Στην Ένωση γνώριζαν από την πρώτη μέρα που έγινε η κλήρωση πως στις πρώτες αγωνιστικές θα ήταν δύσκολο να πάρουν βαθμούς. Δύο παιχνίδια στο ΓΣΠ με ΑΠΟΕΛ και Ομόνοια, ΑΕΛ στο «Τάσος Μάρκου» και ξανά εκτός έδρας με ΑΕΚ στο ΓΣΖ. Με το πέρας των δύο πρώτων αγωνιστικών αποδείχτηκε περίτρανα ότι οι σκέψεις συμβάδιζαν με την πραγματικότητα. Όμως οι «βυσσινί» μπορούν να νιώθουν κατά έναν τρόπο αδικημένοι από τον ίδιο τον εαυτό τους. Δέχτηκαν επτά γκολ και δεν πέτυχαν κανένα. Όμως η εικόνα της ομάδας δεν συνάδει με αυτές τις «πανωλεθρίες» που καταγράφηκαν στον πίνακα του σκορ. Σίγουρα πρέπει να διορθωθούν οι αμυντικές αδυναμίες, όμως πρέπει να διορθωθεί κατ΄ αρχήν κάτι άλλο. Η σπατάλη ευκαιριών. Και με ΑΠΟΕΛ και με Ομόνοια χάθηκαν ευκαιρίες με «ελαφρά καρδία». Αν ο Σάσα Γιοβάνοβιτς θέλει να έχει μέλλον η ομάδα του, πρέπει να το διορθώσει άμεσα.
Ο επόμενος αντίπαλος είναι του ίδιου βεληνεκούς. Κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι στη χρονική συγκυρία της επίσκεψης της ΑΕΛ στο Παραλίμνι, τα δεδομένα μπορεί να είναι και δυσκολότερα. Οι Λεμεσιανοί προχωρούν με το απόλυτο των δύο νικών και με την ψυχολογία στα ύψη. Ίσως αυτό να είναι ένα μειονέκτημα που μπορεί να γυρίσει σε πλεονέκτημα για την Ένωση. Αν υπάρξει δηλαδή περίπτωση οποιασδήποτε μορφής εφησυχασμού από τους φιλοξενούμενους.

Χρειάζεται 300, ψάχνει 150…
Το θετικό από οικονομικής άποψης είναι ότι η ΑΕΛ θα πάρει μαζί της πολύ κόσμο. Αναμένονται πάνω από 2.200 φίλοι της ομάδας. Αυτό προϋποθέτει μια ροή στα ταμεία της ΕΝΠ, του ύψους των 50.000 ευρώ. Αν συνυπολογίσει κάποιος και τα λεφτά που αναμένουν από την ΚΟΠ και τη δόση των τηλεοπτικών, υπολογίζεται ότι για τα κριτήρια Σεπτεμβρίου θα χρειαστούν άλλες 150.000. Δύσκολα τα πράγματα και γι΄ αυτό θα πρέπει και ο κόσμος της ΕΝΠ να βρεθεί στο γήπεδο και να βοηθήσει την ομάδα.