Τη διετία 2008-2010, η Ομόνοια, δαπανώντας μπόλικο χρήμα, απέκτησε ένα μεγάλο αριθμό πρωτοκλασάτων Κυπρίων παικτών. Επαναπάτρισε τους Αλωνεύτη, Ηλία Χαραλάμπους, Οκκά, Κωνσταντίνου, Μακρίδη, έκλεισε τον Παναγή, φρέσκο από τις εμπειρίες στο Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ επένδυσε και σε 3 παίκτες ταλέντα. Τον Χριστοφή και τον Αβραάμ, αποκτώντας τους με μετεγγραφή, ενώ έφερε και στην Κύπρο τον Εφραίμ, στην πιο αθόρυβη από όλες τις κινήσεις. Ο πιο αθόρυβος είναι πλέον και ο μοναδικός, από την τριετία αυτή, Κύπριος κάτοικος του «Ηλίας Πούλλος». Με όλους τους πιο πάνω προέκυψε διαζύγιο, με αυτό του Μακρίδη να είναι ουσιαστικά το μόνο συναινετικό, ενώ φυσικά η φυγή του Δημήτρη Χριστοφή είναι μία εντελώς ξεχωριστή περίπτωση. Στην πορεία, έφυγε και ο Γιωργαλλίδης (στην Ομόνοια από το 2006 επί Δώρου Σεραφείμ). Οπότε έμεινε ο Εφραίμ. Το δικό του ταλέντο περισσεύει για τα ποδοσφαιρικά μας πλαίσια, αλλά με βάση τα σημερινά δεδομένα το άμεσο μέλλον του είναι εδώ.
Επενδύουν πάνω του
Το ενδιαφέρον του ΠΑΟΚ ήταν μεν έντονο, αλλά χωρίς διάθεση προσφοράς λογικών οικονομικών προσφορών στον παίκτη και την Ομόνοια. Ο σύλλογος είχε όλη την καλή διάθεση να δώσει την ευκαιρία στον Εφραίμ να κάνει το βήμα παραπάνω, αλλά παράλληλα του κατέστησε σαφές ότι επενδύει πάνω του. Ο Εφραίμ έχει ενώπιόν του πρόταση (κατατέθηκε πριν καν ο παίκτης μιλήσει με τον ΠΑΟΚ) επέκτασης της συνεργασίας του μέχρι το 2016, με πολύ καλές απολαβές και ήδη ο Εφραίμ διαμήνυσε στο Πρόεδρο Μυλωνά ότι είναι έτοιμος να κάτσει στο τραπέζι για να βάλει την υπογραφή του. Το οικονομικό είναι φυσικά το ένα κομμάτι, το απαραίτητο συστατικό για συνέχιση της συνεργασίας. Η Ομόνοια βλέπει στο πρόσωπο του Εφραίμ τον παίκτη, πάνω στον οποίο θα στηρίζει την προσπάθειά της τα επόμενα χρόνια. Έχοντας ήδη συμπληρώσει 4 χρόνια στην Ομόνοια, έχει εμπεδώσει πλήρως τη φιλοσοφία του συλλόγου, έχει δεθεί με τον κόσμο, αλλά παράλληλα έχει δείξει μεγάλο μέρος της ποδοσφαιρικής του γκάμας. Αν τα τελευταία δύο χρόνια δεν είχε κάποια προβλήματα με τους προσαγωγούς του, πιθανότατα θα είχε αγγίξει το ζενίθ. Και αυτός είναι ο στόχος. Ήδη ο Εφραίμ ανάλωσε μεγάλο μέρος της προετοιμασίας σε ειδικές θεραπευτικές αγωγές για να ξεμπερδέψει μια και καλή από τα μικροπροβλήματα τραυματισμών. Έχοντας παράλληλα και ένα αναβαθμισμένο στάτους, σε μία ομάδα που η αγωνιστική της ταυτότητα ταυτίζεται πολύ με το δικό του προφίλ, ο Εφραίμ είναι ενώπιον της μεγάλης πρόκλησης. Να γίνει η ηγετική μορφή της Ομόνοιας.    
Μικρό, μα ευέλικτο ρόστερ
Η οικονομική στενότητα αναγκάζει την Ομόνοια να ποντάρει σε μικρό ρόστερ, να έχει παίκτες που να ανταποκριθούν σε 2 ή και 3 ρόλους, αλλά και να δημιουργεί βάθος με νεαρούς ντόπιους παίκτες. Κάτω από τα δοκάρια είναι φυσικά ο Μορέιρα, έχοντας πίσω του τον Μπρουκς, ενώ εκκρεμεί το θέμα του 3ου πορτιέρο  (θα αποκτηθεί νεαρός). Στο δεξί άκρο της άμυνας υπάρχει ο Μαρτίνεζ με μπακ-απ τον Χάρη Κυριάκου. Απέναντι είναι ο Σκαραμοτσίνο, εναλλακτική λύση είναι ο Μαργκάσα, ενώ υπάρχει η επιλογή του Χριστόφορου Χαραλάμπους. Στα στόπερ υπάρχει η τριάδα Αντράντε, Αλαμπί, Μ΄Μπεμπά, ενώ στη θέση μπορεί να δώσει λύση και ο Σκαραμοτσίνο. Στο κέντρο, ο Σαβέβσκι διαθέτει τους Ασίς, Λεάντρο, Σοάρες, Αγκουιάρ, Μαργκάσα. Ίσως είναι η μόνη γραμμή που η Ομόνοια θέλει έναν επιπλέον παίκτη και δεν αποκλείεται να υπάρξει προσθήκη ενός ανασταλτικού. Τέλος, μπροστά, δεξιός ακραίος είναι ο Εφραίμ, αριστερά ο Πλατινί και στην κορυφή ο Γκικίεβιτς. Στα φτερά και στην κορυφή μπορούν να αγωνιστούν οι Σκέμπρι, Τέιλορ, ενώ καθαρό φορ είναι ο Ρουσιάς. Τρεις με τέσσερις νεαροί θα συμπληρώνουν το ρόστερ και θα αναμένουν την ευκαιρία τους, με τον Σαβέβσκι να παρακολουθεί καθημερινά την εξέλιξη κυρίως των Φιλιώτη, Κατελάρη και Θεράποντος. Αξίζει να αναφέρουμε και κάτι άλλο. Ο Μαρτίνεζ είναι το μόνο νέο απόκτημα που έπιασε τα τριάντα χρόνια του. Οι λοποί νέοι κυμαίνονται από τα 24 μέχρι τα 27 χρόνια.