ΕΧΟΥΝ περάσει αρκετοί και καλοί παίκτες από τον Απόλλωνα, όπως ασφαλώς και από τις άλλες ομάδες. Υπάρχουν όμως κάποιοι που έχουν αφήσει ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στην ιστορία και τις επιτυχίες του σωματείου, με τη δική τους συνολική παρουσία, αλλά και την προσωπικότητά τους. Δύο μεγάλες μορφές για τον Απόλλωνα είναι σίγουρα οι Γιαννάκης Γιαγκουδάκης και Μιλένκο Σπόλιαριτς, που κέρδισαν την αγάπη των φίλων του σωματείου και την αναγνώριση και εκτίμηση όλων των φιλάθλων της Κύπρου. Ο Γιαγκουδάκης ήταν ο ηγέτης, ο αρχηγός του Απόλλωνα μα και της Εθνικής. Ο Σπόλιαριτς ήταν από τους κορυφαίους ξένους (κυπροποιήθηκε αργότερα), που πέρασαν από τα γήπεδά μας.

Γ. ΓΙΑΓΚΟΥΔΑΚΗΣ
ΓΙΑ μια 20ετία ο Γιαννάκης Γιαγκουδάκης ήταν η «σημαία» του Απόλλωνα. Ένα αυθεντικό ταλέντο, που από πολύ μικρός εντάχθηκε στην ομάδα και στα 17 του έπαιξε στην πρώτη ομάδα. Ένα «μηχανάκι» στη μεσαία γραμμή, που ξεχώριζε για τα γερά του πνευμόνια, την άριστη τεχνική του κατάρτιση και την προσωπικότητά του στο γήπεδο.  
Ήταν άριστος και στο οργανωτικό αλλά και αναχαιτιστής, ενώ όταν χρειάστηκε, έμπειρος πια, είχε αγωνιστεί και στο κέντρο της άμυνας. Μπορεί να ήταν ουσιαστικά αμυντικός μέσος αλλά πέτυχε και αρκετά τέρματα και χωρίς αμφιβολία ήταν το ίνδαλμα των φιλάθλων του Απόλλωνα.
Την περίοδο 1975-76 ο τότε προπονητής του Απόλλωνα Πανίκος Ιακώβου τού εμπιστεύτηκε θέση στην πρώτη ομάδα και από τότε μέχρι το τέλος της ένδοξης καριέρας του (1995) μόνο οι τραυματισμοί και οι κάρτες τον κράτησαν μακριά από την ομάδα. Από το 1979 μέχρι το 1995 ο Γιαγκουδάκης διετέλεσε αρχηγός του Απόλλωνα. Για μια δεκαετία ήταν αρχηγός της Εθνικής Κύπρου, στην οποία αγωνίστηκε 73 φορές, σημειώνοντας κι ένα τέρμα. Κέρδισε τα πάντα με τον Απόλλωνα και ευτύχησε να σηκώσει το πρώτο τρόπαιο του πρωταθλητή (1990-91) για την ομάδα της Λεμεσού. Πανηγύρισε ακόμα έναν τίτλο (1993-94) και δύο κύπελλα (1986, 1992).
Αγαπούσε παθολογικά τον Απόλλωνα. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι το 1988, σε αγώνα με τη Νέα Σαλαμίνα στο Τσίρειο πληροφορήθηκε στο ημίχρονο ότι πέθανε ο πατέρας του, ο καπετάν Αργύρης ο θαλασσόλυκος από τη Μικρασία. Αυτός,  όμως, συνέχισε στο β' ημίχρονο, τέλειωσε το παιχνίδι και πήγε για να θρηνήσει τον χαμό του πατέρα του. Κάποιες αρχές προγόνων που είχαν ενεργοποιηθεί μέσα του τον κράτησαν όρθιο. Από τον παππού και τον πατέρα του είχε διδαχθεί πως ένα Γιαγκουδάκης με ρίζες κρητικές, Μικρασιατικές και κυπριώτικες οφείλει να είναι πάντοτε δυνατός και να αντιμετωπίζει όρθιος τις φουρτούνες.
Στα 20 χρόνια της σταδιοδρομίας του ο Γιαγκουδάκης συμμετείχε σε 450 παιχνίδια πρωταθλήματος και 92 κυπέλλου. Αγωνίστηκε επίσης σε 20 ευρωπαϊκά παιχνίδια του Απόλλωνα και σε άλλα 5 για την ασπίδα, ανεβάζοντας το σύνολο των συμμετοχών του στον εκπληκτικό αριθμό 567, ενώ πέτυχε και 51 τέρματα. Το 1981-82 πήρε το Αριστείο της ΕΑΚ. Ήταν πάντα στόχος μεγάλων ομάδων, όμως ο Γιαννάκης επέλεξε συνειδητά να μείνει στην ομάδα που τόσο αγαπούσε και από την οποία τόσο αγαπήθηκε. Άνθρωπος που αγαπά παθολογικά το ποδόσφαιρο, αθόρυβος, σεμνός και λιγόλογος είναι πλέον προπονητής και έχει υπηρετήσει σε πολλά πόστα.
 

Μ. ΣΠΟΛΙΑΡΙΤΣ
ΑΠΟ τους κορυφαίους και πλέον αγαπημένους που πέρασαν από τα γήπεδά μας είναι ο Μιλένκο Σπόλιαριτς. Ο Γιουγκοσλάβος μεσοεπιθετικός, που έγραψε ιστορία στον Απόλλωνα, πήρε και την κυπριακή υπηκοότητα βοηθώντας έτσι σημαντικά και την εθνική ομάδα. Ξεκίνησε πολύ μικρός στην ομάδα της πόλης του Μπέλιτσε. Αστείρευτο ταλέντο,  που γρήγορα γίνεται στόχος των μεγάλων ομάδων, για να καταλήξει τελικά στην Μπέογκραντ. Με τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας άνοιξαν τα σύνορα και το 1992 ο Απόλλωνας παίρνει τον Σπόλιαριτς. Είναι η εποχή που έρχονται και άλλοι μεγάλοι παίκτες στο νησί μας, όπως οι Κρισμάρεβιτς, Γκόγκιτς, Σάπουριτς, Τόμιτς κ.ά.
Ο Μιλένκο Σπόλιαριτς «χάιδευε» την μπάλα αφού ήταν άριστος χειριστής της, πολύ καλός στο οργανωτικό παιχνίδι, ενώ πέτυχε και πολλά τέρματα. Μεγάλης κλάσης παίκτης, ήταν ηγέτης για τον Απόλλωνα στη μεσαία γραμμή και μια ξεχωριστή προσωπικότητα.
Έπαιξε στον Απόλλωνα μέχρι το 2003 και ένα χρόνο αργότερα αγωνίστηκε στην Α.Ε. Πάφος, όπου και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Για τέσσερα χρόνια ήταν μαζί με τον Γιαγκουδάκη στην ομάδα. Πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα (1993-94) και ένα κύπελλο (2000-01) με τον Απόλλωνα και κατέγραψε 21 συμμετοχές στην Εθνική Κύπρου, όπου σημείωσε οχτώ τέρματα. Ένα από αυτά ήταν στην ιστορική νίκη της Κύπρου επί της Ισπανίας με 3-2 το 1997. Στο πρωτάθλημα πέτυχε 116 τέρματα.
«Δεν μετάνιωσα ποτέ που ήρθα στην Κύπρο και ειδικά στον Απόλλωνα», δήλωσε ο ίδιος ο Σπόλιαριτς, που πρόσφερε τεράστιες υπηρεσίες στον Απόλλωνα για 12 χρόνια και τέσσερα στην Εθνική. Ο ίδιος θυμάται με νοσταλγία τις επιτυχίες της ομάδας και τους τίτλους, λέγοντας πως το κύπελλο του 2001 (νίκη επί της Σαλαμίνας) πανηγυρίστηκε θερμά γιατί τρεις φορές προηγουμένως δεν τα κατάφερε (1993, 1994, 1998). Σημαντικές στιγμές στα ευρωπαϊκά γήπεδα ήταν για τον Σπόλιαριτς οι δύο ανατροπές που έκανε ο Απόλλωνας. Η μια με την ουγγρική Βατς, από την οποία έχασε εκτός 2-0, αλλά την συνέτριψε στο Τσίρειο με 4-0 . Ο Σπόλιαριτς πέτυχε δύο τέρματα. Η άλλη ήταν με την Γιάπλονετς Τσεχίας. Ο Απόλλωνας κέρδισε 2-1 στο Τσίρειο και έχασε εκτός με το ίδιο σκορ. Το παιχνίδι οδηγήθηκε στα πέναλτι, όπου ο σημερινός προπονητής Σωφρόνης Αυγουστή απέκρουσε δύο πέναλτι και έδωσε την πρόκριση στην ομάδα.
Ο Σπόλιαριτς ακολούθησε την προπονητική, έχει δική του ακαδημία ποδοσφαίρου, ενώ από τα παιδιά του φαίνεται να ακολουθεί τα βήματά του ο Ματίας, που φέτος εντάχθηκε στον Απόλλωνα από την Ατλέτικο Μαδρίτης.