Κάποτε σ' αυτή τη χώρα πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε με τους ηλίθιους. Να τους δίνουμε υπόσταση και να αισθάνονται σημαντικοί ή να περνούν απαρατήρητοι και να κάνουν επιτέλους την αυτοκριτική τους; Λίγο δύσκολο το τελευταίο, αφού οι ηλίθιοι έχουν το προτέρημα να νιώθουν πιο έξυπνοι από όλους και να υποτιμούν τη νοημοσύνη του συνομιλητή τους. Άλλο και αυτό.

Τέλος πάντων, αφορμή για αυτό το κείμενο, έδωσαν κάποιοι -ευτυχώς λίγοι- που εκπροσωπούν αυτή την κατηγορία. Δεν εκτιμούν κανέναν, δεν σέβονται τους νεκρούς. Χύνουν δηλητήριο, προκαλούν τη μάζα και παροτρύνουν τα ίδια μυαλά να ξεκινήσουν μια επικίνδυνη αντιπαράθεση στα social media.

Ήταν τόσο ντροπιαστικά και εμετικά κάποια σχόλια για το θάνατο του προέδρου της ΚΟΠ που σε κάνει να διερωτάσαι πόσο μίσος διακατέχει κάποιους και πόσο πιο χαμηλά μπορούν να πέσουν. 

Όλοι κατά καιρούς έκαναν κριτική, εξέφρασαν διαφωνίες και διαμαρτυρίες προς την ΚΟΠ, τον Κωστάκη Κουτσοκούμνη και τους συνεργάτες του. Οι βολές αναπόφευκτα πήγαιναν στον πρόεδρο που άκουσε τα πάντα, αλλά τα αντιμετώπιζε με ηρεμία. Δικαίωμα του οποιουδήποτε να τα βάζει με τους θεσμούς, με τον οποιοδήποτε πρόεδρο προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του οργανισμού ή της ομάδας του.

Αλλά όταν καταλήξει κάποιος τον αφήνεις να ηρεμίσει, να πάει εκεί που θα πάει. Αν δεν σέβεσαι το νεκρό, οφείλεις να σεβαστείς τους ζωντανούς. Την οικογένεια του που εκείνη την ώρα περνά δύσκολες στιγμές και αισθάνεται απέραντη θλίψη και τεράστιο πόνο για το χαμό του πατέρα, του αδερφού, του παιδιού ή του φίλου. Όπως κάνουν οι σωστοί άνθρωποι, οι πολιτισμένοι, ακόμα και οι υποκριτές. 

Σε μια δημοκρατική χώρα όλοι δικαιούνται να εκφέρουν άποψη. Όταν, όμως, αυτή η άποψη εκδηλώνεται δημόσια πρέπει να είναι σωστή και υπεύθυνη. Πόσω μάλλον όταν αναφέρεσαι σ’ ένα νεκρό που δεν ενόχλησε την προσωπική σου ζωή, αλλά έτυχε να ήταν πρόεδρος της ΚΟΠ με τη συγκατάθεση της ομάδας σου και διαφωνούσες μαζί του. Ήταν 17 χρόνια στην προεδρία για να βελτιώσει το ποδόσφαιρο και τα κατάφερε, όσο και αν εθελοτυφλούν ορισμένοι ηλίθιοι που πάνε κόντρα και στις δηλώσεις των παραγόντων των ομάδων τους.

Επί θητείας Κουτσοκούμνη το κυπριακό ποδόσφαιρο έκανε τεράστια άλματα προόδου. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια και πιστώνεται στην ηγετική φυσιογνωμία και τις τολμηρές αποφάσεις του εκλιπόντος. Το μαρτυρούν τα αποτελέσματα που δυστυχώς κάποιοι είτε αδυνατούν, είτε δεν θέλουν να τα αντικρίσουν.

Αρκετά μαζί τους!

Αιωνία σου η μνήμη πρόεδρε, ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει…