Είναι αγώνας με τη δική του σημασία. Ντέρμπι με τα όλα του, ακόμη και σε εποχές που ίσως η μία ομάδα δεν ανταγωνίζεται βαθμολογικά την άλλη. Δύο δημοφιλείς ομάδες, με τίτλους και ενίοτε ψηλούς στόχους, η Ανόρθωση και ο Απόλλων, κουβαλούν πίσω τους μία πλούσια ιστορία στα μεταξύ τους παιχνίδια. Η προϊστορία αυτή δείχνει καθαρά πως η έδρα παίζει σημαντικό ρόλο στην τελική έκβαση των αγώνων.

Το σημερινό ντέρμπι είναι το 113ο ανάμεσα στις δύο ομάδες. Η Ανόρθωση έχει το πάνω χέρι στον γενικό απολογισμό με 49 νίκες, έναντι 33 του Απόλλωνα. Τριάντα φορές οι δύο ομάδες συμβιβάστηκαν στην ισοπαλία.

Η Ανόρθωση πανηγύρισε 166 τέρματα, τριάντα παραπάνω από τον Απόλλωνα (136). Στην έδρα της «Κυρίας», η ομάδα της Αμμοχώστου υπερέχει σαφέστατα. Σε σύνολο 56 αγώνων, κέρδισε τους 35. Ο Απόλλωνας μέτρησε μέχρι σήμερα μόνο εφτά διπλά, ενώ 14 είναι οι ισοπαλίες. Η Ανόρθωση πέτυχε 98 γκολ και ο Απόλλωνας 39. Στη Λεμεσό τα πράγματα είναι φυσικά διαφορετικά. Στα 56 παιχνίδια, η ομάδα της Λεμεσού κέρδισε σχεδόν τα μισά (26), έχασε 14 φορές και σε άλλες 16 περιπτώσεις είχαμε ισοπαλία. Ο Απόλλωνας πανηγύρισε 97 εντός έδρας γκολ, τη στιγμή που η Ανόρθωση σκόραρε στη Λεμεσό 67 φορές.

Πηγαίνοντας στατιστικά στα αποτελέσματα του τρέχοντος αιώνα, από την περίοδο 2000’2001, σε σύνολο 14 αγώνων στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» η στατιστική γράφει: Οκτώ νίκες η Ανόρθωση, δύο ο Απόλλωνας και 4 ισοπαλίες. Τα γκολ είναι 24-15 για τη γηπεδούχο. Το τελευταίο διπλό των Λεμεσιανών σημειώθηκε τη περίοδο 10-11 με 2-1, ενώ είχαν επιβληθεί και με 3-0 την περίοδο 2003-04.

Γυρίζοντας πιο πίσω, πριν από την εισβολή, καταγράφουμε 15 αγώνες στο ΓΣΕ, με την Ανόρθωση  να κερδίζει 10 φορές και τον Απόλλωνα τρεις. Συντελεστής γκολ, 33-10 για την ομάδα της Αμμοχώστου.

Οι δύο ομάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες για 1η φορά τη περίοδο 1957-58. Η Ανόρθωση κέρδισε με σκορ μαμούθ, 8-2 στην Αμμόχωστο, ενώ στη Λεμεσό είχαμε 8 γκολ και ισοπαλία 4-4. Η Ανόρθωση συνέχισε με δύο μεγάλες νίκες την επόμενη χρονιά, 5-1 και 5-2. Η «Κυρία» κατέγραψε επίσης επιτυχίες με μεγάλα σκορ: 4-0 (60-61, 82-83), 4-1 (93-94 και 02-03) και 4-2 (97-98, 98-99, 01-02). Απέναντι ο Απόλλωνας σημείωσε επίσης εντυπωσιακές επικρατήσεις επί της Ανόρθωσης. Στην έδρα του κέρδισε με 6-3 τη περίοδο 69-70, 5-0 την περίοδο 86-87 και 5-2 τη σεζόν 80-81.

ΜΕΓΑΛΑ ΜΑΤΣ

Στα 1998, Ανόρθωση και Απόλλων συγκρούστηκαν στον τελικό κυπέλλου στο Μακάρειο. Σε ένα εξαιρετικό ματς, η «Κυρία» κατάφερε να επιβληθεί στα τελευταία 15 λεπτά με 3-1. Ο Κρισμάρεβιτς άνοιξε το σκορ για την Ανόρθωση στο 23΄, απάντησε ο Σπόλιαριτς στο 33΄ για να χαρίσουν το τρόπαιο στη ομάδα της Αμμοχώστου οι Οκκάς στο 77΄ και Λουκά στο 81΄. Οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν με τους: Ανόρθωση: Ν. Παναγιώτου, Π. Ηλία, Χ. Χαραλάμπους (66΄Λουκά), Δ. Ιωάννου, Φουκαρή, Β. Μελαναρκίτη, Γ. Εγκωμίτη, Τόμιτς, Οκκά, Β.Μιχαΐλοβιτς, Κρισμάρεβιτς (85΄Κοτσώνης). Απόλλων: Μιχαήλ, Τζιούρα, Πίττα, Μ. Χαραλάμπους, Βάτα, Μίσελιτς, Γεωργίου (55΄Τσολάκης), Παπαβασιλείου, Σπόλιαριτς, Μλαντένοβιτς, Κυριάκου (77΄Γ, Ιωσηφίδης).

Στη δεκαετία του 90 οι δύο ομάδες  ανέλαβαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα, εκτόπισαν τους 2 μεγάλους της Λευκωσίας, πήραν τίτλους και λογικά τα μεταξύ τους ματς απέκτησαν τεράστια αίγλη και σημασία. Ένα τέτοιο ματς έγινε στις 2 Απριλίου του 1994, όταν ο Απόλλωνας με γκολ των Τζιούρα και Κρισμάρεβιτς κέρδισε 2-0 την Ανόρθωση και 4 αγωνιστικές πριν από το τέλος την ξεπέρασε στη βαθμολογία. Τελικά ο Απόλλωνας κατέκτησε το πρωτάθλημα με δύο βαθμούς διαφορά από την Ανόρθωση: Οι συνθέσεις των ομάδων: Απόλλων: Νικολάου, Τζιούρας, Πίττας, Δ. Ιωάννου, Μ. Χαραλάμπους, Γιαγκουδάκης, Σπόλιαριτς, Τσέποβιτς (88΄ Τσολάκης), Σοφοκλέους, Γ. Ιωσηφίδης (89΄ Χριστοφή), Κρισμάρεβιτς. Ανόρθωση: Ν. Παναγιώτου, Α. Παναγιώτου (83΄ Ππούνας), Χ. Χαραλάμπους, Καστάνας, Παναγή, Σάπουριτς, Τσαγγάρης (83΄ Ρίζος), Σταύρου, Γκόγκιτς, Κετσπάγια, Β. Μελαναρκίτης.

Παραθέτουμε επίσης μία σημαντική νίκη του Απόλλωνα στο ΓΣΟ στα 1972 με 3-1. Σκόραραν για τους νικητές οι Χρ. Γιολίτης (8΄ πεν.), Μ. Κακουλλής (40΄) και Παναγίδης (86΄). Το γκολ της Ανόρθωσης πέτυχε ο Σολέας. Απόλλων: Παπαϊωάννου, Αριστείδου, Ανδρόνικος, Μέης, Σωτήρης, Π. Γιολίτης, Κακουλλής, Χρ. Γιολίτης, Ζορπάς, Πελενδρίτης (Παναγίδης). Ανόρθωση: Φανος, Μέρτακκας, Στέφανος, Παρτασίδης, Χ΄΄Γιάννης, Σιδέρης, Σολέας, Μάντης, Βεντούρης, Φοίβος (Θεόδωρος).

ΦΛΑΣ ΜΠΑΚ
Παρουσιάζουμε και σήμερα έξι ποδοσφαιριστές με μεγάλη προσφορά στο ποδόσφαιρό μας. Για να θυμόμαστε κάποιες άλλες εποχές, που ίσως σήμερα φαντάζουν και ρομαντικές. Από αριστερά και πάνω έχουμε:

ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΑ: Μέλος ποδοσφαιρικής φαμίλιας και μεγάλη θητεία στη Σαλαμίνα. Παθιασμένος, μαχητικός παίκτης στη μεσαία γραμμή. Πέρασε ακόμη από Εθνικό Άχνας και ΑΣΙΛ. Τα αδέλφια του, Κόκος και Πάρης Ηλία, έκαναν επίσης μεγάλη καριέρα, ενώ ο γιος του Ελπιδοφόρος μετεγγράφηκε φέτος από τον Εθνικό στη Νέα Σαλαμίνα.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΣΤΕΛΛΙΔΗΣ: Το αριστερό μπακ του Πεζοπορικού με πολυετή θητεία που άρχισε στα 1972. Παίκτης και με επιθετικές αρετές, αγωνίστηκε και στην Εθνική. Σημειώστε ότι έπαιζε παράλληλα και μπάσκετ στην ομάδα του ΠΟΛ.

ΤΑΚΗΣ ΗΡΟΔΟΤΟΥ: Κεντρικόςς φορ με ευχέρεια να αγωνίζεται σαν αριστερό εξτρέμ, με συχνότατη επαφή με τα δίχτυα. Ξεκίνησε στον Ευαγόρα, ακολούθησε τον αδελφό του τερματοφύλακα Ηρόδοτο στον ΑΠΟΕΛ. Κυρίως όμως είχε εξαιρετική παρουσία με την Ομόνοια Αραδίππου, όπου πρόσφερε τα μέγιστα στις πολύ καλές πορείες της ομάδας στη Α΄ Κατηγορία.

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΧΑΡΙΛΑΟΥ: Μορφή ταυτόσημη με τον Διγενή. Αρχηγός και ηγέτης της ομάδας, ο σπουδαίος αυτός κεντρικός αμυντικός, συνέβαλε τα μέγιστα στην άνοδο των Μορφιτών στην 1η κατηγορία, αλλά και στη δημιουργία της μεγάλης ομάδας της τετραετίας 70-74. Μετά την εισβολή δήλωσε παρών στην προσπάθεια του Διγενή να επιβιώσει στην προσφυγιά.

ΚΟΚΟΣ ΡΟΔΟΣΘΕΝΟΥΣ: Πολύ καλός επιθετικός με έφεση στο γκολ. «Ατυχία» του, το γεγονός ότι αγωνιζόταν στον ΑΠΟΠ, όπου δεν είχε ευκαιρίες για επιτυχίες και προβολή. Ακόμη και έτσι, όμως, έγραψε τις δικές του σελίδες στην ποδοσφαιρική μας ιστορία.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ: Αμούστακο παιδί στη φωτογραφία, μαθητής με τη φανέλα του Ολυμπιακού, πριν μεταπηδήσει στην Ομόνοια, όπου μεγαλούργησε. Στα 1987 έκανε το άλμα στην Ελλάδα, διέπρεψε με την ΑΕΚ, της οποίας διετέλεσε και αρχηγός. Στα 1992 επέστρεψε στην Κύπρο και την Ομόνοια. Τίτλοι, αμέτρητες διακρίσεις, φοβερές στιγμές ποδοσφαιρικής ικανότητας, από έναν από τους σπουδαιότερους παίκτες που ανέδειξε η Κύπρος.