Είναι πασιφανές ότι η Ομόνοια του Πέτεφ βγάζει μια καλύτερη αγωνιστική υγεία και κυρίως απέκτησε ελπίδα. Επέστρεψε η αυτοπεποίθηση στους παίχτες της ομάδας και η πίστη για έξοδο στην Ευρώπη. Από την άλλη όμως δεν εξαλείφθηκαν και όλα της προβλήματα. Το οικονομικό είναι εκεί και εξακολουθεί να την βασανίζει, αποτελώντας για άλλη μια φορά σκόπελο για μεταγραφική ενίσχυση.

Η λέξη «κλειδί» για την Ομόνοια είναι «προοπτική». Βύντρα, Κιπιάνι και Αλβμπόγκε έχουν τα εχέγγυα να δώσουν επιπλέον ποιοτικές λύσεις στην ομάδα ενώ πέρα της όποιας νέας ενίσχυσης γίνει, μπαίνουν ακόμη στην εξίσωση ακόμη δύο παίχτες (έστω και με κάποια ερωτηματικά σε σχέση με τους συχνούς τραυματισμούς τους) Κανού και Εκίθα. Και οι δύο τους είναι παίχτες εγνωσμένης αξίας με πολλές εμπειρίες και αν καταφέρουν να μπουν χωρίς προβλήματα στην ομάδα, τότε αυτομάτως την ισχυροποιούν.

Αμέσως μετά τη διακοπή λόγω εκλογών η Ομόνοια έχει ενώπιον της δύο παιχνίδια προκλήσεις. Αρχικά με Σαλαμίνα στο ΓΣΠ και ακολούθως με Ανόρθωση στο «Αντώνης Παπαδόπουλος». Η αξία που θα πάρει η ομάδα του Πέτεφ κάνοντας το 2χ2 θα είναι πολύ μεγάλη, που ενδεχομένως να της αλλάξουν και τη μοίρα της. Είναι εδώ που υπάρχει η προοπτική για την Ομόνοια και καλείται να την εκμεταλλευτεί. Η νίκη στη Λεμεσό επί της ΑΕΛ της έδωσε την ευκαιρία και δεν θα πρέπει να την πετάξει στα σκουπίδια.