Ένας μαύρος "καπνός" δημιουργήθηκε πάνω από το "Ηλίας Πούλλος", μετα τις απανωτές εξελίξεις στα αγωνιστικά, στα διοικητικά και στα οικονομικά της Ομόνοιας, με τον κόσμο να είναι θεατής σε όλο αυτό, ελπίζοντας σ' ένα καλύτερο αύριο, όσο και αν αυτό παραμένει μακριά από βλέψεις και στόχους. 

 

Στο τρένο της Ευρώπης η Ομόνοια είναι το τελευταίο βαγόνι, συνεχίζει να είναι στις ράγες, όμως όσο οι προπορευόμενοι της έχουν θετικά αποτελέσματα, ο κρίκος του βαγονιού των "πρασίνων" θα αποσυνδέεται. Ακολουθεί το αιώνιο ντέρμπι, ντέρμπι που κακά τα ψέματα έχει φαβορί. Και δεν είναι η Ομόνοια. Είθισται οι προβλέψεις σ' ένα Ομόνοια-ΑΠΟΕΛ ή ΑΠΟΕΛ-Ομόνοια να είναι 50-50, η αγωνιστική όμως κατάσταση των δυο, φέρνει τους πράσινους σε μειονεκτική θέση.

 

Η ουσία είναι αν θα μπορέσει να ορθώσει ανάστημα και να σπάσει την κατάρα, ή αν θα συνεχίσει να είναι σάκος του μποξ για τους αντίπαλους σε αυτή την κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος. Αφού η πρώτη φάση δεν έκλεισε όπως θα ήθελαν όλοι στην Ομόνοια, ελπίζουν τώρα σε καλύτερες ημέρες και να μπει η ομάδα με το δεξί. 

 

Μας έδειξε εξάλλου σε αρκετούς αγώνες ότι αν η Ομόνοια βρεθεί στα καλά και στις μέρες της, μπορεί, έχει δυνατότητες. Θέλει να κάνει τη ζημιά απέναντι στον "αιώνιο" αντίπαλο έστω και αν το ντέρμπι βαθμολογικά ενδιαφέρει περισσότερο τον ΑΠΟΕΛ.