Καλοκαίρι του 2005. Ο ΑΠΟΕΛ ψάχνει κεντρικό αμυντικό για να καλύψει το κενό που άφησαν οι Ουζουνίδης και Αμανατίδης τα προηγούμενα χρόνια και το όνομα που πέφτει στο τραπέζι ήταν αυτό του Πολ Οκόν από την μακρινή Αυστραλία.
Όνομα άγνωστο για τους πολλούς όχι όμως στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο το «καγκουρό» είχε ένα τεράστιο βιογραφικό.
Αρχηγός της Εθνικής Αυστραλίας, με μεγάλη καριέρα στην Κλαμπ Μπριτζ, Λάτσιο, Φιορεντίνα, με προϋπηρεσία σε Λιντς, Μίντλεσπρο και Γουότφορντ δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητο.
Η περίπτωση του δύσκολη αφού πολλές ομάδες τον είχαν στο στόχαστρο τους όμως η διοίκηση Πρόδρομου Πετρίδη έκανε την υπέρβαση και έντυσε τον Οκόν στα γαλαζοκίτρινα.
Ο ενθουσιασμός τεράστιος για την απόκτηση του αρχηγό της Εθνικής Αυστραλίας ενώ η απόκτηση του έγινε θέμα σε Ιταλία και Βέλγιο χώρα την οποία είχε πάρει την υπηκοότητα.
Οι παραστάσεις του τεράστιες, το εκτόπισμα του σαν ποδοσφαιριστής επίσης. Ηγέτης με τα όλα του ο Πολ Οκόν επιβεβαίωσε την ποιότητα του σε όλα τα παιχνίδια που αγωνίστηκε έστω και ελάχιστα. Οι μαζεμένοι τραυματισμοί όμως ήταν η αιτία να βάλει τέλος στην καριέρα του στον ΑΠΟΕΛ φεύγοντας από τους γαλαζοκίτρινους έχοντας καταγραμμένες μόλις 9 συμμετοχές.
Πλέον ο Τόμι Όαρ γίνεται ο 2ος ποδοσφαιριστής που περνά την πόρτα του Αρχαγγέλου, οι συστάσεις που τον συνοδεύουν εξαιρετικές και μένει αν δούμε εάν θα μπορέσει να τις επιβεβαιώσει εντός γηπέδου αλλά και αν θα έχει καλύτερη πορεία από τον Πολ Οκόν.
