Η ήττα, η 4η στη σειρά για την Ομόνοια δεν αποτελεί έκπληξη. Η ομάδα είναι πλέον σε πλήρη κατάρρευση. 

 

Οι λόγοι πολλοί. Από την ημέρα του 1ου αγώνα με τη Δόξα για το κύπελλο άρχισαν όλα. Η βραδιά εκείνη άλλαξε τα πάντα. Εκεί που η ομάδα άρχισε να πατάει καλά άρχισαν όλα τα προβλήματα. Δεν υπάρχουν στόχοι, υπάρχει πλήρης απογοήτευση από τη κορυφή μέχρι τα νύχια. Η Ομόνοια είχε έτσι και αλλιώς αδυναμίες σε όλη τη χρονιά. Η αδρανοποίηση τριών βασικών παικτών (ανεξάρτητα λόγων), σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Ομόνοια πρακτικά δεν ενισχύθηκε τον Ιανουάριο,  αλλά και τα συνεχή προβλήματα τραυματισμών, έριξαν και άλλο το αγωνιστικό της επίπεδο.

 

Την ίδια ώρα είναι και ο Πέτεφ που κάνει δοκιμές και πειράματα. Το δηλώνει έτσι και αλλιώς οπότε δεν προκαλεί και απορίες. Παίζει και αυτό το ρόλο του, μικρό μεν, αλλά όχι αμελητέο. Υπό αυτές τις συνθήκες η παρουσία της Ομόνοιας εντός των τεσσάρων γραμμών (όπως φυσικά και σε όλα τα επίπεδα) είναι φυσιολογικά αποκαρδιωτική. Απλά τόσο μπορεί.