Το μήνυμα όπως κερδίσει ο καλύτερος και να χειροκροτηθούν κερδισμένοι και ηττημένοι έστειλαν μέσω του Ράδιο Πρώτο δυο παλιές δόξες των ομάδων ΑΕΛ και Απόλλωνα και αρχηγοί του τελευταίου τελικού ανάμεσα στις δυο ομάδες Πανίκος Ορφανίδης και Γιαννάκης Γιαγκουδάκης.

Αναλυτικά οι δηλώσεις:
Πανίκος Ορφανίδης πρώην αρχηγός ΑΕΛ
Η πρώτη τοποθέτηση: «Η Λεμεσός τις τελευταίες ημέρες ζει στον δικό της ρυθμό. Όλοι περιμένουν τον μεγάλο τελικό. Θα είναι μια συνέχεια των μεγάλων παιχνιδιών όπως και το 1987 στο οποίο κατέκτησε η ομάδα μου το κύπελλο».

Το κίνητρο: «Είναι η έξοδος στην Ευρώπη. Εκεί που τερμάτισαν οι ομάδες στο πρωτάθλημα δεν κερδίζουν κάτι. Είναι πολύ σημαντικό παιχνίδι και για τους. Μια έξοδος στην Ευρώπη θα είναι μια μεγάλη ανάσα για την ομάδα που θα την κερδίσει».

Για τον τελικό του 1987: «Πράγματι και οι δυο ομάδες είχαν αρκετή ποιότητα εκείνη την εποχή. Αντιλαμβάνεσαι ότι κάποιες φωτογραφίες, εικόνες εκείνης της εποχής έρχονται συνεχώς στην μνήμη μας. Υπήρξαν και άλλοι αξιόλογοι ποδοσφαιριστές που αγαπήθηκαν όσο και εμείς».

Για το Τσίρειο: «Οι δυο ομάδες της Λεμεσού έχουν προσφέρει αρκετά στο Κυπριακό ποδόσφαιρο. Αξίζουν ένα καλύτερο γήπεδο. Είναι δύσκολο στα επόμενα χρόνια λόγω οικονομική κρίσης αλλά η πολιτεία πρέπει να χαρίσει ένα καλύτερο γήπεδο για τις ομάδες της πόλης».

Αγωνιστικά για τον σημερινό τελικό: «Ο τελικός έχει τους δικούς του κανόνες. Ο τελικός είναι ένας αγώνας. Θα έδινα ένα προβάδισμα στην ΑΕΛ αν ήταν δυο αγώνες, αλλά ένας τελικός είναι ένας αγώνας. Εξαρτάται και από την ψυχολογία των παικτών. Ο αγώνας ξεκινά 50-50 και αν θέλουμε να πάρουμε το κύπελλο πρέπει να σεβαστούμε τον Απόλλωνα και στο τέλος του αγώνα να χειροκροτήσουμε νικητές και ηττημένους».

Γιαννάκης Γιαγκουδάκης πρώην αρχηγός Απόλλων
Η πρώτη τοποθέτηση: «Σίγουρα Απόλλωνας και η ΑΕΛ θεωρούνται ομάδες κυπέλλου. Ανεξαρτήτως δυναμικής οι ομάδες ήταν παραδοσιακές του θεσμού. Σίγουρα έχει σημασία η έξοδος στην Ευρώπη, και από πλευράς οικονομικού, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η κατάκτηση του κυπέλλου. Η ιστορία γράφεται και αυτό που θα μείνει στους παίκτες είναι οι κατάκτηση του κυπέλλου».    

Για τον τελικό του 1987 :  «Θυμάμαι το τελικό του 87’. Σε κάθε τελικό υπάρχουν χαρές και λύπες. Αυτό είναι το ωραίο του ποδοσφαίρού. Έχουμε αναλύσει με τον φίλο τον Πανίκο, αρκετές φορές  τον αγώνα. Σε ένα τελικό δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος. Υπήρχαν αρκετοί μεγάλοι ποδοσφαιριστές που έδωσαν όλο τους το είναι στην ομάδα. Εύχομαι να γίνει ένας καλός τελικός και ο καλύτερος ας κερδίσει.

Για το Τσίρειο: «Η Λεμεσός είναι πόλη του ποδοσφαίρου και πρέπει να έχει ένα καλό γήπεδο».

Αγωνιστικά για τον σημερινό τελικό :«Η ΑΕΛ, φαινομενικά έχει καλύτερη ομοιογένεια, γιατί αρκετοί ποδοσφαιριστές είναι συμπαίκτες εδώ και 2 χρόνια. Σε ένα τελικό όμως, ρόλο παίζουν και άλλοι παράγοντες. Στην πράξη είναι τελείως διαφορετικά. Θα έχουν μια εκπληκτική ατμόσφαιρα από πλευράς φιλάθλων, και από την πείρα μου μπορεί να λειτουργήσει θετικά ή αρνητικά. Σημασία του παιχνιδιού είναι ένα παιχνίδι ένας νικητής αλλά ρόλο θα παίξει και ο διαιτητής . Αν υπάρχουν δύσκολες φάσεις ο βαθμός δυσκολίας του διαιτητή να παίξει ρόλο, αλλά και η εμπειρία των παικτών αν θα βρεθούν την ημέρα τους ή όχι. Θέλω να δω μια καλή ποιότητα ποδοσφαίρου, και χωρίς σκοπιμότητες. Ο καλύτερος ας κερδίσει.»