Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της μεγάλης συνέντευξης του Ανδρέα Μακρή παραθέτουμε τις δηλώσεις του για την Εθνική, την Ανόρθωση και την Πάφο. Ρωτήθηκε σε ποια ομάδα θα επέτρεφε στην Κύπρο και απάντησε ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα, αλλά σίγουρα η Ανόρθωση έχει τον πρώτο λόγο.

Η συνέχεια της συνέντευξης του:

- Όπως όλοι οι παίκτες, έτσι και ο Μακρής έχει την Εθνική στις προτεραιότητές του.
«Είναι πολύ σημαντικό κεφάλαιο και νομίζω για κάθε Κύπριο είναι πολύ σημαντική η Εθνική ομάδα. Γιατί είναι ιδιαίτερη τιμή να αγωνίζεσαι για τη χώρα σου. Κάθε φορά που παίρνω κλήση στην Εθνική ομάδα, νιώθω ιδιαίτερη περηφάνια. Είναι και μια δικαίωση για όλους αφού αποτελεί όνειρο για κάθε ποδοσφαιριστή».

- Εάν επέστρεφες στην Κύπρο για ποια ομάδα θα το έκανες;
«Αυτό δεν το γνωρίζω ακόμα. Είμαι αρκετά μικρός για να σκέφτομαι το επόμενό μου βήμα στην Κύπρο. Όμως η Ανόρθωση έχει τον πρώτο λόγο, αφού σε αυτήν την ομάδα έφτιαξα το όνομά μου. Ελπίζω μάλιστα σύντομα να επιστρέψει και στις επιτυχίες».

- Ξεκίνησες από την Πάφο και έχεις άποψη για το τι φταίει στην επαρχία και δεν υπάρχει μια ομάδα που να μπορεί να σταθεί με αξιώσεις στην Α’ Κατηγορία.
«Αυτό το πράγμα υπάρχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια στην Πάφο και είναι κάτι που όλοι το συζητάνε. Έζησα εκτός Πάφου και καταλαβαίνω γιατί με ρωτάνε γιατί μια επαρχία δεν καταφέρνει να φτιάξει μια καλή ομάδα. Το πρόβλημα θεωρώ ότι είναι στην νοοτροπία και τον τρόπο σκέψης κάποιων ανθρώπων. Θεωρώ όμως ότι εάν μπουν οι σωστές βάσεις και οι σωστοί άνθρωποι που θα κάνουν υπομονή, η ομάδα θα πρωταγωνιστήσει. Έχει κόσμο, έχει γήπεδο, έχει εγκαταστάσεις. Δεν υπάρχει όμως η υπομονή. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις ομάδες που βρίσκονται στην Α’ Κατηγορία».

- Η οικογένεια Μακρή είναι καθαρά ποδοσφαιρική. Είναι θέμα DNA;
«Υπάρχει το μικρόβιο στο σπίτι. Από την οικογένεια του πατέρα μου όλα τα αδέλφια του έπαιζαν ποδόσφαιρο, ο αδελφός μου πήγε στην Αγγλία να κυνηγήσει το όνειρό του, εγώ θυμάμαι τον εαυτό μου με μια μπάλα στα πόδια, ο μικρότερός μου αδελφός το ίδιο γιατί ήταν φυσιολογικό να επηρεαστεί. Η μητέρα μου και οι αδελφές μου είναι πανελληνιονίκες αθλήτριες. Ο αθλητισμός πάντα ήταν μέσα στο σπίτι».