Δεν είναι Μπάζελ, Γκρασχόπερς, Ζυρίχη, ούτε καν Σερβέτ, αλλά το μπόι της μετρά στο Ελβετικό πρωτάθλημα. Ο λόγος για την Σιόν, τον κατά πάσα πιθανότητα επόμενο ποδοσφαιρικό σταθμό του Δημήτρη Χριστοφή. Τα 12 κύπελλα είναι σαφώς μία μεγάλη επίδοση για την ομάδα των Άλπεων, που μετρά ακόμη δύο πρωταθλήματα και δείχνει να θέλει να γίνει ξανά πρωταγωνίστρια. Μία προσπάθεια που δεν ξεκίνησε φέτος, αλλά προ εξαετίας, μόνο που η παράνομη μετεγγραφή του Εσάμ Ελ Χανταρί (υπέγραψε ενώ είχε συμβόλαιο) με την Αλ Άχλι, η απαγόρευση μετεγγραφών, ελέω αυτής και το κόστος του αποκλεισμού στα χαρτιά από τη Σέλτικ το 2011 (η Σιόν προκρίθηκε, αλλά τα αποτελέσματα ακυρώθηκαν) , αφού χρησιμοποίησε νεοαποκτηθέντες παίκτες εν ισχύ της απαγόρευσης, της έβαλαν φρένο. Τιμωρήθηκε μάλιστα στο πρωτάθλημα με αφαίρεση 36 βαθμών. Ήταν καταδικασμένη με υποβιβασμό, αλλά ο αποκλεισμός της Ξαμάξ στα μέσα της περιόδου κα ιη άμεση της πτώση στη 2η κατηγορία, έδωσαν την ευκαιρία στη Σιόν να παίξει αγώνες μπαράζ και να σωθεί.  Πάντως αν οι 36 βαθμοί, έμπαιναν στο τελικό της ενεργητικό θα τερμάτιζε 3η. ένα πόντο πίσω από τη 2η Λουκέρνη.  Γενικώς η Σιόν, έχει μία ιστορία με μπόλικα έντονα επεισόδια. Αρχές της δεκαετίας του 2000, αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και έφτασε μία ανάσα από τη χρεοκοπία. Πολλά χρόνια πριν το 1972, ένα τραγικό περιστατικό σημάδεψε την κατά τα άλλα ήσυχη ζωή της Σιόν. Ο διεθνής γιουγκοσλάβος αμυντικός της ομάδας Βλαντιμίρ Ντούρκοβιτς, έχασε τη ζωή του, όταν πυροβολήθηκε από αστυνομικό. Οι πληροφορίες ακόμη και σήμερα είναι συγκεχυμένες. Η επίσημη εκδοχή λέει, ότι ο Ντούρκοβιτς τα έτσουξε λίγο παραπάνω, μπλέχτηκε σε καυγά και προσπάθησε να αρπάξει το περίστροφο του αστυνομικού που επενέβη. Στη πάλη των δύο ανδρών, το όργανο της τάξης πάτησε κατά λάθος τη σκανδάλη.    Η Σιόν αγωνίζεται στο χωρητικότητας 17 χιλιάδων στάδιο Τουρμπιγιόν. Άνοιξε τις πύλες του το 1968, τρία χρόνια μετά που η Σιόν κατέκτησε το πρώτο της κύπελλο. Οι ιθύνοντες της ομάδας, υπολόγιζαν πως με δυναμική που ανέπτυσσε η ομάδα τους, θα γινόταν ακόμη πιο έντονη με το νέο γήπεδο. Αντ΄ αυτού η Σιόν υποβιβάστηκε στη 2η κατηγορία. Τελικά η άνθιση ήρθε με την ανακαίνιση του σταδίου μία εικοσαετία μετά.

Η χρυσή εποχή

Η Σιόν, πέρασε από μία εξαιρετική εποχή, τη δεκαετία του 90 κερδίζοντας 2 πρωταθλήματα (92,97) και τέσσερα κύπελλα (91, 95, 96, 97). Βασισμένη σε έμπειρους παίκτες, βασικότατους στην ισχυρή Εθνική Ελβετίας της εποχής. Ο Γκάϊγκερ, ο Χότινγκερ, ο Χερ και ο Μπονβίν, μαζί με αξιόλογους ξένους, έφτιαξαν ένα πολύ δυνατό σύνολο στο εγχώριο πρωτάθλημα. Στην Ευρώπη όμως δεν είχε ανάλογες επιτυχίες.

Την τρόμαξε ο Απόλλωνας

Εκείνη την εποχή στα 1994, βρέθηκε στο δρόμο του Απόλλωνα για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ και παρόλο που ήταν μεγάλο φαβορί, ίδρωσε. Στο Τσίρειο έχανε με 1-0 μέχρι το 71¨με γκολ του Σπόλιαριτς, αλλά κατέφερε να κερδίσει με 3-1, παίζοντας με παίκτη παραπάνω. Στον επαναληπτικό, ο Απόλλωνας κέρδιζε με 3-0, μέχρι το τελευταίο λεπτό. Η Σιόν σκόραρε, πήγε το παιχνίδι στη παράταση και τελικά η Ελβετική ομάδα μείωσε σε 3-2 και πέρασε. Την περίοδο 1995-96 αντιμετώπισε για το κύπελλο κυπελλούχων την ΑΕΚ με την αθηναϊκή ομάδα να προκρίνεται  (2-0, 2-2)

Στο τσακ εκτός Ευρώπης

Όπως και νάχει. Η Σιόν έχασε φέτος στη διαφορά τερμάτων την είσοδο της στην Ευρώπη, αφού τερμάτισε 6η, αλλά ισόβαθμη με την 5η Τουν. Πέτυχε 13 νίκες, έχασε 14 φορές και έφερε 9 ισοπαλίες. Ο Βραζιλιάνος Λέο πέτυχε 8 από τα 40 της γκολ και ήταν ο 1ος σκόρερ της ομάδας. Ο Χριστοφή θα αποτελέσει το δεύτερο φετινό απόκτημα της ομάδας, αφού η Σιόν έντυσε ήδη στα χρώματα της τον 29χρονο επιθετικό μέσο Πα Μόντου Γιάνε από τη Γκάμπια. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Γιάνε αγωνίζεται κυρίως στο δεξί φτερό, εκεί δηλαδή που αγωνίζεται ο Τζίμης. Παράλληλα έληξε ο δανεισμός του Βραζιλιάνου επιθετικού Ντανίλο στη Ζόρια Λουγκάνσκ Ουκρανίας, δεν ξεκαθαρίζεται όμως εάν θα επιστρέψει στη Σιόν.

Η ομώνυμη πόλη απλωμένη στις πανέμορφες Άλπεις , έχει πληθυσμό 30 χιλιάδες κατοίκους, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι γαλλόφωνοι. Η Σιόν διαθέτει και ορθόδοξη εκκλησία.