Σε αντίθεση με την αμυντική της γραμμή, η μεσοεπιθετική γραμμή της Ανόρθωσης δείχνει να χρειάζεται δουλειά. Κυρίως στο οργανωτικό και εκτελεστικό κομμάτι. Είναι απόλυτα φυσιολογικό για μια νέα ομάδα να συμβαίνει αυτό και δη όταν βασικά γρανάζια, όπως οι Σισέ και Αράζ ενσωματώθηκαν αργά… Η διακοπή έρχεται γάντι για την «Κυρία» αφού θα δοθεί η ευκαιρία στο Λέβι να δουλέψει πάνω σ’ αυτό το κομμάτι.
Τόσο με τη Σαλαμίνα όσο και με την Αλκή, η Ανόρθωση υστερούσε σε δημιουργία και φαντασία. Βεβαίως, την δυσκόλεψαν ο αγωνιστικός χώρος του «Αμμόχωστος» και η τακτική των αντιπάλων, αλλά και πάλι έδειχνε να έχει θέμα με την γρήγορη και ορθολογική επιθετική ανάπτυξη.
Μπορεί να αποδοθεί και στην έλλειψη ομοιογένειας και ροής αγώνων, αφού ο Λέβι ακόμη να κατασταλάξει στο βασικό επιθετικό του σχήμα ένεκα και των πολλών νέων επιθετικών που ήρθαν. Πάντως αν κρίνουμε από την ποιότητα και τις εμπειρίες των παιχτών που απαρτίζουν τη μεσαία και επιθετική γραμμή, γίνεται άμεσα αντιληπτό, ότι με τη δουλειά και τα συνεχόμενα παιχνίδια η Ανόρθωση θα αρχίσει να φορτσάρει και γίνεται πιο επικίνδυνη επιθετικά.
Μάλιστα, αν αυτό το σενάριο έρθει να δέσει με τη σταθερότητα που βγάζει η αμυντική της γραμμή και γενικότερα η ανασταλτική της λειτουργία, όπου δεσπόζει η μορφή του Ντουγκλάο, τότε αυτομάτως καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η Ανόρθωση έχει τα φόντα να εισέλθει σε πρωταγωνιστική πορεία.
