Χωρίς να αποδώσει το τέλειο ποδόσφαιρο η Ανόρθωση κατάφερε να επιστρέψει με πανηγυρικό τρόπο στις νίκες, κερδίζοντας άνετα και ωραία τον Εθνικό και τους νεαρούς Κύπριους του Χρίστου Πογιατζή.

 

Το highlight του παιχνιδιού φυσικά και δεν ήταν στο 90λεπτο, αλλά μετά το τελικό σφύριγμα του Αβραάμ Τσούκα, στο αντίο του Σιβού από την Ανόρθωση. Ο Νιγηριανός συγκινήθηκε, έκλαψε, αποθεώθηκε, χειροκροτήθηκε, άκουσε ρυθμικά τ' όνομα του και πλέον βάζει πλώρη για πιο μεγάλα πράγματα. Τιμή μας που είχαμε έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή στο κυπριακό πρωτάθλημα.

 

Ο Σιβού όμως θα αποτελέσει παρελθόν από την "Κυρία" είναι θέμα ωρών, όλα έχουν πάρει το δρόμο τους και η Ανόρθωση θα πρέπει ν' ακολουθήσει τον δικό της. Έχει μία δουλειά να τελειώσει, να πάρει το ένα από τα τρία εισιτήρια που οδηγούν στην Ευρώπη. Κανείς δεν μίλησε ποτέ για τίτλο, κανείς δεν μίλησε ποτέ για πρωταθλητισμό, όσο όμως αντέχει και το καταφέρνει αυτό θα δούμε τον Μάιο όταν θα μπει και επίσημα η τελεία. 

 

Τώρα όσον αφορά το αγωνιστικό, η Ανόρθωση σπατάλησε ένα ολόκληρο 45λεπτο χωρίς να πετυχαίνει κάτι ουσιαστικό με τη νίκη να έχει σφραγίδα του β' μέρους όταν και ο Λέβι αφύπνισε τους ποδοσφαιριστές του στα αποδυτήρια. Είχε καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα την κατοχή, έλεγχε τον αγώνα σε όλες τις γραμμές, όμως μέχρι το 45' έδειχνε να έχει θέμα στα τελειώματα των φάσεων. Στην επανάληψη η "Κυρία" άλλαξε πρόσωπο, το πίστεψε περισσότερο, πείσμωσε και ήρθε και η νίκη, ένα τρίποντο που είχε ανάγκη μετά το στραβοπάτημα στη Λεμεσό.