνσταντής, Σταύρος, Νικηφόρου, Στυλιανού, Πατούνας, Αυγ. Ηροδότου (Δημητρίου), Χάρης (Γ. Μιχαηλίδης). Αρ. Παπαδόπουλος, Πελεντρίτης.
Ομόνοια: Δ. Ελευθεριάδης, Κωνσταντίνου, Π. Ιακώβου, Ν. Σάββα, Χρ. Αντωνίου, Π. Δράκος, Γκρέγκορι, Φίλιππος (Κ. Αντωνίου), Καϊάφας (Ν. Χαραλάμπους), Κανάρης.
* Οι δύο ομάδες βρέθηκαν σε τελικό Κυπέλλου το 1988. Ο αγώνας έγινε στο Τσίρειο και η Ομόνοια κέρδισε 2-1. Ο Σάκης Ανδρέου άνοιξε το σκορ στο 43’ για να ισοφαρίσει ο Πανίκος Ορφανίδης στο 59’. Τη νίκη και το τρόπαιο στην Ομόνοια έδωσε ο Βούλγαρος Λαχτσίεφ στο 71’.
Ομόνοια: Χαρίτου, Γ. Καλοθέου, Τσίκκος (84’ Μαυρής), Γ. Χριστοδούλου, Λαχτσίεφ, Πέτσας, Κάντηλος, Σάκης, Τζεβίζοφ, Ευαγόρας, Ξιούρουππας (67’ Γιατρού).
ΑΕΛ: Ονησιφόρου, Χρ. Χριστοδούλου, Αναστασίου, Χριστοφόρου, Μ. Σωκράτους, Π. Ορφανίδης, Κολιαντρής, Π. Σάββα (46’ Αριστοτέλους), Λάουτα, Μαυρουδής (84’ Α. Χριστοδούλου), Ντελιμίγκοφ.
ΕΝΑ ωραίο και αμφίρροπο παιχνίδι μεταξύ Ομόνοιας και ΑΕΛ έγινε το 1982 στο Μακάρειο, με τις δύο ομάδες να μένουν στην ισοπαλία 1-1. Η ΑΕΛ είχε προηγηθείς το 62΄με τον Ιάπωνα και η Ομόνοια ισοφάρισε στο 80’ με τον Τσίκκο.
Η Ομόνοια έπαιξε με τους: Πραξιτέλους, Γρηγορίου, Άντωνας, Κλ. Ερωτοκρίτου, Κοντογιώργης, Τσίκκος, Μαυρής (56’ Κάντηλος), Φίλιππος (46’ Σαββίδης), Καιάφας, Γκρέκορι, Κανάρης.
Η ΑΕΛ αγωνίστηκε με τους: Α. Κωνσταντίνου, Αντωνίου (11’ Σταύρου), Αναστασίου, Στ. Χρίστου, Μιχαηλίδης, Σωκράτους, Αριστοτέλους, Παύλου, Ιάπωνας, Ττάντζιης (85’ Α. Σοφοκλέους), Πελεντρίτης.
FLASH BACK: Για να θυμόμαστε
ΠΑΜΕ και σήμερα πίσω στον χρόνο για να θυμηθούμε κάποιους ποδοσφαιριστές, με τη δική τους σημαντική προσφορά στις δεκαετίες ’60 και ’70, οι οποίοι δεν είχαν και την ανάλογη προβολή. Από αριστερά, πάνω, είναι οι ακόλουθοι:
1. Μιχάλης Γούμενος: Ένας αθόρυβος εργάτης στη μεσοεπιθετική γραμμή της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου, στην οποία διετέλεσε και αρχηγός. Μαχητής, δυνατός, δεν ήταν απλά δημιουργός παιχνιδιού αλλά και εκτελεστής. Από τους καλύτερους παίκτες της Ένωσης του 75-85 και ήταν ιδιαίτερα αγαπητός για την προσφορά και το ήθος του. Άξιος συνεχιστής ο γιος του, Δήμος, ο οποίος αγωνιζόταν μέχρι πέρσι στην Ένωση.
2. Σώτος Ανδρέου: Ο Σώτος, όπως ήταν γνωστός στο κοινό, ήταν αμυντικός μέσος στην Ανόρθωση του ’70. Δυνατός και παθιασμένος στο παιχνίδι του, πρόσφερε πολλά, χωρίς μεγάλα λόγια. Αγωνίστηκε με επιτυχία στον ΑΣΙΛ Λύσης, ενώ μετά το 1974 έπαιξε στην ΑΕΛ, αφού είχε κατοικήσει στη Λεμεσό.
3. Γιάννος Παύλου: Πολύ καλός επιθετικός, με ωραία ντρίπλα και δυνατό σουτ, ο Γιάννος έπαιξε και στην Ανόρθωση και στον Ολυμπιακό. Ήταν σκόρερ αλλά και δημιουργός, αγωνιζόμενος, κυρίως, ως αριστερός εξτρέμ.
4. Γεώργιος Τσελεπής: Μέλος της μεγάλης Ομόνοιας στη δεκαετία του ’70, πανηγύρισε τίτλους και είχε τη δική του μεγάλη προσφορά. Ο Τσελεπής έπαιξε στο δεξί άκρο της επίθεσης και ξεχώριζε για την ταχύτητα και τις ντρίπλες του, δίνοντας έτοιμα γκολ στους συμπαίκτες του. Από τους «αθόρυβους» παίκτες με μεγάλη, όμως, προσφορά. Ο Τσελεπής έπαιξε μετά την Ομόνοια σε Άδωνη και Ερμή, ενώ ακολούθησε την προπονητική.
5. Μιχάλης Αθηνοδώρου-Τάρταρος: Ποιος φίλαθλος δεν θυμάται τον Τάρταρο στη δεκαετία ’70-’80; Ένα μεγάλο ταλέντο που η Ανόρθωση κατάφερε να πάρει από την Αλκή. Ψηλή τεχνική κατάρτιση, άριστη ντρίπλα, δυνατό σουτ και αίσθηση του γκολ. Πρώτα έπαιξε εξτρέμ και ακολούθησε στο κέντρο κάνοντας το παιχνίδι της ομάδας του. Ένας σπουδαίος παίκτης και άνθρωπος, ο οποίος έφυγε νωρίς…
6. Σταύρος Παρασκευά: Ο Σταύρακκας του ΑΠΟΕΛ, όπως ήταν γνωστός στο φίλαθλο κοινό. Ένα αθόρυβο μηχανάκι στη μεσαία γραμμή που διέπρεψε με το μεγάλο ΑΠΟΕΛ του 1972/74 και από τους παίκτες που έχαιραν εκτίμησης στον κόσμο, λόγω και του ήθους του.




