Το θέμα απόκτησης επιτελικού είναι το τελευταίο 24ωρο στη 1^η γραμμή του ρεπορτάζ της Ομόνοιας. Το Sigmalive έκανε λόγο για τον Ρούι Πέδρο, ενώ στην επιφάνεια βγήκαν και τα ονόματα των Μουνάφο, Κρίβετς.

Σημασία για την ομάδα της Λευκωσίας, είναι αυτός που θα έρθει ν΄αναλάβει πραγματικά τα ηνία και να κάνει κουμάντο στο παιχνίδι. Ουσιαστικά να «φορέσει τα παπούτσια» του Νούνο Ασίς και του Βέσκο Μιχαήλοβιτς, των δύο ξένων επιτελικών ποδοσφαιριστών που σφράγισαν με τη παρουσία τους τη θέση. Αυτό είναι το ζητούμενο και είναι εξαιρετικά σημαντικός παράγοντας στη νέα προσπάθεια.  

Η Ομόνοια προσπάθησε πολλές φορές πριν και μετά τον Πορτογάλο (12/13 -15/16) και τον Σερβοκύπριο (99-00 / 04-05) να βρει καλά δεκάρια, αλλά δεν είχε και ιδιαίτερη επιτυχία. Θα αναφέρουμε μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις της τελευταίας εικοσαετίας. Τον Γκουίντο Χόφμαν που ήρθε μαζί με τον Ράουφμαν, σαν το μεγάλο όνομα.  Ήξερε πολύ μπάλα, αλλά είχε προβλήματα στα πόδια και έμεινε μεγάλο διάστημα στα… πιτς. Ο Ζόραν Στεπάνοβιτς αποκτήθηκε από την Αλκή το 20002, για να γίνει σταδιακά ο αντι-Βέσκο, αλλά δεν τα κατάφερε. Ήταν απλά χρήσιμος.

Θα θυμηθούμε τον Ρικάρντο Σόουζα, που έδειξε στη 1^η του συμμετοχή (κόντρα στη ΤΣΣΚΑ), πως… μιλούσε με τη μπάλα, αλλά στη συνέχεια περισσότερο μιλούσε και λιγότερο αγωνιζόταν. Δύσκολος χαρακτήρας και ολίγον μη μου άπτου. Ο Κλόντιαν Ντούρο ξεκίνησε σαν… εξωγήινος με τα γκολ κόντρα σε ΑΕΚ και Μάντσεστερ Σίτι. Αλλά προσγειώθηκε και σταδιακά είχε πτωτική επίδοση στην απόδοση του. Ούτε και ο Μπρούνο Αγκουϊάρ έκανε κάτι εξαιρετικό. Καλός, σταθερός παίκτης ο Πορτογάλος, αλλά έτσι και αλλιώς αποδείχτηκε πως δεν ήταν δεκάρι, αλλά 8άρι. Τελευταίο παράδειγμα ο Κλέιτον. Στατιστικά (γκολ και ασίστ) ήταν μια χαρακτηριστική περίπτωση, όπου οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια. Μέτριος ήταν στα περισσότερα παιχνίδια ο Βραζιλιάνος. Στη λίστα είναι φυσικά ο Φερναντέζ και ο Μπεμπέ, αλλά ήρθαν για να δίνουν ανάσες στον Ασίς και δε πρέπει  να κριθούν,

Μάλιστα, από όλους αυτούς που θα διαβάσετε, παίκτες όπως ο Μάγκνο και ο Κώστας Καϊάφας, που δεν ήταν επιτελικοί, τα πήγαν καλύτερα όταν κλήθηκαν να παίξουν στη θέση.