Η μαγκιά του ΑΠΟΕΛ είναι ότι κέρδισε ένα ντέρμπι που φάνταζε πολύ δύσκολο να το κερδίσει. Θα αποτελέσει όμως ακόμη μεγαλύτερη μαγκιά αν καταφέρει και παραδειγματιστεί μέσα από το ντέρμπι με την Ομόνοια και λύσει κάποια θέματα που έχει με τον ίδιο του τον εαυτό, αν πάρουμε ως βάση συζήτησης τη δήλωση Δώνη ότι «εμείς πρέπει να ανταγωνιστούμε τους εαυτούς μας».

Κανείς δεν αμφιβάλλει για την ποιότητα της ομάδας του ΑΠΟΕΛ, αλλά στα τρία μέχρι στιγμής ντέρμπι που έδωσε (αν μείνουμε σ’ αυτά) δεν ήταν σε κανένα καλύτερος από τον αντίπαλο του. Συνεπώς για να έχει λογική η δήλωση Δώνη θα πρέπει να την τοποθετήσουμε στη σφαίρα της συζήτησης των παράλληλων αγώνων που δίνει ο ΑΠΟΕΛ στο Τσάμπιονς λιγκ. Δεν γίνεται να συναγωνίζεσαι Τότεναμ και Ντόρτμουντ και να μην μπορείς να κοιτάξεις τα μάτια την ΑΕΚ, να μην μπορείς να επιβληθείς της Ανόρθωσης και να κερδίζεις την Ομόνοια … όπως την κέρδισες.

Λέγοντας ο Δώνης ότι «θα πρέπει να ανταγωνιστούμε τους εαυτούς μας» ουσιαστικά εννοεί ότι θα πρέπει η ομάδα του να είναι το ίδιο καλή σε διαφορών συνθηκών παιχνίδια, είτε όταν θα πρέπει να παίξει παιχνίδι πρωτοβουλίας, είτε όταν θα πρέπει να παίξει παιχνίδι υπομονής. Γνωρίζει από πρώτο χέρι τι μπορούν να δώσει ο κάθε παίχτης του και για αυτό πιέζει την κατάσταση, γνωρίζοντας το ταβάνι τους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και στο ντέρμπι με την Ομόνοια οι παίχτες του ΑΠΟΕΛ είχαν πολύ μεγάλο κίνητρο για να κερδίσουν. Συνεπώς, δεν έχει να κάνει με το αν έχουν μεγαλύτερο κίνητρο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Άλλωστε, το λένε και οι ίδιοι οι «γαλαζοκίτρινοι» ότι δεν διαλέγουν παιχνίδια.

Το ότι ο Δώνης έχει προσεγγίσει σωστά το όλο θέμα αποτελεί την καλύτερη βάση για να τα βρει (αγωνιστικά) με τον εαυτό του ο ΑΠΟΕΛ. Γνωρίζει ότι πρωτίστως είναι θέμα προπόνησης και το δουλεύει και ήδη τα πρώτα δείγματα είναι θετικά. Προφανώς ο χρόνος δουλεύει υπέρ του, αν κρίνουμε τόσο από τη δυναμική που αναπτύσσει σταδιακά η ομάδα του, όσο και από το υλικό που διαθέτει.