Από το κακό στο χειρότερο οδεύει η ΑΕΛ τις τελευταίες εβδομάδες. Η ομάδα της Λεμεσού μπορεί να παρουσιάζεται σχετικά καλή ή αν προτιμάται ισάξια των αντιπάλων της, ωστόσο από τη στιγμή που δεν σκοράρει, δεν μπορεί να έχει και απαιτήσεις. Τρεις ήττες από Ομόνοια, Πάφο και ΑΕΚ και μια ισοπαλία με τον Απόλλωνα ο απολογισμός των τεσσάρων τελευταίων αγωνιστικών. Σκόραρε μόνο στο τοπικό ντέρμπι, δέχθηκε τέσσερα τέρματα και τρεις ήττες με το ίδιο σκορ, 1-0.

Το χθεσινό παιχνίδι με την Ομόνοια ήταν μια μικρογραφία των προαναφερθέντων αγώνων. Την ΑΕΛ να είναι καλή μεσοαμυντικά, ενώ επιθετικά να ταλαιπωρεί την μπάλα και να μην μπορεί να δημιουργήσει φάσεις και να σκοράρει. Φυσικά έχασε δύο ευκαιρίες, αλλά ψυχρά ομιλούντες, προήλθαν από σοβαρά λάθη της αντιπάλου και όχι από οργανωμένη ενέργεια.  Και όταν δεν σκοράρεις το πολύ να πάρεις έναν πόντο. Εκτός και αν δεχθείς γκολ σε μια από τις φάσεις του αντιπάλου. Όπως έκαναν οι πράσινοι στο ντέρμπι του ΓΣΠ.

Άλλωστε είναι μαθηματικά που σχεδόν πάντοτε μαρτυρούν την αλήθεια. Τα τέσσερα τέρματα σε εφτά αγώνες αναδεικνύουν το τεράστιο πρόβλημα και την αχίλλειο πτέρνα της ομάδας.

Έχει ευκαιρία

Πλέον η ομάδα της Λεμεσού βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο και θα πρέπει να βρει επιτέλους τη λύση στο σκοράρισμα και να εκμεταλλευτεί την πολύ καλή αμυντική γραμμή που διαθέτει. Πέντε τέρματα δέχθηκε η ΑΕΛ, είναι εξαιρετική επίδοση.

Το μεσοβδόμαδο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό αποτελεί τεράστια ευκαιρία για τους κίτρινους να επιστρέψουν στις νίκες και να αισιοδοξούν ότι θα αποτελέσει το πολυπόθητο «restart» για την αντεπίθεση της ομάδας.