Την περασμένη εβδομάδα γινόταν λόγος για την κατάρα του Ουγγρο-εβραίου προπονητή Μπέλα Γκούτμαν, που στοιχειώνει την Μπενφίκα και δεν την αφήνει να κερδίσει ξανά Ευρωπαικό τίτλο, μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1962, παρά το ότι συμμετείχε σε 7 τελικούς.

 Από χθες άρχισε να γίνεται λόγος για την κατάρα των χαμένων τελικών Κυπέλλου που στοιχειώνει την ΑΕΛ. Την τελευταία δεκαετία η Λεμεσιανή ομάδα βρέθηκε 5 φορές (6 συνολικά μετά την κατάκτηση του 1987) σε τελικό του Κυπέλλου, αλλά δεν κατάφερε να γευτεί τη χαρά της κατάκτησης του τροπαίου.

Η αρχή έγινε το 2003 στο ΓΣΠ στον τελικό με την Ανόρθωση. Η κανονική διάρκεια και η παράταση τελειώνουν χωρίς σκορ και στα πέναλτι ο Γαρπόζης γίνεται ο μοιραίος ποδοσφαιριστής της ΑΕΛ.

Την ερχόμενη χρονιά (2004) και πάλι στο ΓΣΠ στον τελικό απέναντι της είναι η ΑΕΚ. Ωστόσο, η ΑΕΛ δεν καταφέρνει να δικαιώσει τον τίτλο του φαβορί και χάνει με 2-1. Χάνει όμως στο τελευταίο λεπτό με κεφαλιά του Παπαιωάννου μετά από εκτέλεση κόρνερ, που κακώς δόθηκε ενώ προηγουμένως σε μια φάση που ξέφυγε του διαιτητή δεν αποβλήθηκε ο Ελευθερίου της ΑΕΚ.

Η ΑΕΛ φτάνει ξανά σε τελικό το 2009. Και πάλι στο ΓΣΠ, ως το πολύ μεγάλο φαβορί κόντρα στην Πέγεια. Χάνει, όμως ξανά. με 2-0, απογοητεύοντας τους 12 χιλιάδες οπαδούς της στο στάδιο. Φρέντι και Ρόκε έχασαν μεγάλες ευκαιρίες για το πρώτο γκολ και στο τελευταίο πεντάλεπτο η Πέγεια χτύπησε δίς…

Η τέταρτη φορά που φτάνει στον τελικό η ΑΕΛ ήταν πέρυσι με αντίπαλο την Ομόνοια. Το παιχνίδι αρχίζει στραβά και η Ομόνοια προηγείται νωρίς και λίγο μετά ο Ουόν αποβάλλεται σε μια ανύποπτη φάση. Η «θεά τύχη» όμως αφήνει ήσυχη την ΑΕΛ. Παρά το ότι αγωνιζόταν με 10 παίκτες χάνει σπουδαίες ευκαιρίες για την ισοφάριση με αποκορύφωμα το δοκάρι του Εντμάρ τρία λεπτά πριν από το τέλος.

 
Και φτάνουμε στο … χθες, όπου η ΑΕΛ βρίσκεται σε τελικό Κυπέλλου για 5η φορά. Αυτή τη φορά σπίτι της, στο «Τσίρειο», αλλά μένει για άλλη μια φορά με την πίκρα του χαμένου. Το χαμένο πέναλτι του Βοού λίγο πριν από το τέλος του 90ου λέπτου έρχεται να επιβεβαιώσει την κατάρα που στοιχειώνει την ΑΕΛ…

Αξίζει να αναφερθεί ότι προηγούμενα η ΑΕΛ είχε άλλο ένα χαμένο τελικό, το 1988, κόντρα στην Ομόνοια (1-2), μια χρονιά αμέσως μετά την τελευταία της κατάκτηση το 1987 κόντρα στον Απόλλωνα. Λέτε, τότε, κάποιος να καταράστηκε την ΑΕΛ...;