Από συμπεράσματα, σχεδόν τίποτα. Κρυπτογραφημένο σταυρόλεξο αποτελούν οι σκέψεις του νέου τεχνικού των «γαλαζοκιτρίνων». Ο οποίος εξακολουθεί να «συγχύζει» φίλους και… αντιπάλους, αφού κανείς δεν μπορεί μέχρι στιγμής να είναι σίγουρος για το τι έχει στο μυαλό του.
Αν είναι ένα πράγμα που μπορεί κάποιος να πιστώσει τον Πάουλο Σέρτζιο, είναι ότι έχει ένα σταθερό πλάνο σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των ποδοσφαιριστών αλλά και το τι θέλει να δει μέσα από τα φιλικά παιχνίδια. Και σε κανένα από τους επτά αυτούς αγώνες δεν παρεξέκλινε από τη φιλοσοφία του. Ο Πορτογάλος τεχνικός δεν έχει μιλήσει σχεδόν καθόλου για τις σκέψεις του. Μια λιτή δήλωση «περιείχε» όλα όσα ήθελε να δει στις προπονήσεις και τα παιχνίδια που έγιναν στην Αυστρία. Θυμίζουμε ότι είχε πει πως, στο φιλικό με τη Δόξα, ήθελε να δώσει χρόνο στους βασικούς. Και πως κάποιοι ποδοσφαιριστές δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τους άλλους, αφού ήρθαν πιο αργά στην προετοιμασία. Το τελευταίο είναι εύκολο να ερμηνευτεί, αφού μόνο δύο ποδοσφαιριστές δεν ακολούθησαν όλες τις προπονήσεις. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την επίσημη ενημέρωση που είχαμε. Αυτοί είναι ο Κλουκόφσκι που αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα τραυματισμού και ο Βινίσιους που αποκτήθηκε ενώ η ομάδα βρισκόταν ήδη στο Όμπερτράουν. Όλοι οι υπόλοιποι ήταν στη διάθεση του προπονητή.
Το άλλο κομμάτι των δηλώσεών του φαίνεται να είναι κρυπτογραφημένο. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι χρησιμοποίησε τον Πιέρο Σωτηρίου ως επιθετικό κορυφής ή τον Μαντούκα σε ρόλο οργανωτικού μέσου. Ακόμα δεν μπορεί κάποιος να ερμηνεύσει την επιλογή του για τον Κρίστιαν Ντα Σίλβα σε ρόλο αριστερού μπακ από τη στιγμή που ο ποδοσφαιριστής δεν αγωνίζεται ως τέτοιος και υπήρχε η ευκαιρία να πάρει λεπτά συμμετοχής ο Μάριος Ηλία. Ή ότι στα προηγούμενα φιλικά αγωνίστηκε με διαφορετικό τακτικό σύστημα από ό,τι στην τελική «πρόβα» με τη Δόξα. Ακόμα δεν μπορεί να εξηγηθεί γιατί επέλεξε να κάνει μόλις μιαν αλλαγή στο 70’, ενώ οι επόμενες ήρθαν στο 83ο λεπτό… Η πραγματικότητα είναι ότι ο Σέρτζιο φαίνεται να έχει το ταλέντο να δημιουργεί σε κάποιον την εντύπωση πως δεν μπορεί να ερμηνεύσει τις κινήσεις του. Και αυτό συμβαίνει με την πλειοψηφία του κόσμου.
Τι μπορεί να «κρύβει»;
Από όλα όσα είδαμε μέχρι στιγμής, υπάρχουν κάποια δεδομένα. Ο ΑΠΟΕΛ ψάχνει στο παιχνίδι του την κατοχή. Αυτό έδειξε στο πρώτο σαρανταπεντάλεπτο. Επί το πλείστον εφάρμοζε όμως έναν ανορθόδοξο τρόπο ανάπτυξης όταν οι κεντρικοί αμυντικοί άνοιγαν στα πλάγια και ο Πάρντο έστελνε την μπάλα σε βάθος στην αντίπαλη άμυνα. Μια τακτική «πρωτόγνωρη» για τους «γαλαζοκίτρινους» και που σαφώς δεν μπορεί να προτιμηθεί αφού το ποσοστό επανάκτησης της μπάλας μετά τον τερματοφύλακα είναι τουλάχιστον μοιρασμένο.
Ψάχνει επίσης και την κίνηση από τα άκρα. Έγινε επικίνδυνος με πλαγιοκοπήσεις, ενώ  οι δύο φάσεις των γκολ και οι ευκαιρίες που χάθηκαν, προήλθαν από «γεμίσματα» από τις πλάγιες γραμμές ή διεισδύσεις στην αντίπαλη περιοχή. Οι όποιες αδυναμίες ήρθαν σε άμυνα και επίθεση δεν είναι απαραίτητο να θεωρηθούν μόνιμα «κουσούρια», αφού αυτά τα πράγματα διορθώνονται με τον καιρό.