Στον ΑΠΟΕΛ πήγε το καλοκαίρι του 2011 με προσδοκίες. Η πρώτη του χρονιά στον Αρχάγγελο ήταν μετριότατη. Πέρσι Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, τουλάχιστον σε επίπεδο πληροφοριών, ήταν με το ένα πόδι εκτός. Η χρησιμοποίησή του στα ευρωπαϊκά ματς φαινόταν ως περισσότερο λύση ανάγκης. Αποδείχτηκε ακριβώς το αντίθετο. Άρχισε να σκοράρει κατά ριπάς, έφτασε στα μισά της σεζόν στα 13 γκολ και έδειχνε ασταμάτητος. Δεν του έκοψαν τη φόρα οι αντίπαλοι αμυντικοί ή έστω μία προσωρινή γκίνια, αλλά η ατυχία. Ένας πολύ σοβαρός τραυματισμός, που τον έβγαλε νοκ άουτ για μήνες. Είναι δύσκολη και επίπονη η διαδικασία επαναφοράς. Ο Αντόρνο υπομονετικά και με συνέπεια το παλεύει, πιστεύοντας ότι θα είναι έτοιμος να ξεκινήσει προετοιμασία τον Ιούνιο. Ο Παραγουανός επιθετικός μίλησε εφ΄ όλης της ύλης στη «Σ». Για την αγωνιστική περίοδο, τον τίτλο, τον προπονητή του, την ατυχία του.  

-Κατ΄ αρχήν σε ποιο σημείο της αποθεραπείας σου βρίσκεσαι;
«Αυτήν τη στιγμή συνεχίζω με φυσιοθεραπεία και με ελαφρά βάρη. Φοράω ακόμη την προστατευτική μπότα αφού δεν πρέπει να κινείται ο αστράγαλός μου. Θα ξεκινήσω κάποιες ασκήσεις στην πισίνα. Το επόμενο στάδιο είναι να ξεκινήσω τρέξιμο. Κάτι που περιμένω με ανυπομονησία…»
-Ποια είναι η πρόβλεψη των γιατρών για την επιστροφή σου στα γήπεδα;
«Θα περάσω από μαγνητικό τομογράφο την ερχόμενη Πέμπτη. Είναι μια σημαντική στιγμή αφού θα δείξει ποια είναι η εξέλιξη του τραύματος και εκεί θα έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Πιστεύω ότι σε ένα μήνα θα μπορώ να περπατώ κανονικά, έτσι ώστε να μπω και σε ένα πρόγραμμα πιο δυνατών προπονήσεων. Αν όλα πάνε καλά, τότε θα είμαι έτοιμος με την έναρξη της προετοιμασίας της ομάδας…»
Αντιλαμβάνομαι ότι αυτός είναι ο πιο δύσκολος τραυματισμός που είχες στην καριέρα σου…
«Ναι, είναι ο δυσκολότερος. Δεν έδειχνε να είναι τόσο σοβαρός. Μάλιστα στην αρχή υπολογίζαμε ότι τέτοιο καιρό θα μπορούσα να επιστρέψω και να παίξω ποδόσφαιρο. Όμως υπήρξαν επιπλοκές που μου στοίχισαν πολύ χρόνο αποθεραπείας. Όμως είμαι δυνατός και θα επιστρέψω ακόμη καλύτερος…»
Και μετά τον τραυματισμό σου, πώς έζησες την προσπάθεια της ομάδας;
«Εννοείται ότι δεν έχασα παιχνίδι. Τα παρακολούθησα όλα, κυρίως από την τηλεόραση λόγω της κατάστασής μου. Τους υποστήριζα όσο μπορούσα. Και καταλάβαινα πως αισθάνονταν οι οπαδοί της ομάδας. Υπέφερα πολύ βλέποντας τους αγώνες. Όχι επειδή έπαιζαν καλά ή κακά. Αλλά ήθελα να μπω και να βοηθήσω. Δυστυχώς είναι και αυτή μια πλευρά του ποδοσφαίρου…»

Ο Ιβάν και ο ρόλος του
Ένα μεγάλο κεφάλαιο κλείνει στον ΑΠΟΕΛ, με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς να αποχωρεί. Κατ΄ αρχήν εσένα πόσο σε βοήθησε να βελτιωθείς άμεσα και να αναπτυχθείς σαν παίκτης;
«Νομίζω ότι όταν παίξεις δύο χρόνια με τον Γιοβάνοβιτς σαν ποδοσφαιριστής και δεν κατανοήσεις πώς πρέπει να παίζεις, τότε δεν θα μάθεις ποτέ… Είναι πολύ έξυπνος προπονητής. Με βοήθησε πολύ. Και κυρίως με εμπιστεύτηκε. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή πρέπει να ήταν ο μόνος πέρα από τον εαυτό μου που πίστευε σ΄ εμένα. Θέλω να τον ευχαριστήσω πολύ γι΄ αυτό. Με κράτησε στην ομάδα μετά τον πρώτο χρόνο και μου έδωσε την ευκαιρία να δείξω τι μπορώ να κάνω. Ήταν δίπλα μου και τον ευχαριστώ γι΄ αυτό…»
Ήταν και ο λόγος για τον γνωστό στρατιωτικό πανηγυρισμό…
«Όπως είπα και προηγουμένως ήταν ο άνθρωπος που με βοήθησε πολύ τη φετινή χρονιά, δείχνοντάς μου εμπιστοσύνη. Το είχα σκεφτεί από προηγουμένως. Είχα σκοράρει αρκετές φορές, όμως περίμενα να πετύχω ένα πολύ καλό γκολ για να του το αφιερώσω. Και εκείνο με τον Ολυμπιακό μού έδωσε την ευκαιρία να το κάνω. Ήταν το καλύτερο, όπως και αυτό απέναντι στον Απόλλωνα...»  
Είσαι ο πρώτος που ανανέωσε το συμβόλαιό του. Τώρα που φεύγει ο Γιοβάνοβιτς, εσένα ποια είναι η άποψή σου;
«Είναι μια πολύ μεγάλη απώλεια. Όσο καιρό εγώ είμαι στην Κύπρο, ο Γιοβάνοβιτς ήταν στον ΑΠΟΕΛ. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον ΑΠΟΕΛ χωρίς τον Γιοβάνοβιτς. Όμως σαν ομάδα έχουμε τον κόσμο δίπλα μας, έχουμε πολύ ικανή και έμπειρη διοίκηση και πιστεύω ότι θα βρουν τον κατάλληλο άνθρωπο για να οδηγήσει την ομάδα σε νέες επιτυχίες…»
Δεν θα είναι, όμως, μια δύσκολη μεταβατική περίοδος;
«Κατά τη γνώμη μου, ποτέ δεν μπορείς να το ξέρεις αυτό. Κάποιες φορές η αλλαγή είναι για καλό και κάποτε όχι».
Στην Κύπρο φέρνει νέα δυσάρεστα δεδομένα και η οικονομική κατάσταση. Πιστεύεις θα επηρεάσει την ποιότητα του ποδοσφαίρου;
«Νομίζω ότι το βλέπω κάπως διαφορετικά. Αν βρεις τους κατάλληλους παίκτες, δεν χρειάζεται να τους πληρώσεις ακριβά. Ξέρω πολλές ομάδες που έκαναν σημαντικά πράγματα χωρίς πολλά λεφτά. Ακόμη και εδώ στην Κύπρο, αν δούμε το παράδειγμα της ΑΕΛ πέρσι αλλά και της ΑΕΚ, αποδεικνύεται αυτό που λέω…»

Φέτος θα έχετε την ευκαιρία να διεκδικήσετε είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ για τρίτη φορά στα τελευταία πέντε χρόνια…
«Θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό για να το πετύχουμε αυτό. Και ελπίζω να είμαι 100% έτοιμος για να βοηθήσω και εγώ την ομάδα. Έχουμε μάθει στον ΑΠΟΕΛ ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο. Κάναμε μεγάλη προσπάθεια για να κερδίσουμε τον τίτλο και το ίδιο θα κάνουμε και στην Ευρώπη».

Δέκα χρόνια ξενιτιάς
Έφυγες από την Παραγουάη το 2002. Σκεφτόσουν αυτή την εξέλιξη, εκείνο τον καιρό;
«Όταν έφυγα ήμουν πολύ νέος. Δεν σκεφτόμουν ότι θα έλειπα τόσα χρόνια. Πέρασα από Ισραήλ και Ισπανία. Όμως όταν ήρθα στην Κύπρο, το αντιμετώπισα πολύ πιο σοβαρά. Ωρίμασα ποδοσφαιρικά. Είμαι πολύ χαρούμενος που ήρθα στην Κύπρο. Και δεν ξέρω όταν θα σταματήσω το ποδόσφαιρο αν θα μείνω εδώ. Ο αδελφός μου λέει ότι έχω γίνει παραπάνω Κύπριος παρά Παραγουανός. Η Κύπρος έχει πολλές ομοιότητες με την Παραγουάη. Πολύ πάθος για το ποδόσφαιρο, ο κόσμος είναι πολύ φιλικός και εκφραστικός…»
«Θα μπορούσα, για πρώτος σκόρερ...»

Ξεκίνησες πολύ καλά τη χρονιά. Πέτυχες δεκατρία γκολ και θα μπορούσες να αναδειχθείς ακόμη και πρώτος σκόρερ. Το σκέφτεσαι αυτό;
«Ναι, το σκέφτομαι. Ήμουν σε πολύ καλή φόρμα και γεμάτος από αυτοπεποίθηση. Πίστευα ότι μπορούσαν να βοηθήσω πολύ την ομάδα να πετύχει τους στόχους της. Σκόραρα αρκετά γκολ. Για εμένα δεν είχε και πολλή σημασία, όμως διατηρώ την πίστη μου και είμαι σίγουρος ότι θα επιστρέψω δυνατός την επόμενη χρονιά…»
Τη φετινή χρονιά είδαμε έναν άλλο Αντόρνο. Σε βοήθησε η αλλαγή στη θέση που αγωνιζόσουν;
«Πέρσι αγωνιζόμουν περισσότερο στη γραμμή. Φέτος έπαιζα πιο κοντά στο τέρμα. Γενικά στην καριέρα μου, η δεύτερη χρονιά σε μια ομάδα είναι πάντα καλύτερη. Δεν ξέρω ακριβώς τον λόγο. Ένιωθα πολύ καλά, δούλεψα το καλοκαίρι. Έγινα και πιο ώριμος από το τι έζησα την προηγουμένη χρονιά. Είπα στον εαυτό μου να παλέψει και το έκανα…»
Παρουσιάστηκες πολύ πιο ταχύς και δυνατός στο γήπεδο…
«Την πρώτη χρονιά δεν πήρα πολλά παιχνίδια στα πόδια μου. Φέτος ξεκίνησα από την αρχή και αυτό με βοήθησε. Μέσα από τα παιχνίδια γίνεσαι πάντα καλύτερος»

Κερδίσατε το πρωτάθλημα, όμως δεν είχατε ξεκινήσει καλά τη χρονιά με τον αποκλεισμό από την Μπακού…
«Εκείνος ο αποκλεισμός μάς στοίχισε. Και δεν ήταν εύκολο να τον ξεχάσουμε. Όμως πιστεύω ότι εκείνο το παιχνίδι μάς βοήθησε να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα. Είναι γι΄ αυτό που λέμε ότι η κατάκτηση αυτού του τίτλου ήταν η πιο γλυκιά. Είχαμε πολλές δυσκολίες, μείναμε πίσω στη βαθμολογία, όμως τελικά τα καταφέραμε…».