Είναι φανερό ότι ο ΑΠΟΕΛ εντός των συνόρων, αν εξαιρέσουμε την αναμέτρηση με την Νέα Σαλαμίνα δεν μπόρεσε ακόμη να παρουσιαστεί όπως πρέπει σύμφωνα με την ποιότητα και το βάθος στο ρόστερ που διαθέτει.
Αυτό φάνηκε και στον αγώνα με την Αλκή που είχε ανούσια υπεροχή. Φάνηκε παράλληλα ότι η παρουσία του Στάθη Αλωνεύτη στην επανάληψη ότι ήταν καταλυτική, αφού άσκησε πίεση και η επιμονή έφερε το γκολ με τον Ζαχίντ , έστω και την υστάτη. Είναι φανερό ότι δεν υπάρχει φρεσκάδα στις κινήσεις των ποδοσφαιριστών, δεν υπάρχει καθαρό μυαλό και με την πάροδο του χρόνου όταν δεν έρχεται το γκολ, φέρνει το άγχος και την νευρικότητα. Τα γκολ έρχονται με το σταγονόμετρο , αφου οι ''γαλαζοκίτρινοι'' βρήκαν τον δρόμο προς τα δίκτυα μετά απο τέσσερις αγώνες , δύο στο πρωτάθλημα και δυο στην ευρώπη. Ο Ντε Καμάργκο απώλεσε δυο πέναλτι στην σειρά και αυτό είναι δείγμα του καθαρού μυαλού και του άγχους. Δεν νομίζουμε να είναι θέμα ικανοτήτων, ο Ποτέ ακόμη δεν είναι στα καλά του και αυτό αποδεικνύεται ότι δεν ξεκίνησε ούτε στο χθεσινό αγώνα στο αρχικό σχήμα.
Το γεγονός ότι λείπει ο παίκτης που θα κάνει το εύκολο γκολ , αυτό σίγουρα επηρεάζει. Το καλό για τον Γιώργο Δώνη είναι ότι ο Στάθης Αλωνεύτης είναι σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση και αυτός έσωσε την παρτίδα απέναντι στην Αλκή.
Ο ΑΠΟΕΛ δεν είναι αυτός που πρέπει και παίζει με την φωτιά. Υπάρχει η διακοπή του πρωταθλήματος και αυτό θα δώσει την ευκαιρία για να πάρουν κάποιες ανάσες , με την ελπίδα ότι οι παίκτες του Γιώργου Δώνη θα επανέλθουν δριμύτεροι




