Τι τραγικό... Η λαοφιλέστερη ομάδα της Κύπρου έπιασε πάτο, η μία αποτυχία μετά την άλλη με τις ευθύνες να βαραίνουν όλους.

 

Έχουμε ακόμη τρεις μήνες να διανύσουμε μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος, με την Ομόνοια ν' αγωνίζεται στα πλέι οφ χωρίς κανένα λόγο! Αλήθεια πιστεύει κάποιος ότι η κατάσταση θα ανατραπεί και ότι η ομάδα θα βγει Ευρώπη; Ούτε και ο πιο πιστός Ομονοιάτης δεν έχει αυτή την αισιοδοξία. Άμα αυτός δεν είναι πάτος, τότε τι μπορεί να είναι πάτος; 

 

Η νέα ήττα από τη Δόξα στο ΓΣΠ αποδεικνύει τη σοβαρότητας της κατάστασης και το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι η παραδοχή του ΔΣ. Δια στόματος του Αντώνη Τζιωνή για πρώτη φορά δημόσια έγινε η παραδοχή για την αποτυχημένη χρονιά, όμως η Ομόνοια δεν είναι απλά μία ομάδα για να λέμε στην τελική: "Ναι αποτύχαμε".

 

Μιλάμε για μεγάλη και ιστορική ομάδα με αρκετά επιτεύγματα από πίσω της, με τις δόξες της, με χρόνια και τρόπαια που δεν θα ξεχαστούν. Είναι αδιανόητο μία ομάδα όπως η Ομόνοια με τόσο κόσμο πίσω της να μένει εκτός Ευρώπης για δεύτερη σερί χρονιά. Γιατί κακά τα ψέματα η δύναμη και το είναι αυτής της ομάδας είναι ο κόσμος της. Στις δυσκολίες, στις κακουχίες, στις φήμες, στις ήττες, στην κατρακύλα, ήταν πάντα εκεί και στην τελική πως τον ανταμείβεις;  

 

Δεν είναι καθόλου υπερβολικό να πούμε ότι χάθηκε η αξιοπρέπεια σε αυτή την ομάδα, το θέμα είναι αν οι υπαίτιοι αυτής της καταστροφής αντιλήφθηκαν το που οδήγησαν το σωματείο. Οι επιλογές και οι αποφάσεις του ΔΣ κατά τη διάρκεια της σεζόν, έγιναν ακόμη πιο ξεκάθαρες το βράδυ της Κυριακής μετά το νέο πατατράκ από την ομάδα της Κατωκοπιάς. Όπως και να 'χει η μοναδική διέξοδος είναι στις εκλογές Απριλίου, αν κάποιοι θέλουν ριζική αλλαγή πρέπει να το δείξουν έμπρακτα αυτή τη φορά.

 

Μέχρι τότε η ομάδα του λαού δείχνει παγιδευμένη στο δικό της λαβύρινθο, θα πρέπει όμως κάποια στιγμή να βρεθεί το νήμα που οδηγεί προς την έξοδο...