Τι έλεγε παραμονές του αγώνα με τον Ολυμπιακό ο Πάμπος Χριστοδούλου; «Υπάρχει μια καραμέλα ότι έχουμε αμυντικά προβλήματα. Όμως το γεγονός είναι, ότι δεχόμαστε γκολ σε υψηλό ποσοστό βάση των φάσεων που δεχόμαστε, εξαιτίας ατομικών λαθών». Και δυστυχώς για τον ίδιο και την ομάδα του, το ποσοστό αυτό μεγάλωσε ακόμη περισσότερο, μετά το κάζο από τον Ολυμπιακό.

Είχε δίκιο τελικά ο προπονητής της Ομόνοιας, θέλοντας να απαντήσει στην άδικη –κατ’ αυτόν- κριτική που γίνεται για την ανασταλτική λειτουργία της ομάδας του. Σίγουρα, παρουσίασε κάποια προβλήματα στην αμυντική της συμπεριφορά η Ομόνοια, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό που να άξιζε τόσες απώλειες βαθμών, αν και στο ποδόσφαιρο δεν μπορείς να επικαλείσαι τη δικαιοσύνη ή την αδικία ανάλογα.

Ενδεικτικό είναι το νούμερο με τις τελικές προσπάθειες στον στόχο που είχαν οι αντίπαλοι που της έκοψαν βαθμούς.
 
Η Πάφος είχε δύο προσπάθειες στον στόχο και πέτυχε δύο γκολ, η Αλκή είχε τρεις προσπάθειες στον στόχο και πέτυχε δύο γκολ και ο Ολυμπιακός μόλις μία προσπάθεια στον στόχο στην οποία σκόραρε. Εφτά συνολικά χαμένοι βαθμοί από πέντε γκολ παθητικό σε έξι τελικές που δέχθηκε στον στόχο.

Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι λίγο έλειψε να την πάθει και από τον Εθνικό, που της έκανε δύο τελικές στον στόχο και πέτυχε ένα γκολ, κρατώντας την ισοπαλία λίγο πριν το τέλος του αγώνα.  Συνεπώς, δεν είναι πρόβλημα γενικότερης ανασταλτικής λειτουργίας, αλλά πολύ περισσότερο ατομικών λαθών και έλλειψη συγκέντρωσης ή και αυτοπεποίθησης σε κρίσιμα σημεία των αγώνων.

Και αν η αυτοπεποίθηση αποκτάται μέσα από θετικά αποτελέσματα, η αγωνιστική συγκέντρωση και η καλύτερη συνεννόηση των παιχτών μέσα στο παιχνίδι έρχεται μέσα από τις προπονήσεις και την ατομική πειθαρχία του καθ’ ενός ξεχωριστά στο γήπεδο.