Στα χρόνια της κυριαρχίας της (1997-2000), η Ανόρθωση είχε κάτω από τα δοκάρια τον Νίκο Παναγιώτου. Στο πρωτάθλημα του 2005 και το έπος της Τραπεζούντας, είχε ξεπεταχτεί τότε ο εξαιρετικά ταλαντούχος Αντώνης Γιωργαλλίδης.
Το 2008 στο πρωτάθλημα και στη μεγάλη πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ, την εστία υπεράσπιζε ο Αριάν Μπεκιάι. Σημείο λοιπόν αναφοράς στις τρεις αυτές περιπτώσεις, ένας πολύ καλός τερματοφύλακας. Μετά την αποχώρηση Μπεκιάι, οι αποτυχημένες επιλογές αποτελούν κανόνα και οι επιτυχημένες, είναι εξαιρέσεις. Γενικά η Ανόρθωση ταλαιπωρήθηκε πάρα πολύ στη θέση του τερματοφύλακα και δεν είναι τυχαίο ότι δεν έχει και επιτυχίες στην περίοδο αυτή. Οπότε είναι άκρως σημαντικό να βρει φέτος έναν πραγματικό Κέρβερο.
Αριάν ο... 2ος και 1ος
Ο Μπεκιάι, που λέτε, ήταν ο κορυφαίος μέχρι σήμερα ξένος τερματοφύλακας της «Κυρίας». Δεν ήταν αυτός που εγκαινίασε την κάθοδο των αλλοδαπών πορτιέρο, αλλά έβαλε πολύ ψηλά το πήχη με την απόδοσή του. Πολλά τα σπουδαία απογεύματα, ακόμη περισσότερα τα αξέχαστα βράδια του Αλβανού την περίοδο 2006-2010. Τη χρονιά του Τσάμπιονς Λιγκ, είχε σαν αντικαταστάτη τον Νάγκι. Αυτός ήταν ο πρώτος ξένος (περίοδος 2005-06) και έκλεισε συνολικά 4 χρονιές στην Ανόρθωση. Μια χαρά για 2ος. Ο Νάγκι πήγε μια χρονιά στον Διγενή και πίσω από τον Μπεκιάι αποκτήθηκε ο Περουβιανός Μπαζάν (1 παιχνίδι).
Το καλοκαίρι του 2009, η Ανόρθωση απέκτησε τον Σέρβο Νεμάνια Σούπιτς, ο οποίος είχε εντυπωσιάσει στην πατρίδα του τα δύο προηγούμενα χρόνια. Έπαιξε 44 ματς στην Ευρώπη, αλλά έφυγε κακής κακώς μετά τον αποκλεισμό από την Πέτροβατς, έχοντας μεγάλη ευθύνη για το τότε κάζο.
Τη χρονιά 2010-11, η Ανόρθωση ποντάρει στον Μάτους Κόζατσικ. Ο Σλοβάκος, η αλήθεια να λέγεται, είχε πολύ καλά στοιχεία. Τα έδειξε, άλλωστε, όταν αποχώρησε, παίζοντας για χρόνια στη Πλζεν και δείχνοντας εξαιρετικά στοιχεία με την Εθνική στο Γιούρο 2016. Στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» ήταν με τα φεγγάρια του. Μάλιστα εκείνη τη χρονιά πήρε αρκετά λεπτά συμμετοχής ο μέτριος Αρκουέγιο, ενώ τον Ιανουάριο αφίχθη ο Κοβαλέφκσι. Διεθνής με την Πολωνία, με μεγάλη καριέρα. Αλλά έπαιξε μόνο ένα αγώνα (με τη Δόξα) και το πέρασμά του σφραγίστηκε από τη δικαστική του διαμάχη τα επόμενα χρόνια και την αποζημίωση που πλήρωσε η Ανόρθωση.
Επιστρέφοντας στον Κόζατσικ, λογιζόταν για 2ος τη χρονιά 2011-12, αφού αποκτήθηκε ο μόνιμος τερματοφύλακας της Εθνικής Βουλγαρίας Ντιμίτρ Ιβάνκοφ. Στα χαρτιά, μια χαρά. Στην πράξη, καταστροφή. Είχε σοβαρή ευθύνη στον αποκλεισμό από τη Ραμπότνισκι και είπε άμεσα αντίο. Έναν αγώνα (+2 στο κύπελλο) εκείνη τη χρονιά έκανε ο Πολωνός Σταχόβιακ.
Η Ευρώπη και οι αποτυχίες, ήταν τελικά κύκνειο άσμα για αρκετούς. Όπως για τον Σέρτζαν Μπλάζιτς, που έφυγε μετά τον αγώνα με την Ντίλα Γκόρι. Είχε μάλιστα δεχτεί και επίθεση από αγανακτισμένους οπαδούς. Αποκτήθηκε άμεσα ο Γάλλος Βαλβέρδ, που έπαιξε δύο σεζόν και δόθηκε μετά δανεικός στον Εθνικό Άχνας. Τηρουμένων των αναλογιών, δεν τα πήγε άσχημα.
Επιτέλους… Καμίνσκι
Τα δύο τελευταία χρόνια τα πράγματα ήταν σαφώς καλύτερα. Ο Καμίνσκι (2014-15) μπορεί να πει εύκολα κάποιος πως στάθηκε στο ύψος τού… Μπεκιάι. Εξαιρετικός ο μικρός, αλλά δυστυχώς ήρθε σαν δανεικός και μετά από ένα χρόνο αποχώρησε. Η Ανόρθωση και άλλες ομάδες προσπάθησαν να τον φέρουν ξανά, αλλά πλέον ο Καμίνσκι είναι άλλου επιπέδου και κασέ. Στον πάγκο, μόνιμα για 3 χρόνια (14-16) ήταν ο Αργεντινός Βέγκα, που θήτευσε και πίσω από το Γιαν Κόπριβετς. Ο οποίος έκανε ομολογουμένως εξαιρετική πρώτη χρονιά, κατέγραψε πολλά… άπιαστα. Όμως η αλήθεια είναι πως η 2ή του χρονιά σημαδεύτηκε από σκαμπανεβάσματα. Αρκετές πολύ καλές εμφανίσεις, αλλά και αρκετές άσχημες, με αναπάντεχα άσχημες αντιδράσεις και ορισμένα πολύ φτηνά γκολ.
Σε όλα αυτά τα χρόνια (2005-2017) αγωνίστηκαν και Κύπριοι. Ο Χρίστος Μάστρου πήρε αρκετά παιχνίδια τη χρονιά 2012-13. Λίγες συμμετοχές κατέγραψαν ο Ανδρέας Κίττος, ο Γαβριήλ Κωνσταντίνου και την τελευταία χρόνια ο νεαρός Παπαδόπουλος.
