Την τελευταία του δημοσιογραφική διάσκεψη σαν προπονητής του ΑΠΟΕΛ πραγματοποίησε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός μίλησε για όλους και για όλα, έκανε αναδρομή στο παρελθόν και τόνισε ότι ο ΑΠΟΕΛ κατέκτησε πανάξια τον φετινό τίτλο του πρωταθλητή.
Ο Γιοβάνοβιτς ξεκίνησε την διάσκεψη με μια δική του τοποθέτηση
"Θα ήθελα να πω κάποια πράγματα. Θα ξεκινήσω με τα δυο παιχνίδια που μας έμειναν. Παρά το ότι έχουμε εξασφαλίσει το πρωτάθλημα, είμαστε υποχρεωμένοι λόγω του ενδιαφέροντος των άλλων ομάδων, να τα αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα. Στόχος μας είναι να τα κερδίσουμε και τα δυο. Πρέπει να είμαστε σοβαροί μέχρι το τέλος. Να είμαστε δίκαιοι απέναντι σε όλες τις ομάδες.
Το πρωτάθλημα το πήραμε δίκαια. Ίσως στην διάρκεια της χρονιάς, πολλοί να αμφιβάλλανε για μας, φυσιολογικό μεν, πρόχειρο δε. Μπορεί να μην είχαμε την συνήθη καλή εικόνα. Ξέχασαν όμως οι περισσότεροι τι είναι ο ΑΠΟΕΛ, η δικιά μου ομάδα. Που κτίζεται κατα την διάρκεια των χρόνων. Είναι μια ομάδα που είτε το παίρνει, είτε το διεκδικεί μέχρι το τέλος. Η φανέλα είναι πολύ βαριά για να μην το διεκδικήσει μέχρι το τέλος. Διαβάζω τα σχόλια και τις απόψεις. Πολλοί βιάστηκαν να πουν ότι δεν μπορούσε ο ΑΠΟΕΛ.
Ένας κύριος λόγος της επιτυχίας, είναι το βάρος της φανέλας. Αυτό δεν το κτίζεις σε μια χρονιά, χρειάζεται χρόνο. Και οι νέοι παίκτες όταν έρχονται καταλαμβαίνουν σε σύντομο διάστημα τι γίνεται εδώ.
Ο ανταγωνισμός ήταν πιο έντονος από ποτέ φέτος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια στην δική μου παρουσία. Η Ανόρθωση για λόγους που ξέρουν οι ίδιοι, δεν τα κατάφεραν. Η Ομόνοια μπορεί να έπαιξε και καλύτερα από χρονιές που πήρε τον τίτλο. Η ΑΕΚ, της έλειψε κάτι αλλά ήταν εκεί ισοδύναμη με τις υπόλοιπες. Και η ΑΕΛ τις κόστισαν κάποια πράγματα για να μην μπει στην τετράδα. Και οι 60 βαθμοί που κατακτήσαμε το πρωτάθλημα, τα γκολ υπέρ και κατά, ήταν από τους καλύτερους συντελεστές που είχαμε τα τελευταία χρόνια. Δεν μας χάρισε κανένας τίποτα. Είμαι σίγουρος ότι δίκαια το πήραμε. Μπορεί το θέαμα να μην ήταν στο ίδιο επίπεδο, όμως η προσπάθεια των παικτών μου μέσα από τους αποκλεισμούς, τους τραυματισμούς, χάσαμε και τον πρώτο μας σκόρερ, μείναμε εκεί, επιβιώσαμε και χαίρομαι που πήραμε τον τίτλο. Μπορέσαμε να ανταποκριθούμε. Είναι η πρώτη φορά που μπορώ να πω μπράβο γιατί καταφέραμε να βγούμε νικητές.
Τώρα ποιοι είναι οι λόγοι αποχώρησης μου.
Είναι δυο. Ο ένας είναι η κούραση. Είτε έχεις ευρωπαϊκά παιχνίδια είτε όχι, θέλω να σας πω το εξής . Από την μέρα που τελειώνει το πρωτάθλημα, την επόμενη μέρα ξεκινά η δουλειά. Η περισσότερη άδεια που είχαμε ήταν τέσσερις βδομάδες. Για τους παίκτες. Για τον προπονητή αυτή η περίοδος είναι δουλειά και μέρες αφιερωμένες για προγραμματισμό. Από τις επιτυχίες αυξάνονται οι ευθύνες, αυξάνεται η πίεση. Και αυτό δεν έχει τέλος. Το πρόβλημα το δικό μου, είναι ότι έμεινα 5,5 χρόνια και η πίεση χρόνο με τον χρόνο αυξάνεται.
Ο δεύτερος λόγος είναι ο ρόλος του προπονητή στον ΑΠΟΕΛ. Δεν είχα πρότυπα. Στην διάρκεια της θητείας μου μάθαινα. Και θα ήθελα εδώ να σας διαβάσω κάτι. Είναι ο δικός μου οδηγός αυτό που θα διαβάσω.
Ο προπονητής είναι ο πιο καθοριστικός παράγων. Και θα πρέπει να βρίσκεται εκεί, δίπλα από τους παίκτες ως συνδετικός κρίκος από αυτούς προς τους στόχους.
Ήθελα να μείνω σε αυτό το πλαίσιο. Αν χάνεις τον ρόλο σου πρέπει να σταματήσεις. Στην διάρκεια της χρονιάς, είδα τον εαυτό μου να αποκλίνει από τις αρχικές του θέσεις. Από κάποια στιγμή είδα ότι δεν προσπαθούσα να βοηθήσω τους παίκτες μου αλλά έβλεπα στο τέλος της χρονιάς.
"Είμαι πάντοτε ευγνώμων για όσα μου έχει δώσει η ομάδα αυτά τα 5,5 χρόνια. Θέλω να ευχαριστήσω τον κύριο Ζιβανάρη που μου έδωσε την ευκαιρία να δουλέψω σε αυτή την ομάδα και τον κύριο Ερωτοκρίτου και γενικότερα τη διοίκηση για τη συνεργασία που είχαμε και όλα όσα πετύχαμε αυτά τα χρόνια".
"Θέλω επίσης να ευχαριστήσω όλους τους ποδοσφαιριστές μου, όλα αυτά τα 5,5 χρόνια, αυτοί είναι άλλωστε οι πρωταγωνιστές. Θέλω να ευχαριστήσω το τιμ μου και ιδιαίτερα το τιμ μάνατζερ Γιώργο Σαββίδη, ο οποίος ζει καθημερινά στον Αρχάγγελο και η δουλειά που κάνει είναι απίστευτη και πολύ πολύ σημαντική. Οι λεπτομέρειες παίζουν ρόλο και το μόνο άτομο που έκανε αυτά ήταν ο Γιώργος.
"Θέλω να ευχαριστήσω τους φιλάθλους του ΑΠΟΕΛ για την ανοχή που είχαν προς εμένα όλα αυτά τα 5,5 χρόνια. Περάσαμε, όμως, πολύ ωραία. Πλέον πιστεύω ότι το ΑΠΟΕΛ είναι η πιο δημοφιλής ομάδα, με τους περισσότερους φιλάθλους. Θέλω να τους ευχαριστήσω γιατί ποτέ δεν άφησαν μόνη την ομάδα. Το ΑΠΟΕΛ είναι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας της Κύπρου".
"Θέλω να ευχαριστήσω και την οικογένειά μου. Και τη σύζυγό μου και τα δύο μου παιδιά. Ιδιαίτερα με τα παιδιά μου δεν είχα τόσο χρόνο να ασχοληθώ μαζί τους και ήταν και η δικιά τους η καθημερινότητα ήταν συνδεδεμένη με τη δικιά μου. Σίγουρα είναι σημαντικό να ήταν δίπλα μου και να μην ζητούσαν περισσότερα από αυτά που μπορούσα να τους προσφέρω λόγω της ενασχόλησής μου με το ΑΠΟΕΛ αυτά τα πέντε χρόνια. Έχω λίγες τύψεις".
Να πω και κάτι άλλο. Είμαι ένα προπονητής από τις σπάνιες περιπτώσεις λόγω του ότι δύσκολα μένει κάποιος τόσο καιρό σε μια ομάδα. Η φετινή ομάδα ζούσε στην σκιά της προηγούμενης. Εάν οποιοσδήποτε προσπαθήσει να περιμένει τον νέο προπονητή και να τον συγκρίνει, δεν θα είναι δίκαιο. Δεν θα είναι σωστό. Δεν πρέπει να γίνει αυτό το πράγμα. Ο νέος θα πρέπει να αισθάνεται όπως και εγώ σήμερα. Για μένα δεν είναι θέμα μεταβατικής περιόδου. Κάθε συνάδελφος θα το γνωρίζει αυτό. Ο νέος προπονητής πρέπει να έχει μεγάλη στήριξη. Και να του δωθούν και περισσότερες ευκαιρίες. Πρέπει από την αρχή να υπάρχει εμπιστοσύνη. Και εγώ όταν είχα έρθει, έψαχνα τον εαυτό μου. Δεν ήρθα καταξιωμένος και με εμπειρίες. Είναι σημαντικό οποίος επιλεχθεί, να του δώσει χρόνος, εμπιστοσύνη και αγάπη. Έτσι του δίνεις τα εργαλεία για να προσπαθήσει περισσότερο.
Με την Ομόνοια, οι ποδοσφαιριστές μου πρέπει να νιώσουν την αγάπη του κόσμου. Πρέπει να τους αποθεώσουν για αυτό που πέτυχαν. Να τους κάνουν να νιώσουν ωραία. Για να μπορέσουν να έρθουν το καλοκαίρι γεμάτοι ενέργεια για τα παιχνίδια της Ευρώπης. Γιατί το αξίζουν αυτό.
Ναι ότι έλεγαν ο Γιοβανοβιτς είναι κάτι παραπάνω από ένας προπονητης, λειτούργησε ανασταλτικά για μένα. Τελικά αυτό είναι ιδιαίτερα κουραστικό χωρίς να με αναγκάσει κάποιος να το κάνω. Φέτος ήταν πολύ πιο έντονο από ποτέ. Και η παρουσία 5,5 χρόνων για ένα προπονητή σε μια ομάδα ακόμα και στην Ευρώπη δεν είναι σύνηθες φαινόμενο. Πιστεύω ότι είναι φυσιολογικό αυτό που νιώθω".
-Πότε πήρατε την απόφαση να φύγετε...
"Νοέμβριο, Δεκέμβριο".
-Έχει κάτι που πιστεύατε ότι μπορούσατε να κάνετε καλύτερα...
"Δύσκολο να σκεφτώ. Εντάξει τα πρωταθλήματα μπορείς να τα κερδίσεις, μπορείς να τα χάσεις. Στον ΑΠΟΕΛ κάποτε νιώθεις ότι αντί να προπονείς μια ομάδα, είναι σαν να προπονείς τέσσερις. Άλλαξαν πολλά αυτά τα χρόνια. Προς το καλύτερο. Πανηγυρίσαμε πολλά στην αρχή. Σε κάποιο σημείο τα τελευταία χρόνια φθάσαμε στο σημείο να κερδίζουμε ντέρμπι και να το αντιμετωπίζουμε ως φυσιολογικό. Προκριθήκαμε στους 8 και δεν το γιορτάζαμε. Παίζαμε με την Δερυνεια και σκεφτόμασταν αυτή. Δεν προλαβαίναμε να χαρούμε".
-Νομίζετε ήρθε κορεσμός από τις επιτυχίες;
"Στις επιτυχίες δεν έχει κορεσμό. Έχει κούραση. Και σωματική και ψυχολογική. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες ομάδες από εμάς. Αυτές αν έκαναν μια κακή χρονιά θα το ξεπερνούσαν πολύ πιο εύκολα. Δεν υπάρχει κορεσμός στις επιτυχίες".
-Ποια στιγμή ξεχωρίζετε;
"Είναι πολλές. Το πρωτάθλημα το 2008 με τις 16 συνεχόμενες νίκες. Μετά η πρόκριση στους 8. Ειδικά για μια ομάδα όπως τον ΑΠΟΕΛ, είναι ιστορικό και για το γεγονός ότι λίγες είναι οι ομάδες πέραν από τις μεγάλες που μπαίνουν στους 8.
Και η Κοπεγχάγη. Και μια μεγάλη απογοήτευση. Ο χαμένος τελικός με τον Απόλλωνα. Δεν ήξερα πόσο πονάει να χάνεις ένα τελικό. Ήταν αβάσταχτο, εκείνο. Καλύτερα αν δεν το πάρεις να μην πας".
-Ευχαρίστησε και τους δημοσιογράφους...
"Θέλω να σας ευχαριστήσω. Ήταν μια πολύ καλή συνεργασία. Με λυπεί το γεγονός ότι κάποτε ήταν γεμάτη και τώρα πολλοί δεν έχουν δουλειές. Κάθε λίγο και λιγάκι αδειάζει η αίθουσα. Εύχομαι να αλλάξει αυτό... Είμαι χαρούμενος γιατί είχαμε καλή συνεργασία".
-Υπήρξαν και άλλοι λόγοι αποχώρησης σας, όπως θέμα με ανθρώπους της διοίκησης;
"Η απάντηση είναι απλή. Όταν ήρθα πρώτη φορά ήρθα Δεκέμβριο και ήμουν έτοιμος να φύγω τον Ιανουάριο. Αν η ερώτηση αφορά την διοίκηση, αν ένιωθα ότι πληγώνεται το κύρος και η αξιοπρέπεια μου, θα έφευγα την ίδια ώρα. Είναι Μικρός ο τόπος, ακούγονται πολλά. Δεν κρατώ κακία σε κανένα. Εγώ είμαι πολύ χαρούμενος και φεύγω από τον ΑΠΟΕΛ, γεμάτος και χαρούμενος. Αν με έχει συνδέσει κάτι από την Κύπρο, είναι αυτή η ομάδα. Και δικαιούμαι να έχω ένα χωρισμό όπως είναι αυτός. Ναι είμαι συγκινημένος. Υπάρχουν περίοδοι της ζωής σου εκτός του ποδοσφαίρου που είναι πολύ πιο σημαντικά.
Αφήστε όλα τα υπόλοιπα. Δεν έχω να χωρίσω κάτι με οποιοδήποτε. Όταν είσαι ένα δημόσιο πρόσωπο και προπονητής του ΑΠΟΕΛ πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς αυτά τα πράγματα".
-Πως ζήσατε αυτή την τελευταία βδομάδα..
Περίεργα. Γιατί όταν τελείωσε το πρωτάθλημα, ήμουν χαρούμενος. Από την άλλη ξέρω ότι θα αποχωρήσω. Έπρεπε να ξέρω ότι έχω αφήσει μια προοπτική. Ένα καινούργιο κίνητρο. Δεύτερο είμαι συγκινημένος, γιατί καταλαβαίνω την αγάπη του κόσμου. Είναι αγνός και την αγάπη του κόσμου να μην μπορεί να την κρύψει.
Από τις 30 Μαΐου και μετά θα είμαι άνεργος προπονητής. Δεν θα μιλήσω με κανένα πριν τελειώσει το πρωτάθλημα. Εγώ τις ευκαιρίες τις είχα, αλλά προτίμησα τους 16 και τους 8 του Τσάμπιονς Λιγκ.
-Μπορεί να υπάρχει και τρίτη θητεία...
"Κάνει δεν μπορεί να ξέρει. Αλλά η λογική λέει ότι πρέπει να περάσουν λίγα χρόνια..."
Προς εξάντληση εισιτηρίων βρίσκεται η Ανατολική και η Δυτική.
Σε ότι αφορά στην φιέστα, δέκα λεπτά μετά το τέλος θα στηθεί εξέδρα, θα γίνει παρουσίαση παικτών, θα απονεμηθεί το τρόπαιο από τον πρόεδρο της ΚΟΠ και θα ακολουθήσει ο Γύρος του θριάμβου. Σε ότι αφορά στις τιμές προς τον Γιοβανοβιτς, δεν έχει ακόμη αποφασιστεί. Δεν θα γίνει κάτι στο πλαίσιο της φιέστας.
