Ένας από τους κορυφαίους ξένους που φόρεσε τη φανέλα της Ομόνοιας, ο Νοέλ Κασέκε έκλεισε τη ποδοσφαιρική του καριέρα. Φόρεσε 5 χρονιές τη φανέλα του «τριφυλλιού» και τον τοποθετούμε ανάμεσα στους κορυφαίους γιατί έκανε σωστά τη δουλειά του.

 

Το όνομα του έρχεται να υπενθυμίσει 3 πολύ σημαντικά πράγματα, απαραίτητα για την Ομόνοια, ανεξάρτητα από το πρωτάθλημα του 2010, τα δύο απανωτά κύπελλα και το «σβήσιμο» του Ριβάλντο. Έχουμε και λέμε…

-Την ανάγκη να γίνονται περισσότερες και πιο ουσιαστικές μετεγγραφές από το ντόπιο πρωτάθλημα και τις μικρότερες ομάδες. Η Ομόνοια δεν τα κατάφερε ιδιαίτερα στο τομέα αυτό, αν και είχε ακόμη 1-2 σωστές κινήσεις. Ο Δώρος Σεραφείμ ήταν αυτός που με υπόδειξη του Χενκ Χάουαρντ προσπάθησε και τελικά πέτυχε μετά από 2 επίπονες προσπάθειες να πείσει την ΕΝΠ να παραχωρήσει τον Κασέκε. Κίνηση που αποδείχτηκε λίρα εκατό

- Το πόσο απαραίτητο είναι να έχεις παίκτες-εργάτες. Με εξαίρεση την 1^η χρονιά, ο Κασέκε βρέθηκε στην εποχή των δαπανηρών μετεγγραφών και των τρανταχτών ονομάτων, αλλά αθόρυβα και δημιουργικά απέδιδε στο μάξιμουμ και γι΄ αυτό ήταν από τους αγαπημένους της εξέδρας. Διατηρούσε γενικά ένα χαμηλό προφίλ, ήταν από τους πρώτους σε κοινωνικές εκδηλώσεις και έχτισε εύκολα σχέσεις με τον κόσμο.

-  Το πόσο αναγκαίο είναι να έχει μία ομάδα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ένα ικανότατο ανασταλτικό μέσο. Θα ήταν ενδιαφέρον να είχαν καταγραφεί τα χιλιόμετρα, τα τάκλιν, οι παρεμβάσεις, τα μπλοκαρίσματα επιθέσεων με τη κάλυψη του χώρου που μέτρησε ο Κασέκε. Σε όλες τις κατηγορίες ο δείχτης θα έπιανε κόκκινο. Ένα μεγάλο πρόβλημα της Ομόνοιας και φαίνεται καθαρά στην αμυντική της αδυναμία είναι πως δεν επένδυσε τα τελευταία χρόνια στον ανασταλτικό μέσο. Από το 2012 που αποχώρησε ο Κασέκε και σε 6 σεζόν, μόνο την μιάμιση υπήρχε στο ρόστερ παρόμοιος παίκτης (Σοάρες).