Στο Τσίρειο στάδιο, το βράδυ της Τετάρτης, ο ΑΠΟΕΛ γύρισε ένα παιχνίδι στο οποίο βρέθηκε πίσω στο σκορ από την ομάδα που μία βδομάδα προηγουμένως τον «γλέντησε» στην έδρα του. Χωρίς να δημιουργήσει καμία κλασσική ευκαιρία, απέναντι στον Απόλλωνα που υπερείχε και δικαίως βρισκόταν μπροστά στο σκορ, η ομάδα του Γιώργου Δώνη κατάφερε στην πρώτη στιγμή που απείλησε ουσιαστικά, ν’ ανοίξει το σκορ και στην δεύτερη να φέρει «τούμπα» το παιχνίδι. Τυχαίο; Καθόλου…
Η δοκιμασία της Τετάρτης δεν ήταν, άλλωστε, η μεγαλύτερη φετινή για τους πρωταθλητές. Στην χρονιά που διανύουμε ο ΑΠΟΕΛ δοκιμάστηκε, πιθανότατα όσο ποτέ στο παρελθόν με σοβαρούς τραυματισμούς οι οποίοι δεν οφείλονταν ούτε σε λανθασμένη προετοιμασία, ούτε σε λανθασμένους ιατρικούς χειρισμούς.
Έχασε παίκτες που υπέστησαν σοβαρούς τραυματισμούς όπως ρήξη χιαστών (Ιωάννου, Ρουέδα), άλλους που ήταν καταπονημένοι με παλαιότερα τραύματα τα οποία δεν τους επέτρεπαν να μεταθέσουν για αργότερα την όποια θεραπεία (Βινίσιους, Μιλάνοφ) και άλλους με διάφορες πιθανές και απίθανες κακώσεις που επίσης έμειναν εκτός για μήνες (Βάτερμαν, Καρλάο). Σ’ αυτούς προστίθενται το πρόβλημα που κουβαλούσε ο Σόουζα από την περσινή περίοδο και καθυστέρησε την ενσωμάτωση του, όπως επίσης και οι υπόλοιποι τραυματισμοί (Εφραίμ, Μπερτόλιο, Λάγο) που επίσης κατά καιρούς μείωναν τις διαθέσιμες επιλογές του προπονητή, για να συνθέσουν το παζλ της κακοδαιμονίας της ομάδας στην τρέχουσα ποδοσφαιρική περίοδο.
Για μεγάλα χρονικά διαστήματα και σε σημαντικούς αγώνες, ο Γιώργος Δώνης έχασε πολλές βασικές μονάδες και υποχρεώθηκε ουκ ολίγες φορές να παρατάξει ενδεκάδα ανάγκης. Παρ’ όλα αυτά, η ομάδα, όχι μόνο δεν εκτροχιάστηκε από τον στόχο της κατάκτησης του πρωταθλήματος αλλά διατηρεί ακέραιες τις ελπίδες της ευρισκόμενη, μάλιστα, στην πρώτη θέση της βαθμολογίας.
Με το (διαφαινόμενο) τέλος της εν λόγω περιπέτειας και αφού έγινε ότι ήταν δυνατό στην μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, για να συμπληρωθούν τα κενά που δημιούργησαν οι τραυματισμοί, ο ΑΠΟΕΛ εισέρχεται στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος με περισσότερες διαθέσιμες επιλογές παικτών και την ευχέρεια να στηριχθεί σε ένα βασικό κορμό και να «δέσει» καλύτερα ως ομάδα.
